1
رسالة يعقوب
1 يعقوب كه غلام خدا و عيسي مسيح خداوند است ، به دوازده سبط كه پراكنده هستند.
2 اي برادران من ، وقتي كه در تجربه هاي گوناگون مبتلا شويد ، كمال خوشي دانيد. 3 چونكه مي دانيد كه امتحان ايمان شما صبر را پيدا مي كند. 4 لكن صبر را عمل ت ّام خود باشد تا كامل و تمام شويد و محتاج هيچ چيز نباشيد.
خوش باشيد.
5 و اگر كسي از شما محتاج به حكمت باشد ، سؤال بكند از خدايي كه هر كس را به سخاوت عطا مي كند و ملامت نمي نمايد و به او داده خواهد شد. 6 لكن به ايمان سؤال بكند و هرگز شك نكند زيرا هر كه شك كند ، مانند موج درياست كه از باد رانده و متلاطم مي شود.
7 زيرا كه چنين شخص گمان نبرد كه از خداوند چيزي خواهد يافت.
8 مرد دودل در تمام رفتار خود ناپايدار است. 9 لكن براد ِر مسكين به سرافرازي خود فخر بنمايد ،
10 و دولتمند از مسكنت خود ، زيرا مثل ُگ ِل علف درگذر است.
11 از آنرو كه آفتاب با گرمي طلوع كرده ، علف را خشكانيد و ُگ َل ْش به زير افتاده ، ح�سن صورتش زايل شد. به همينطور شخص دولتمند نيز در راههاي خود ، پژمرده خواهد گرديد.
12 خوشابحال كسي كه متحم�ل تجربه شود ، زيرا كه چون آزموده شد ، تا آن تاج حياتي را كه خداوند به محب�ان خود وعده فرموده است خواهد يافت.
13 هيچ كس چون در تجربه افتد ، نگويد: خدا مرا تجربه مي كند ، زيرا خدا هرگز از بديها تجربه نمي شود و او هيچ كس را تجربه نمي كند. 14 لكن هر كس در تجربه مي افتد وقتي كه شهوت وي او را مي َك َشد و فريفته مي سازد.
15 پس شهوت آبستن شده ، گناه را مي زايد و گناه به انجام رسيده ، موت را توليد مي كند. 16 اي برادران� عزيز من ، گمراه مشويد! 17 هر بخشندگ ِي نيكو و هر بخش ِش كامل از بالا است و نازل مي شود از پدر نورها كه نزد او هيچ تبديل و ساية َگرد�ش نيست.
18 او محض ارادة خود ما را بوسيلة كلمة ح �ق توليد نمود تا ما چون نوبر مخلوقات او باشيم. 19 بنابراين ، اي برا دران� عزيز من ، هر كس در شنيدن تند و در گفتن آهسته و در خشم س�ست باشد ، 20 زيرا خش ِم انسان عدالت خدا را به عمل نمي آورد.
21 پس هر نجاست و افزون ِي شر� را دور كنيد و با فروتني ، كلا ِم كاشته شده را بپذيريد كه قادر است كه جانهاي شما را نجات بخشد.
22 لكن كنندگا ن� كلام باشيد نه فقط شنوندگان كه خود را فريب مي دهند.
23 زيرا اگر كسي كلام را بشنود و عمل نكند ، شخصي را ماند كه صورت طبيعي ِ خود را در آينه مي نگرد. 24 زيرا خود را نگريست و رفت و فور ًا فراموش كرد كه چطور شخصي بود.
25 لكن كسي كه بر شريعت� كام ِل آزادي چشم دوخت و در آن ثابت ماند ، او چون شنوندة فراموشكار نمي باشد ، بلكه كنندة عمل پس او در عمل خود مبارك خواهد بود.
2
8
26 اگر كسي از شما گمان برد كه پرستندة خدا است و عنان زبان خود را نكشد بلكه دل خود را قريب دهد ، پرستش او باطل است. 27 پرستش صاف و بي عيب نزد خدا و پدر اين است كه يتيمان و بيوه زنان را در مصيبت ايشان تف ّقد كنند و خود را از آلايش دنيا نگاه دارند.
1 اي برادرا ن� من ، ايمان� خداوند ما عيسي مسيح ، رب� الجلال را با ظاهربيني مداريد. 2 زيرا اگر به كنيسة شما شخصي با انگشتري زر�ين و لباس نفيس داخل شود و فقيري نيز با پوشاك ناپاك درآيد ،
3 و به صاحب لباس فاخر متوج�ه شده ، گوييد: اينجا نيكو بشين و به فقير گوييد: تو در آنجا بايست يا زير پاي انداز من بنشين ، 4 آيا در خود مترد�د نيستيد و داوران خيالات فاسد نشده ايد ؟
5 اي برادران عزيز ، گوش دهيد. آيا خدا فقيران اين جهان را برنگزيده است تا دولتمند در ايمان و وارث آن ملكوتي كه به محب�ان خود فرموده است بشوند ؟ 6 لكن شما فقير را حقير شمرده ايد. آيا دولتمندان بر شما ستم نمي كنند و شما را در محكمه ها نمي كشند ؟
7 آيا ايشان به نام نيكو كه بر شما نهاده شده است كفر نمي گويند ؟ م�ا اگر آن شريعت ملوكانه را برحسب كتاب بجا آوريد يعني همساية خود را مثل نفس خود محب�ت نما نيكو مي كنيد.
9 لكن اگر ظاهربيني كنيد ، گناه مي كنيد و شريعت شما را به خطاكاري ملزم مي سازد.
966