10 1
28 زيرا خداوند كلام خود را تمام و منقطع ساخته ، بر زمين به عمل خواهد آورد.
29 و چنانكه اشعيا پيش اخبار نمود كه اگر رب� الجنود براي ما نسلي نمي گذارد ، هر آينه مثل سدوم مي شديم و مانند َغمور�ه مي گشتيم ). 30پس چه گوييم ؟ ام�ت هايي كه در پي عدالت نرفتند ، عدالت را حاصل نمودند ، يعني عدالتي كه از ايمان است.
31 لكن اسرائيل كه در پي شريعت عدالت مي رفتند ، به شريعت عدالت نرسيدند.
32 از چه سبب ؟ از اين جهت كه نه از راه ايمان بلكه از راه اعما ِل شريعت آن را طلبيدند ، زيرا كه به سنگ مصادم لغزش خوردند.
33 چنانكه مكتوب است كه اينك در صيهون سنگي مصادم و صخرة لغزش مي نهم و هر كه بر او ايمان آورد ، خجل نخواهد گرديد.
اي برادران خوشي دل من و دعاي من نزد خدا بجهت اسرائيل براي نجات ايشان است. 2 زيرا بجهت ايشان شهادت مي دهم كه براي خدا غيرت دارند لكن نه از روي معرفت.
3 زيرا كه چون عدالت خدا را نشاخته ، مي خواستند عدالت خود را ثابت كنند ، مطيع عدالت خدا نگشتند. 4 زيرا كه مسيح است انجام شريعت بجهت عدالت براي هر كس كه ايمان آورد. 5 زيرا موسي عدالت شريعت را بيان مي كند كه هر كه به اين عمل كند ، در اين خواهد زيست.
6 لكن عدالت ايمان بدينطور سخن مي گويد كه در خاطر خود مگو كيست كه به آسمان صعود كند يعني تا مسيح را فرود آورد ،
7 يا كيست كه به هاويه نزول كند يعني تا مسيح را از مردگان برآورد. 8 لكن چه مي گويد ؟ اينكه كلام نزد تو و در دهانت و در قلب تو است يعني اين كلام ايمان كه به آن وعظ مي كنيم.
9 زيرا اگر به زبان خود عيسي خداوند را اعتراف كني و در دل خود ايمان آوري كه خدا او را از مردگان برخيزانيد ، نجات خواهي يافت.
10 چونكه به دل ايمان آورده مي شود براي عدالت و به زبان اعتراف مي شود بجهت نجات.
11 و كتاب مي گويد هر كه به او ايمان آورد خجل نخواهد شد.
12 زيرا كه در يهود و يوناني تفاوتي نيست كه همان خداوند ، خداوند همه است و دولتمند است براي همه كه نام او را مي خوانند.
13 زيرا هر كه نام خداوند را بخواند نجات خواهد يافت. 14 پس چگونه بخوانند كسي را كه به او ايمان نياورده اند ؟ و چگونه ايمان آورند به كسي كه خبر او را نشنيده اند ؟ و چگونه بشنوند بدون واعظ ؟ 15 و چگونه وعظ كنند جز اينكه فرستاده شوند ؟ چنانكه مكتوب است كه چه زيبا است پايهاي آناني كه به سلامتي بشارت مي دهند و به چيزهاي نيكو مژده مي دهند.
16 لكن همه بشارت را گوش نگرفتند زيرا اشعيا مي گويد خداوندا كيست كه اخبار ما را باور كرد ؟
17 لهذا ايمان از شنيدن است و شنيدن از كلام خدا.
18 لكن مي گويم آيا نشنيده ايد ؟ البت ّه شنيدند: صورت ايشان در تمام جهان منتشر گرديد و كلام ايشان تا اقصاي ربع مسكون رسيد.
ساخت.
11
19 و مي گويم آيا اسرائيل ندانسته اند ؟ او�ل موسي مي گويد:) من شما را به غيرت مي آورم به آن ام�تي نيست و بر قوم بي فهم شما را خشمگين خواهم
20 و اشعيا نيز جرأت كرده ، مي گويد: آناني كه طالب من نبودند مرا يافتند و به كساني كه مرا نطلبيدند ظاهر گرديدم.
21 ام�ا در حق� اسرائيل مي گويد: تمام روز دستهاي خود را دراز كردم به سوي قومي نامطيع و مخالف.
1 پس مي گويم آيا خدا قوم خود را رد� كرد ؟ حاشا! زيرا كه من نيز اسرائيلي از اولاد ابراهيم از سبط بنيامين هستم. 2 خدا قوم خود را كه از قبل شناخته بود ، رد� نفرموده است. آيا نمي دانيد كه كتاب در الياس چه مي گويد ، چگونه بر اسرائيل از خدا استغاثه مي كند
3 كه خداوندا انبياي تو را كشته و مذبحهاي تو را كنده اند و من به تنهايي مانده ام و در قصد جان من نيز مي باشند ؟ 4 لكن و�ح�ي بدو چه مي گويد ؟ اينكه هفت هزار مرد بجهت خود نگاه داشتم كه به نزد ب�ع�ل زانو نزده اند.
5 پس همچنين در زمان حاضر نيز بقي�تي بحسب اختيار فيض مانده است. 6 و اگر از راه فيض است ديگر از اعمال نيست وگرنه فيض ديگر فيض نيست. ام�ا اگر از اعمال است ديگر از فيض نيست وا ّلا عمل ديگر عمل نيست.
7 پس مقصود چيست ؟ اينكه اسرائيل آنچه را كه مي طلبد نيافته است ، لكن برگزيدگان يافتند و باقي ماندگان سختدل گرديدند ؛ 8 چنانكه مكتوب است كه خدا بديشان روح خواب آلود داد چشماني كه نبيند و گوشهايي كه نشنود تا امروز.
9 و داود مي گويد كه مائدة ايشان براي ايشان تله و دام و سنگ مصادم و عقوبت باد ؛
10 چشمان ايشان تار شود تا نبينند و پشت ايشان را دائم َا خم گردان.
901