1 كلام خداوند كه بريوئيل بن َف ُتوئيل نازل شد.
كتاب يوئيل نبي
2 اي مشايخ اين را بشنويد! و اي جميع ساكنان زمين اين را گوش گيريد! آيا مثل اين در اي�ام شما يا در اي�ام پدران شما واقع شده است ؟
3 شما از اين به پسران ايشان به طبقة بعد خبر بدهيد. 4 آنچه از س� �ن باقي ماند� ، ملخ مي خورد و آنچه از ْلب�نه باقي ماند ، سوس مي خورد.
5 اي مستان بيدار شده ، گريه كنيد و اي همة ميگساران به جهت عصير انگور ولوله نماييد زيرا كه از دهان شما منقطع شده است.
6 زيرا كه ام�تي قوي و بيشمار به زمين من هجوم مي آورند. دندانهاي ايشان دندانهاي شير است و اضراس ايشان اضراس هژبر است. 7 تاكستان مرا ويران و انجيرهاي ما خراب كرده و پوست آنها را بال ّكل كنده ، بيرون انداخته اند و شاخه هاي آنها سفيد شده است.
8 مثل دختري كه براي شوهر جواني خود پلاس مي پوشد ، ماتم بگير. 9 هدية آردي و هدية ريختني از خانة خداوند منقطع شده است. كاهناني كه خد�ام خداوند هستند ماتم مي گيرند.
10 صحرا خشك شده و زمين ماتم مي گيرد زيرا گندم تلف شده و شيره خشك گرديده و روغن ضايع شده است.
11 اي ف ّلاحان خجل شويد ، و اي باغبانان ولوله نماييد ، به جهت گندم و جو زيرا محصول زمين تلف شده است.
12 موها خشك و انجيرها ضايع شده ؛ انار و خرما و سيب و همة درختان صحرا خشك گرديده ، زيرا خوشي از بني آدم رفع شده است.
13 اي كاهنان پلاس دربر كرده ، نوحه گري نماييد و اي خادمان مذبح ولوله كنيد و اي خادمان خداي من داخل شده ، در پلاس شب را بسر بريد ، زيرا كه هدية آردي و هدية ريختني از خانة خداي شما بازداشته شده است.
نماييد.
2
14 روزه را تعيين نماييد و محفل مقدس را ندا كنيد! مشايخ و تمامي ساكنان زمين را به خانه يهوه خداي خود جمع نموده ، نزد خداوند تضر�ع
15 واي بر آن روز زيرا روز خداوند نزديك است و مثل هلاكتي از قادرمطلق مي آيد.
16 آيا مأكولات در نظر ما قطع نشد و سرور و شادماني از خانة خداي ما ؟ 17 دانه ها زير كلوخها پوسيد. مخزنها ويران و انبارها خراب شد زيرا گندم تلف گرديد.
18 بهايم چه قدر ناله مي كنند و رمه هاي گاوان شوريده احوالند ، چونكه مرتعي ندارند و گله هاي گوسفند نيز تلف شده اند.
19 اي خداوند نزد تو تضر�ع مي نمايم زيرا كه آتش مرتع ها صحرا را سوزانيده و شعله همة درختان صحرا را افروخته است. 20 بهايم صحرا بسوي تو خيمه مي زنند زيرا كه جويهاي آب خشك شده و آتش مرتعهاي صحرا را سوزانيده است.
در صهيون َك ِر ّنا بنوازيد و در كوه مقدس من صدا بلند كنيد! تمامي ساكنان زمين بلرزند زيرا روز خداوند مي آيد و نزديك است.
2 روز تاريكي و ظلمت ، روز ابرها و ظلمت غليظ مثل فجر منبسط بر كوهها! ام ّتي عظيم و قوي كه مانند آن از ازل نبوده و بعد از اين تا سالها و دهرهاي بسيار نخواهد بود.
3 پيش روي ايشان آتش مي سوزاند و در عقب ايشان شعله ملتهب مي گردد. پيش روي ايشان ، زمين مثل باغ عدن و در عقب ايشان ، بيابان باير است و نيز از ايشان احدي رهايي نمي يابد.
4 منظر ايشان مثل منظر اسبان است و مانند اسب سواران مي تازند. 5 مثل صداي ارابه ها بر قلة كوهها جست و خيز مي كنند ؛ مثل صداي شعلة آتش كه كاه را مي سوزاند ؛ مانند ام�ت عظيمي كه براي جنگ صف بسته باشند.
6 از حضور ايشان قوم ها مي لرزند. تمامي رويها رنگ پريده مي شود.
7 مثل جب�اران مي دوند ، مثل مردان جنگي بر حصارها بسر مي آيند و هر كدام به راه خود مي آيند و طريقهاي خود را تبديل نمي كنند. 8 بر يكديگر ازدحام نمي كنند ، زيرا هركس به راه خود مي خرامد. از ميان حربه هجوم آورند و صف هاي خود را نمي شكنند. 9 بر شهر مي جهند ، به روي حصارها مي دوند ، به خانه ها بر مي آيند. مثل دزدان از پنجره ها داخل مي شوند.
10 از حضور ايشان زمين متزلزل و آسمانها مرتعش مي شود ؛ آفتاب و ماه سياه مي شوند و ستارگان نور خويش را باز مي دارند.
726