5 و چون عبادت كني ، مانند رياكاران مباش زيرا خوش دارند كه در كنايس و گوشه هاي كوچه ايستاده نماز گذارند تا مردم ايشان را ببينند. هر آينه به شما مي گويم اجر خود را تحصيل نموده اند.
6 ليكن تو چون عبادت كني ، به حجرة خود داخل شو و در را بسته ، پدر خود را كه در نهان است عبادت نما ؛ و پدر نهان بي ِن تو ، تو را آشكار جزا خواهد داد. 7
و چون عبادت كنيد ، مانند ام�تها تكرار باطل مكنيد زيرا ايشان گمان مي برند كه به سبب زياد گفتن مستجاب مي شوند. 8 پس مثل ايشان مباشيد زيرا كه پدر شما حاجات را مي داند پيش از آنكه از او سؤال كنيد. 9 پس شما اينطور دعا كنيد: اي پدر ما كه در آسماني ، نام تو مقد�س باد.
10 ملكوت تو بيايد. ارادة توچنانكه در آسمان است ، بر زمين نيز كرده شود.
11 نان كفاف ما را امروز به ما بده.
12 و قرض هاي ما را ببخش چنانكه ما نيز قرضداران خود را مي بخشيم.
13 و ما را در آزمايش مياور ، بلكه از شرير رهايي ده. زيرا ملكوت و قو�ت و جلال تا ابدالآباد از آن توست ، آمين 14 زيرا هرگاه تقصيرات مردم را بديشان بيامرزيد ، پدر آسماني شما ، شما را نيز خواهد آمرزيد. 15 ام�ا اگر تقصيرهاي مردم را نيامرزيد ، پدر شما هم تقصيرهاي شما را نخواهد آمرزيد.
16 ام�ا چون روزه داريد ، مانند رياكاران ترشرو مباشيد زيرا كه صورت خويش را تغيير مي دهند تا در نظر مردم روزه دار نمايند. هر آينه به شما مي گويم اجر خود را يافته اند.
24
17 ليكن تو چون روزه داري ، سر خود را تدهين كن و روي خود را بشوي
18 تا در نظر مردم روزه دار ننمايي ، بلكه در حضور پدرت كه در نهان است ؛ و پدر نهان بي ِن تو ، تو را آشكار جزا خواهد داد.
19 گنجها براي خود بر زمين نيندوزيد ، جايي كه بيد و زنگ زيان مي رساند و جايي كه دزدان َن ْقب مي زنند و دزدي مي نمايند. 20 بلكه گنجها بجهت خود در آسمان بيندوزيد ، جايي كه بيد و زنگ زيان نمي رساند و جايي كه دزدان نقب نمي زنند و دزدي نمي كنند.
21 زيرا هر جا گنج تو است ، دل تو نيز در آنجا خواهد بود.
22 چراغ بدن چشم است ؛ پس هرگاه چشمت بسيط باشد تمام بدنت روشن ب� ِود ؛
23 ام�ا اگر چشم تو فاسد است ، تمام جسمت تاريك مي باشد. پس اگر نوري كه در توست ظلمت باشد ، چه ظلمت عظيمي است!
هيچ كس دو آقا را خدمت نمي توان كرد ، زيرا يا از يكي نفرت دارد و با ديگري محب�ت ، و يا به يكي مي چسبد و ديگر را حقير مي شمارد. محال
است كه خدا و مم�ونا را خدمت كنيد. 25
7
بنابراين به شما مي گويم ، از بهر جان خود انديشه مكنيد كه چه خوريد يا چه آشاميد و براي بدن خود كه چه بپوشيد. آيا جان ، از خوراك و بدن از پوشاك بهتر نيست ؟
26 مرغان هوا را نظر كنيد كه نه مي كارند و نه ميدروند و نه در انبارها ذخيره مي كنند و پدر آسماني شما آنها را مي پروراند. آيا شما از آنها بمراتب بهتر نيستيد ،
27 و كيست از شما كه تفك ّر بتواند ذراعي بر قامت خود افزايد ؟
28 و براي لباس چرا مي انديشيد ؟ در سوسنهاي چمن تأمل كنيد ، چگونه نمو مي كنند! نه محنت مي كشند و نه مي ريسند! 29 ليكن به شما مي گويم سليمان هم با همة جلال خود چون يكي از آنها آراسته نشد. 30 پس اگر خدا علف صحرا را كه امروز هست و فردا در تنور افكنده مي شود چنين بپوشاند ، اي كم ايمانان آيا نه شما را از طريق او�لي ؟
31 پس انديشه مكنيد و مگوييد چه بخوريم يا چه بنوشيم يا چه بپوشيم.
32 زيرا كه در طلب جميع اين چيزها ام�ت ها مي باشند. ام�ا پدر آسماني شما مي داند كه بدين چيزها احتياج داريد.
33 ليكن او�ل ملكوت خدا و عدالت او را بطلبيد كه اين همه براي شما مزيد خواهد شد. 34 پس در انديشة فردا مباشيد زيرا فردا انديشة خود را خواهد كرد. بدي امروز براي امروز كافي است.
1 حكم مكنيد تا بر شما حكم نشود.
2 زيرا بدان طريقي كه حكم كنيد بر شما نيز حكم خواهد شد و بدان پيمانه اي كه بپيماييد براي شما خواهند پيمود.
3 و چون است كه خس را در چشم برادر خود مي بيني و چوبي را كه در چشم خود داري نمي يابي ؟ 4 يا چگونه به برادر خود مي گويي? اجازه ده تا خس را از چشمت بيرون كنم? و اينك چوب در چشم تو است ؟ 5 اي رياكار ، او�ل چوب را از چشم خود بيرون كن ، آنگاه نيك خواهي ديد تا خس را از چشم برادرت بيرون كني!
6 آنچه مقد�س است ، به سگان مدهيد و نه مرواريدهاي خود را پيش گرازان اندازيد ، مبادا آنها را پايمال كنند و برگشته ، شما را بدرند ). 7 سؤال كنيد كه به شما داده خواهد شد ، بطلبيد كه خواهيد يافت ؛ بكوبيد كه براي شما باز كرده خواهد شد.
768