4 اما من از زمين مصر تا حال يهوه خداي تو هستم و غير از من خداي ديگر را نمي شناسي و سواي من نجات دهنده اي نيست.
5 من تو را در بيابان در زمين بسيار خشك شناختم.
6 چون چريدند ، سير شدند و چون سير شدند ، دل ايشان مغرور گرديد و از اين جهت مرا فراموش كردند. 7 پس من براي ايشان مثل شير خواهم بود و مانند پلنگ به سر راه در كمين خواهم نشست.
8 و مثل خرسي كه بچه هايش را از وي ربوده باشد ، بر ايشان حمله خواهم آورد و پردة دل ايشان را خواهم دريد و مثل شير ايشان را در آنجا خواهم خورد و حيوانات صحرا ايشان را خواهند دريد.
9 اي اسرائيل هلاك شدي ، اما معاونت تو با من است.
10 الآن پادشاه تو كجاست تا تو را در تمامي شهرهايت معاونت كند و داورانت كجايند كه دربارة آنها گفتي پادشاه و سروران به من بده ؟
11 از غضب خود ، پادشاهي به تو دادم و از خشم خويش او را برداشتم.
12 عصيان افرايم بسته شده و گناه او مخزون گرديده است.
13 دردهاي زه مثل زني كه مي زايد بروي آمده است و او پسري نادانشمند است زيرا در وقتش ، در جاي تولد� فرزندان نمي ايستد. 14 من ايشان را از دست هاويه فديه خواهم داد و ايشان را از موت نجات خواهم بخشيد. اي موت ضربات تو كجاست واي هاويه هلاكت تو كجا است ؟ پشيماني از چشمان من مستور شده است ؟
15 اگر چه در ميان برادرانش ثمر آو�ر�د ، باد شرقي مي وزد و باد خداوند از بيابان برمي آيد و منبع او خشك مي گردد و چشمه اش مي خشكد و او گنج تمامي اسباب نفيسة وي را تاراج مي نمايد.
16 سامره متحمل گناه خود خواهد شد ، زيرا به خداي خود فتنه انگيخته است. ايشان به شمشير خواهند افتاد و اطفال ايشان خرد و زنان حاملة ايشان شكم دريده خواهند شد.
14 1 اي اسرائيل بسوي يهوه خداي خود بازگشت نما زيرا به سبب گناه خود لغزيده اي.
2 با خود سخنان گرفته ، بسوي خداوند بازگشت نماييد و او را گوييد: تمامي گناه را عفو فرما و ما را به لطف مقبول فرما ، پس گوساله اي لبهاي خويش را ادا خواهيم نمود.
3 آشور ما را نجات نخواهد داد و بر اسبان سوار نخواهيم شد و بار ديگر به عمل دستهاي خود نخواهيم گفت كه شما خدايان ما هستيد چونكه از تو يتيمان رحمت مي يابند.
4 ارتداد ايشان را شفا داده ، ايشان را مج�ان ًا دوست خواهم داشت زيرا خشم من از ايشان برگشته است.
5 براي اسرائيل مثل شبنم خواهم بود و او مانند سوسنها گل خواهد كرد و مثل لبنان ريشه هاي خود را خواهد دوانيد.
6 شاخه هايش منتشر شده ، زيبايي او مثل درخت زيتون و عطرش مانند لبنان خواهد بود. 7 آناني كه زير سايه اش ساكن مي باشند ، مثل گندم ريست خواهند كرد و مانند موها گل خواهند آورد. انتشار او مثل شراب لبنان خواهد بود.
8 افرايم خواهد گفت: مرا ديگر با بتها چه كار است ؟ و من او را اجابت كرده ، منظور خواهم داشت. من مثل صنوبر تر و تازه مي باشم. ميوة تو از من يافت مي شود.
9 كيست مرد حكيم كه اين چيزها را بفهمد و فهيمي كه آنها را بداند ؟ زيرا طريق هاي خداوند مستقيم است و عادلان در آنها سلوك مي نمايند. اما خطاكاران در آنها لغزش مي خوردند.
725