11 ام�ا چون پطرس به انطاكيه آمد ، او را روبرو مخالفت نمودم زيرا كه موستوجب ملامت بود ،
12 چونكه قبل از آمدن� بعضي از جانب يعقوب ، با ام�ت ها غذا مي خورد ؛ ولي چون آمدند ، از آناني كه اهل ختنه بودند ترسيده ، باز ايستاد و خويشتن را جدا ساخت.
3
13 و ساير يهوديان هم با وي در نفاق ايشان گرفتار شد. 14 ولي چون ديدم كه به راست ِي انجيل به استقامت رفتار نمي كنند ، پيش روي همه پطرس را گفتم: اگر تو يهود هستي ، به طريق ام�ت ها و نه به طريق يهود زيست مي كني ، چون است كه ام�ت ها را مجبور مي سازي كه به طريق يهود رفتار كنند ؟
15 ما طبع ًا يهود هستيم و نه گناهكاران از ام�ت ها ، 16 اما چونكه يافتيم كه هيچ كس از اعمال شريعت عادل شمرده نمي شود ، بلكه به ايمان مسيح و نه از اعمال شريعت عادل شمرده شويم ، زيرا كه از اعمال شريعت هيچ بشري عادل شمرده نخواهد شد.
17 ام�ا اگر چون عدالت در مسيح را مي طلبيم ؛ خود هم گناهكار يافت شويم ، آيا مسيح خادم گناه است ؟ حاشا!
18 زيرا اگر باز بنا كنم آنچه را كه خراب ساختم ، هر آينه ثابت مي كنم كه خود متعد�ي هستم. 19 زانرو كه من بواسطه شريعت نسبت به شريعت م�ر�د�م� تا نسبت به خدا زيست كنم. 20 با مسيح مصلوب شده ام ولي زندگي مي كنم ليكن نه من بعد از اين ، بلكه مسيح در من زندگي مي كند. و زندگاني كه الحال در جسم مي كنم كه
مرا محب�ت نمود و خود را براي من داد.
21 فيض خدا را باطل نمي سازم ، زيرا اگر عدالت به شريعت مي بود ، هر آينه مسيح عبث مرد.
1 اي غلاطيان� بي فهم ، كيست كه شما افسون كرد تا راستي را طاعت نكنيد كه پيش چشمان شما عيسي مسيح مصلوب شده م�ب�ي�ن گرديد ؟ 2 فقط اين را مي خواهم از شما بفهمم كه روح را از اعمال شريعت يافته ايد يا از خبر ايمان ؟
3 آيا اينقدر بي فهم هستيد كه به روح شروع كرده ، الآن به جسم كامل مي شويد ؟ 4 آيا اينقدر زحمات را عبث كشيديد اگر في الحقيقة عبث باشد ؟ 5 پس آنكه روح را به شما عطا مي كند و قو�ات در ميان شما به ظهور مي آورد ، آيا از اعمال شريعت يا از خبر ايمان مي كند ؟
6 چنانكه ابراهيم به خدا ايمان آورد و براي او عدالت محسوب شد. 7 پس آگاهيد كه اهل ايمان فرزندان ابراهيم هستند.
8 و كتاب چون پيش ديد كه خدا ام�ت ها را از ايمان عادل خواهد شمرد ، به ابراهيم بشارت داد كه جميع ام�ت ها از تو بركت خواهند يافت.
9 بنابراين اهل ايمان با ابراهيم ِ
10 زيرا جميع آناني كه از اعمال شريعت هستند ، زير لعنت مي باشند زيرا مكتوب است: م�علون است هر كه ثابت نماند در تمام نوشته هاي كتاب شريعت تا آنها را به جا آرد.
11 ام�ا واضح است كه هيچ كس در حضور خدا از شريعت عادل شمرده نمي شود ، زيرا كه عادل به ايمان زيست خواهد نمود.
12 ام�ا شريعت از ايمان نيست بلكه آنكه به آنها عمل مي كند ، در آنها زيست خواهد نمود.
13 مسيح ، ما را از لعنت شريعت فدا كرد چونكه در راه ما لعنت شد ، چنانكه مكتوب است ملعون است هر كه بر دار آويخته شود. 14 تا بركت ابراهيم در مسيح عيسي بر ام�ت ها آيد و تا وعدة روح را به وسيلة ايمان حاصل كنيم.
15 اي برادران ، به طريق انسان سخن مي گويم ، زيرا عهدي را كه از انسان نيز استوار مي شود ، هيچ كس باطل نمي سازد و نمي افزايد.
16 ام�ا وعده ها به ابراهيم و به نسل او گفته شد و نمي گويد به نسلها كه گويا دربارة بسياري باشد ، بلكه دربارة يكي و به نسل تو كه مسيح است. 17 و مقصود اين است عهدي را كه از خدا به مسيح بسته شده بود ، شريعتي كه چهارصد و سي سال بعد از آن نازل شد ، باطل نمي سازد بطوري كه وعده نيست شود.
18 زيرا اگر ميراث از شريعت بودي ، ديگر از وعده نبودي. ليكن خدا آن را به ابراهيم وعده داد.
گرديد.
19 پس شريعت چيست ؟ براي تقصيرها بر آن افزوده شد تا هنگام آمدن آن نسلي كه وعده بدو داده شد و بوسيلة فرشتگان به دست متوس�طي مر ّتب
20 ام�ا متوس�ط از يك نيست ، ام�ا خدا يك است.
شد.
21 پس آيا شريعت به خلاف وعده هاي خداست ؟ حاشا! زيرا اگر شريعتي داده مي شد كه تواند حيات بخشد ، هر آينه عدالت از شريعت حاصل مي
22 بلكه كتاب همه چيز را زير گناه بست تا وعده اي كه از ايمان� به عيسي مسيح است ، ايمانداران را عطا شود.
23 ام�ا قبل از آمدن ايمان ، زير شريعت نگاه داشته بوديم و براي آن ايماني كه مي بايست مكشوف شود ، بسته شده بوديم. 24 پس شريعت لالاي ما شد تا به مسيح برساند تا از ايمان عادل شمرده شويم.
927