7
13 پس در جزاي اين ، زيرا كه به فرزندان خود سخن مي گويم ، شما نيز گشاده شويد. 14 زير يوغ ناموافق با بي ايمانان مشويد ، زيرا عدالت را با گناه چه رفاقت و نور را با ظلمت چه شراكت است ؟
15 و مسيح را با بلي�عال چه مناسبت و مؤمن را با كافر چه نصيب است ؟ 16 و هيكل خدا را بتها چه موافقت ؟ زيرا شما هيكل خداي حي� مي باشيد ، چنانكه خدا گفت كه در ايشان ساكن خواهم بود و در ايشان راه خواهم رفت و خداي ايشان خواهم بود ، و ايشان قوم من خواهند بود.
17 پس خداوند مي گويد: از ميان ايشان بيرون آييد و جدا شويد و چيز ناپاك را لمس مكنيد تا من شما را قبول بدارم ، 18 و شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران و دختران خواهيد بود ؛ خداوند قادر مطلق مي گويد ).
1 پس اي عزيزان ، چون اين وعده ها را داريم ، خويشتن را از هر نجاست جسم و روح طاهر بسازيم و قد�سي�ت را در خداترسي به كمال رسانيم. 2 ما را در دلهاي خود جا دهيد. بر هيچ كس ظلم نكرديم و هيچ كس را فاسد نساختيم و هيچ كس را مغبون ننموديم.
3 اين را از روي مذم�ت نمي گويم ، زيرا پيش گفتم كه در دل ما هستيد تا در موت و حيات با هم باشيم. 4 مرا بر شما اعتماد ك ّلي و درباره شما فخر كامل است. از تس ّلي سير گشته ام و در هر زحمتي كه بر ما مي آيد ، شادي وافر مي كنم. 5 زيرا چون به مكادونيه هم رسيديم ، جسم ما آرامي نيافت ، بلكه در هر چيز زحمت كشيديم ؛ در ظاهر ، نزاعها و در باطن ، ترسها بود.
6 ليكن خدايي كه تس ّلي دهندة افتادگان است ، ما را به آمدن تيطس تسل ّي بخشيد.
7 و نه از آمدن او تنها بلكه به آن تس ّلي نيز كه او در شما يافته بود ، چون ما را م ّطلع ساخت از شوق شما و نوحه گري شما و غيرتي كه دربارة من داشتيد ، به نوعي كه بيشتر شادمان گرديدم.
8 زيرا كه شما را به آن رساله محزون ساختم ، پشيمان نيستم ، اگرچه پشيمان هم بودم زيرا يافتم كه آن رساله شما را اگر هم به ساعتي ، غمگين ساخت.
8
9 الحال شادمانم ، نه از آنكه غم خورديد بلكه از اينكه غم شما به توبه انجاميد ، زيرا كه غم شما براي خدا بود تا به هيچ وجه زياني از ما به شما نرسد.
10 زيرا غمي كه براي خداست منشأ توبه مي باشد به جهت نجات كه از آن پشيماني نيست ؛ ام�ا غم دنيوي منشأ موت است.
11 زيرا اينك همين كه غم شما براي خدا بود ، چگونه كوشش ، بل احتجاج ، بل خشم ، بل ترس ، بل اشتياق ، بل غيرت ، بل انتقام را در شما پديد آورد. در هر چيز خود را ثابت كرديد كه در اين امر مبر�ا هستيد.
12 باري هرگاه به شما نوشتم ، بجهت آن ظالم يا مظلوم نبود ، بلكه تا غيرت ما دربارة شما به شما در حضور خدا ظاهر شود.
13 و از اين جهت تس ّلي يافتيم ليكن در تسل ّي خود شادي ما از خوش ِي تي ُطس بي نهايت زياده گرديد چونكه روح او از جميع شما آرامي يافته بود. 14 زيرا اگر دربارة شما بدو فخر كردم ، خجل نشدم بلكه چنانكه همة سخنان را به شما به راستي گفتيم ، همچنين فخر ما به تيطس راست شد.
15 و خاطر او به سوي شما زيادتر مايل گرديد ، چونكه اطاعت جميع شما را به ياد مي آورد كه چگونه به ترس و لرز او را پذيرفتيد. 16 شادمانم كه در هر چيز بر شما اعتماد دارم.
1 ليكن اي برادران ، شما را م ّطلع مي سازيم از فيض خدا كه به كليساهاي مكادونيه عطا شده است. 2 زيرا در امتحان� شديد� زحمت ، فراوان ِي خوش ِي ايشان ظاهر گرديد و از زيادتي ِ فقر ايشان ، دولت� سخاوت ايشان افزوده شد.
3 زيرا كه شاهد هستم كه بحسب طاقت خويش به رضامندي تمام ، 4 التماس بسيار نموده ، اين نعمت و شراكت� در خدمت مقد�سين را از ما طلبيدند. 5 و نه چنانكه اميد داشتيم ، بلكه او�ل خويشتن را به خداوند و به ما برحسب ارادة خدا دادند.
6 و از اين سبب از تي ُطس استدعا نموديم كه همچنانكه شروع اين نعمت را در ميان شما كرد ، آن را به انجام برساند. 7 بلكه چنانكه در هر چيز افزوني داريد ، در ايمان و كلام و معرفت و كمال اجتهاد و محب�تي كه با ما مي داريد ، در اين نعمت بيافزاييد.
8 اين را به طريق حكم نمي گويم بلكه به سبب اجتهاد ديگران و تا اخلاص محب�ت شما را بيازمايم.
9 زيرا كه فيض خداوند ما عيسي مسيح را مي دانيد كه هر چند دولتمند بود ، براي شما فقير شد تا شما از فقر دولتمند شويد.
10 و در اين ، رأي مي دهم زيرا كه اين را شايسته است ، چونكه شما در سال گذشته ، نه در عمل فقط بلكه در اراده نيز او�ل از همه شروع كرديد.
11 ام�ا الحال عمل را به انجام رسانيد تا چنانكه دلگرمي در اراده بود ، انجام عمل نيز برحسب آنچه داريد بشود.
12 زيرا هرگاه دلگرمي مي باشد ، مقبول مي افتد ، بحسب آنچه كسي دارد نه بحسب آنچه ندارد.
13 و نه اينكه ديگران را راحت و شما را زحمت باشد ، بلكه به طريق مساوات ؛ تا در حال ، زيادتي شما براي كمي ايشان بكار آيد ؛ 14 و تا زيادتي ايشان بجهت كمي باشد و مساوات بشود.
15 چنانكه مكتوب است: آنكه بسيار جمع كرد ، زيادتي نداشت و آنكه اندكي جمع كرد ، كمي نداشت. 16 ام�ا شكر خدا راست كه اين اجتهاد را براي شما در دل تي ُطس نهاد.
921