4 به بيت ئيل بياييد و عصيان بورزيد و به جلجال آمده ، عصيان را زياد كنيد و هر بامداد قرباني هاي خود را بياوريد و هر سه روز ع�شرهاي خود را.
5 و قرباني هاي تشكر با خميرمايه بگذرانيد و هداياي َتب�ر�عي را ندا كرده ، اعلان نماييد زيرا اي بني اسرائيل همين پسنديدة شما است! قول خداوند ي�ه�و�ه اين است.
6 و من نيز نظافت دندان را در جميع شهرهاي شما و احتياج نان را در جميع مكانهاي شما به شما دادم. معهذا خداوند مي گويد بسوي من بازگشت ننموديد.
5
7 و من نيز حيني كه سه ماه تا درو مانده بود ، باران را از شما منع نمودم و بر يك شهر بارانيدم و بر شهر ديگر نبارانيدم و بر يك قطعه باران آمد و قطعة ديگر كه باران نيافت خشك شد.
8 پس اهل دو يا سه شهر بسوي يك شهر براي نوشيدن آب آواره شدند ، اما سيراب نگشتند و خداوند مي گويد كه بسوي من بازگشت ننموديد. 9 و شما را به باد سموم و يرقان مبتلا ساختم و مل ْخ بسياري از باغها و تاكستانها و انجيرها و زيتونهاي شما را خورد. معهذا خداوند مي گويد بسوي من بازگشت ننموديد.
10 و وبا را به رسم مصر بر شما فرستادم و جوانان شما را به شمشير كشتم و اسبان شما را بردند و عفونت اردوهاي شما به بيني شما برآمد. معهذا خداوند مي گويد بسوي من بازگشت ننموديد.
11 و بعضي از شما را به َنه�جي كه خدا س�د�و�م و ع�م�وره� را واژگون ساخت سرنگون نمودم و مانند مشعلي كه از ميان آتش گرفته شود بوديد. معهذا خداوند مي گويد بسوي من بازگشت ننموديد.
12 بنابراين اي اسرائيل به اينطور با تو عمل خواهم نمود و چونكه به اينطور با تو عمل خواهم نمود ، پس اي اسرائيل خويشتن را مهيا ساز تا با خداي خود ملاقات نمايي.
13 زيرا اينك آن كه كوهها را ساخته و باد را آفريده است و انسان را از فكرهاي خودش اطلاع مي دهد و فجر را به تاريكي مبد�ل مي سازد و بر بلنديهاي زمين مي خرامد ، ي�ه�و�ه خداي لشكرها اسم او مي باشد.
1 اي خاندان اسرائيل اين كلام را كه براي مرثيه بر شما مي خوانم بشنويد.
2 دختر باكره اسرائيل افتاده است و ديگر نخواهد برخاست. بر زمين خود انداخته شده ، واحدي نيست كه او را برخيزاند.
3 زيرا خداوند ي�ه�و�ه چنين مي گويد: شهري كه با هزار نفر بيرون رفت ، ده نفر را باقي خواهد داشت. 4 زيرا خداوند به خاندان اسرائيل چنين مي گويد: مرا بطلبيد و زنده بمانيد.
5 اما بيت ئيل را مطلبيد و به جلجال داخل مشويد و به بئرشبع مرويد ، زيرا جلجال الب�ته به اسيري خواهد رفت و بيت ئيل نيست خواهد شد.
6 خداوند را بطلبيد و زنده مانيد ، مبادا او مثل آتش در خاندان يوسف افروخته شده ، بسوزاند و كسي در بيت ئيل نباشد كه آن را خاموش كند. 7 اي شما كه انصاف را به افسنتين مبد�ل مي سازيد و عدالت را به زمين مي اندازيد ،
8 آن كه ث ُريا و جب�ار را آفريد و فجر را به ساية موت مبد�ل ساخت و روز را مثل شب تاريك گرداند و آبهاي دريا را خوانده ، آنها را بر روي زمين ريخت ، ي�ه�و�ه اسم او مي باشد ؛
9 آنكه خرابي را بر زورآوران مي رساند چنانكه خرابي بر قلعه ها وارد مي آيد ؛
10 ايشان از آناني كه در محكمه حكم مي كنند ؛ نفرت دارند و راستگويان را مكروه مي دارند.
11 بنابراين چونكه مسكينان را پايمال كرديد و هداياي گندم از ايشان گرفتيد ، خانه ها را از سنگهاي تراشيده بنا خواهيد نمود اما در آنها ساكن نخواهيد شد و تاكستانهاي دلپسند غرس خواهيد نمود وليكن شراب آنها را نخواهيد نوشيد.
12 زيرا تقصيرهاي شما را مي دانم كه بسيار است و گناهان شما را كه عظيم مي باشد ، زيرا عادلان را به تنگ مي آوريد و رشوه مي گيريد و به فقيران را در محكمه از حق ايشان منحرف مي سازيد.
13 لهذا هركه عاقل باشد در آن زمان خاموش خواهد ماند زيرا كه زمان بد خواهد بود. 14 نيكويي را بطلبيد و نه بدي را تا زنده بمانيد و بدين منوال ي�ه�و�ه خداي لشكرها با شما خواهد بود ، چنانكه مي گوييد.
15 از بدي نفرت كنيد و نيكويي را دوست داريد و انصاف را در محكمه ثابت نماييد ، شايد كه ي�ه�و�ه خداي لشكرها بر بقي�ه يوسف رحمت نمايد.
731