11 و خداوند آواز خود را پيش لشكر خويش بلند مي كند ، زيرا اردوي او بسيار عظيم است و آنكه سخن خود را بجا مي آورد ، قدير است. زيرا روز خداوند عظيم و بي نهايت م�هيب است و كيست كه طاقت آن را داشته باشد.
12 ولكن الآن خداوند مي گويد با تمامي دل و با روزه و گريه و ماتم بسوي من بازگشت نماييد.
13 و دل خود را چاك كنيد نه رخت خويش را ، و به يهوه خداي خود بازگشت نماييد زيرا كه او رئوف و رحيم است و دير خشم و كثير احسان و از بلا پشيمان مي شود.
14 كه مي داند كه شايد برگردد و پشيمان شود و در عقب خود بركتي واگذارد ، يعني هدية آردي و هدية ريختني براي يهوه خداي شما.
15 در صهيون ك َر ِن ّا بنوازيد و روزه را تعيين كرده ، محفل مقد�س را ندا كنيد.
16 قوم را جمع كنيد ، جماعت را تقديس نماييد ، پيران و كودكان و شيرخوارگان را فراهم آوريد. داماد از حجرة خود و عروس از حجلة خويش بيرون آيند.
3
17 كاهناني كه خد�ام خداوند هستند در ميان رواق و مذبح گريه كنند و بگويند: اي خداوند بر قوم خويش شفقت فرما و ميراث خويش را به عار مسپار ، مبادا ام�ت ها بر ايشان حكمراني نمايند. چرا در ميان قومها بگويند كه خداي ايشان كجا است ؟
18 پس خداوند براي زمين خود به غيرت خواهد آمد و بر قوم خويش شفقت خواهد نمود.
19 و خداوند قوم خود را اجابت نموده ، خواهد گفت: اينك من گندم و شيره و روغن را براي شما مي فرستم تا از آنها سير شويد و شما را بار ديگر در ميان ام�ت ها عار نخواهم ساخت.
20 و لشكر شمالي را از شما دور كرده ، به زمين خشك ويران خواهم راند كه مقدم�ه آن بر درياي شرقي و ساقه اش بر درياي غربي خواهد بود و بوي بدش بلند خواهد شد و عقوبتش برخواهد آمد زيرا كارهاي عظيم كرده است.
21 اي زمين مترس! وجد وشادي بنما زيرا يهوه كارهاي عظيم كرده است.
22 اي بهايم صحرا مترسيد زيرا كه مرتع هاي بيابان سبز شد و درختان� ميوه خود را آورد و انجير و م�و� قو�ت خويش را دادند.
23 اي پسران صهيون در يهوه خداي خويش وجد وشادي نماييد ، زيرا كه باران اولين را به اندازه اش به شما داده است. و باران اول وآخر را در وقت براي شما بارانيده است.
24 پس خرمن از گندم پر خواهد شد و معصره ها از شيره و روغن لبريز خواهد گرديد. 25 و سالهايي را كه ملخ و َلب�نه و سوس و س� ن� يعني لشكر عظيم من كه بر شما فرستاده بودم خوردند به شما رد� خواهم نمود.
26 و غذاي بسيار خورده ، سير خواهيد شد و اسم يهوه خداي خود را كه براي شما كارهاي عجيب كرده است ، تسبيح خواهيد خواند و قوم من تا به ابد خجل نخواهند شد.
27 و خواهيد دانست كه من در ميان اسرائيل مي باشم و من يهوه خداي شما هستم و ديگري نيست و قوم من خجل نخواهند شد تا ابدالاباد. 28 و بعد ازآن روح خود را بر همة بشر خواهم ريخت و پسران و دختران شما رؤيا خواهند ديد.
29 و در آن ايام روح خود را بر غلامان و كنيزان نيز خواهم ريخت. 30 و آيات را از خون و آنش و ستونهاي دود در آسمان و زمين ظاهر خواهم ساخت.
31 آفتاب به تاريكي و ماه به خون مبد�ل خواهند شد ، پيش از ظهور يوم عظيم و مهيب خداوند.
32 و واقع خواهد شد هركه نام خداوند را بخواند نجات يابد زيرا در كوه صهيون و در اورشليم ، چنانكه خداوند گفته است. بقيت ّي خواهد بود و درميان باقي ماندگان آناني كه خداوند ايشان را خوانده است.
زيرا اينك در آن ايام و در آن زمان چون اسيري يهودا و اورشليم را برگردانيده باشم ،
2 آنگاه جميع ام�ت ها را جمع كرده ، به وادي يهوشافاط فرود خواهم آورد و در آنجا با ايشان دربارة قوم خود و ميراث خويش اسرائيل محاكمه خواهم نمود زيرا كه ايشان را در ميان ام�ت ها پراكنده ساخته و زمين مرا تقسيم نموده اند.
3 و بر قوم من قرعه انداخته و پسري در عوض فاحشه اي داده و دختري به شراب فروخته اند تا بنوشند. 4 و حال اي صور و صيدون و تمامي ديار فلسطينيان ، شما را با من چه كار است ؟ آيا شما به من جزا مي رسانيد ؟ و اگر به من جزا برسانيد من جزاي شما را بزودي هرچه تمام تر به سر شما رد� خواهم نمود.
727