รายงาน GG 62 Full Report สำหรับผลิต (1) | Page 48
- หน้าที่ ๒๓ -
ตลอดจนการกระจายอำนาจในการตัดสินใจ การอำนวยความสะดวก และสนองความต้องการของประชาชน
ไปยังชุมชนท้องถิ่น ส่วนพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ.
๒๕๔๖ ได้ ก ำหนดให้ ห น่ ว ยราชการทุ ก แห่ ง คำนึ ง ถึ ง ๑) ประโยชน์ ส ุ ข ของประชาชน ๒) สั ม ฤทธิ ผ ลใน
การปฏิบัติงาน ๓) ประสิทธิภาพและความคุ้มค่า ๔) การลดขั้นตอนการปฏิบัติงาน ๕) การปรับปรุงภารกิจของ
ส่วนราชการให้ทันต่อเหตุการณ์ ๖) การอำนวยความสะดวกและการตอบสนองความต้องการของประชาชน
และ ๗) การประเมินผลการปฏิบัติงานอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งทั้งหมดนี้ยึดผลประโยชน์สูงสุดของประชาชนเป็น
หลักและสอดคล้องกับแนวคิดการบริหารภาครัฐแนวใหม
๒.๓.๒ การปฏิรูปภาครัฐตามแนวคิดการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เป็นหน่วยงานภาครัฐที่อยู่ใกล้ประชาชนมากที่สุด การกระจาย
อำนาจในการตัดสินใจและการบริหารทรัพยากรไปยัง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จึงถือเป็นเครื่องมือช่วยให
ภาครัฐสามารถปรับปรุงรูปแบบและคุณภาพบริการสาธารณะให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชนที่มี
ความหลากหลายและสลับซับซ้อนมากขึ้นกว่าในอดีต (Wei, ๒๐๐๐)
การออกแบบกระบวนการกระจายอำนาจหรือการถ่ายโอนภารกิจให้ องค์กรปกครองส่วน
ท้องถิ่นมีความสัมพันธ์กับการปฏิรูปรูปแบบและบทบาทของสถาบันการปกครองทุกระดับ ไม่ว่าจะเป็น
หน่วยงานภาครัฐส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเอง (สกนธ์ วรัญญูวัฒนา, ๒๕๕๐)
โดยเฉพาะหน่วยงานภาครัฐส่วนกลางและส่วนภูมิภาคถูกคาดหวังให้เปลี่ยนบทบาทของตนเองจาก “ผู้ปฏิบัติ ”
เป็น “ผู้ส่งเสริม สนับสนุน และกำกับดูแล” องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งกลายเป็นผู้จัดบริการสาธารณะ
โดยตรงให้แก่ประชาชนและชุมชน (โกวิทย์ พวงงาม, ๒๕๕๒) จึงกล่าวได้ว่า การกระจายอำนาจก่อให้เกิด
การปฏิรูปภาครัฐ ๒ รูปแบบ คือ
๑) การปฏิรูปความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยงานภาครัฐ หมายถึง การปรับเปลี่ยนบทบาท
หน้าที่ของหน่วยงานภาครัฐส่วนกลางและส่วนภูมิภาคจาก “การบังคับบัญชา (Command and Control)”
เป็น “การกำกับดูแล (Oversight)” องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้สามารถบริหารจัดการชุมชนของตนเองได
อย่างเป็นอิสระและมีประสิทธิภาพ (Schneider, ๒๐๐๓; Falleti, ๒๐๐๕)
๒) การปฏิรูปความสัมพันธ์ระหว่างภาครัฐและภาคประชาสังคม คือ การปรับเปลี่ยน
บทบาทและทัศนคติของหน่วยงานภาครัฐทั้งระบบ ตั้งแต่ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และองค์กรปกครองส่วน
ท้ องถิ ่ น จากความเป็ น “นั กปกครอง (Administrator)” ไปเป็ น “นั กบริ หารจั ดการ (Manager)” ที ่ เ น้ น
การบริ ห ารเชิ ง เครื อ ข่ า ยและการมี ส ่ ว นร่ ว มของประชาชน (Citizen Participation) (Denhardt and
Denhardt, ๒๐๐๓; Denhardt and Campbell, ๒๐๐๖)
๒.๓.๓ มิติการกระจายอำนาจ
รูปแบบการปฏิรูปดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้นสะท้อนความพยายามในการปฏิรูปโครงสร้าง
การเมืองการปกครอง โดยมผลักดันและเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน
และภาคประชาสังคมมีบทบาทในการร่วมคิดและร่วมตัดสินใจบริหารจัดการทรัพยากรในชุมชนของตนเองเพื่อ