รายงาน GG 62 Full Report สำหรับผลิต (1) | Page 51

- หน้าที่ ๒๖ - ซึ่งเป็นการกระจายอำนาจแบบสุดโต่ง (Big-bang Decentralization) แต่กลับไม่มีการวางระบบหลักประกัน สุขภาพและความเชื่อมโยงระหว่างระบบสาธารณสุขระดับชาติ ระดับจังหวัด และระดับท้องถิ่น ซึ่งได้ก่อให้เกิด ความเหลื่อมล้ำของคุณภาพบริการสาธารณสุขในระดับจังหวัดและระดับท้องถิ่นทำให้ประชากรกลุ่มด้อย โอกาสและคนยากจนในเขตชนบทและชุมชนแออัดในเขตเมืองไม่สามารถเข้าถึงบริการสาธารณสุขที่มีคุณภาพ ได้ (Gottret and Schieber, ๒๐๐๖) ๒.๔ แนวคิดเรื่องนวัตกรรมท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นถือเป็นหน่วยงานภาครัฐที่ใกล้ชิดกับวิถีชีวิตประจำวันของประชาชน มากกว่าหน่วยงานภาครัฐอื่น ทำให้เป็นที่คาดหวังว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะดำเนินการแก้ไขปัญหาและ ตอบสนองความต้องการพื้นฐานของประชาชนด้วย “นวัตกรรม (Innovation)” ที่ก่อให้เกิดประสิทธิภาพและ ประสิทธิผลสูงสุด (Damanpour and Schneider, ๒๐๐๙) อนึ่ง เนื่องจากท้องถิ่นเป็นส่วนหนึ่งของภาครัฐ ดังนั้น ในส่วนนี้ของบทที่ ๒ จะเริ่มต้นด้วยประเด็นเกี่ยวกับนวัตกรรมภาครัฐ (Public Sector Innovation) ตามด้วยการทบทวนบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมนวัตกรรมภาครัฐ ๒.๔.๑ นวัตกรรมภาครัฐ (Public Sector Innovation) นวั ต กรรมภาครั ฐ มี ค วามเกี ่ ย วพั น โดยตรงกั บ แนวคิ ด การปฏิ ร ู ป ภาครั ฐ ได้ แ ก่ แนวคิ ด การบริหารภาครัฐแนวใหม่ (New Public Management: NPM) (Pollitt and Bouckaert, ๒๐๑๑) รัฐบาล อิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Government) (Bekkers and Homburg, ๒๐๐๕) และแนวคิดการปรับบทบาท ภาครัฐในช่วงการเปลี่ยนผ่านของสังคมโลกที่เรียกว่า “ยุค Big Society” (Lowndes and Pratchett, ๒๐๑๒) อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏคำนิยามที่ชัดเจนของคำว่า “นวัตกรรม” ในวรรณกรรมทางด้านรัฐศาสตร์และบริหาร รัฐกิจ โดยงานวิจัยของ De Vries และคณะ (๒๐๑๖) พบว่า คำนิยามที่นิยมใช้อย่างแพร่หลายเป็นของ Rogers (๒๐๐๓: หน้ า ที ่ ๑๒) ซึ ่ งให้ คำจำกั ดความของ “นวั ตกรรม” ไว้ ว่ าเป็ น “แนวคิ ด แนวทางปฏิ บั ติ หรื อ สิ่งประดิษฐ์ที่บุคคลหรือองค์กรที่ใช้งานเห็นว่าเป็นสิ่งใหม่ ” ในทำนองเดียวกัน นิยามของนวัตกรรมซึ่งเป็นท แพร่หลายในวรรณกรรมและงานวิจัยด้านทฤษฎีองค์การกล่าวว่า นวัตกรรม หมายถึง “การยอมรับเอาแนวคิด ใหม่ไปใช้ประโยชน์เป็นครั้งแรกขององค์การ” (Borins, ๒๐๐๐; ๒๐๐๑) กล่าวโดยสรุป De Vries และคณะ (๒๐๑๖) ให้ข้อสังเกตว่า นวัตกรรมประกอบด้วย ๒ คุณลักษณะ คือ ๑) นวัตกรรมต้องได้รับการยอมรับว่าเป็น “สิ่งที่ใหม่ ” โดยผู้ใช้ (e.g., Bhatti et al., ๒๐๑๑) และ ๒) นวัตกรรมต้องถูกนำไปใช้เป็นครั้งแรกของบุคคล กลุ่มบุคคล หรือองค์กร (e.g., Borins, ๒๐๐๐) นอกจากนี้ Osborne และ Brown (๒๐๑๓) กล่าวว่า นวัตกรรมต้องเป็นแนวคิดหรือแนวทางปฏิบัติใหม่ที่ แตกต่างจากแนวคิดหรือแนวทางปฏิบัติเดิมโดยสิ้นเชิง (Disruptive Change) ทั ้ ง นี ้ นวั ต กรรมภาครั ฐ (Public Sector Innovation หรื อ Government Innovation) สามารถแบ่งออกได้เป็น ๔ ประเภท คือ ๑) นวัตกรรมกระบวนการ (Process Innovation) ๒) นวัตกรรม ผลิตภัณฑ์หรือการบริการ (Product or Service Innovation) ๓) นวัตกรรมธรรมาภิบาล (Governance Innovation) และ ๔) นวัตกรรมแนวความคิด (Conceptual Innovation)