6 و پيه ها بر شما خواهم نهاد و گوشت بر شما خواهم آورد و شما را به پوست خواهم پوشانيد و در شما روح خواهم نهاد تا زنده شودي. پس خواهيد دانست كه من يهوه هستم.
7 پس من چنانكه مذمور شدم نبو�ت كردم. و چون نبوت نمودم ، آوازي مسموع گرديد. و اينك تزلزلي واقع شد و استخوانها به يكديگر يعني هر استخواني به استخوانش نزديك شد.
8 و نگريستم و اينك پيه ها و گوشت به آنها روح نبود.
9 پس او مرا گفت: بر روح نبو�ت نما! اي پسر انسان بر روح نبو�ت كرده ، بگو: خداوند يهوه چنين مي فرمايد كه اي روح از بادهاي اربع بيا و به اين كشتگان بدم تا ايشان زنده شوند.
10 پس چنانكه مرا امر فرمود ، نبو�ت نمودم. و روح به آنها داخل شد و آنها زنده گشته ، بر پايهاي خود لشكر بي نهايت عظيمي ايستادند.
11 و او مرا گفت: اي پسر انسان اين استخوانها تمامي خاندان اسرائيل مي باشند. اينك ايشان مي گويند: استخوانهاي ما خشك شد و اميد ما ضايع گرديد و خودمان منقطع گشتيم.
12 لهذا نب�وت كرده ، به ايشان بگو: خداوند يهوه چنين مي فرمايد: اينك من قبرهاي شما را مي گشايم. و شما را اي قوم من از قبرهاي شما درآورده ، به زمين اسرائيل خواهم آورد.
13 و اي قوم من چون قبرهاي شما را بگشايم و شما را از قبرهاي شما بيرون آورم ، آنگاه خواهيد دانست كه من يهوه هستم. 14 و روح خود را در شما خواهم نهاد تا زنده شويد و شما را در زمين خودتان مقيم خواهم ساخت. پس خواهيد دانست كه من يهوه تك ّلم نموده و بعمل آورده ام. قول خداوند اين است.
15 و كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
16 و تو اي پسر انسان يك عصا براي خود بگير و بر آن بنويس“ براي يهودا و براي بني اسرائيل رفقاي وي .” پس عصاي ديگر بگير و بر آن بنويس“ براي يوسف عصاي افرايم و تمامي خاندان اسرائيل رفقاي وي”
17 و آنها را براي خودت با يكديگر يك عصا ساز تا در دستت يك باشد.
18 و چون ابناء قومت تو را خطاب كرده ، گويند: آيا ما را خبر نمي دهي كه از اين كارها مقصود تو چيست ؟ 19 آنگاه به ايشان بگو: خداوند يهوه چنين مي فرمايد: اينك من عصاي يوسف را كه در دست افرايم است و اسباط اسرائيل را كه رفقاي وي اند ، خواهم
گرفت و آنها را با وي يعني با عصاي يهودا خواهم پيوست و آنها را يك عصا خواهم ساخت و در دستم يك خواهد شد. 20 پس آن عصاها را كه بر آنها نوشتي در دست تو درنظر ايشان باشد.
21 و به ايشان بگو: خداوند يهوه چنين مي فرمايد: اينك من بني اسرائيل را از ميان ام�ت هايي كه به آنها رفته اند گرفته ، ايشان را از هر طرف جمع خواهم كرد و ايشان را به زمين خودشان خواهم آورد.
22 و ايشان را در آن زمين بر كوههاي اسرائيل يك ام�ت خواهم ساخت. و يك پادشاه بر جميع ايشان سلطنت خواهد نمود و ديگر دو ام�ت نخواهند بود و ديگر به دو مملكت تقسيم نخواهند شد.
23 و خويشتن را ديگر به بتها و رجاسات و همة معصيت هاي خود نجس نخواهند ساخت. بلكه ايشان را از جميع مساكن ايشان كه در آنها گناه ورزيده اند نجات داده ايشان را طاهر خواهم ساخت. و ايشان قوم من خواهند بود و من خداي ايشان خواهم بود.
24 و بندة من داود ، پادشاه ايشان خواهد بود و به احكام من سلوك نموده ، و فرايض مرا نگاه داشته ، آنها را بجا خواهند آورد.
25 و در زميني كه به بندة خود يعقوب دادم و پدران ايشان در آن ساكن مي بودند ، ساكن خواهند شد و ايشان تا به ابد در آن سكونت خواهند نمود و بنده من داود تا ابدالاباد رئيس ايشان خواهد بود.
26 و با ايشان عهد سلامتي خواهم بست كه براي ايشان عهد جاوداني خواهد بود و ايشان را مقيم ساخته ، خواهم افزود و م� ْقدس خويش را تا ابدالاباد درميان ايشان قرار خواهم داد.
38
27 و مسكن من بر ايشان خواهد بود و من خداي ايشان خواهم بود و ايشان قوم من خواهند بود.
28 پس چون م�ق ْد�س من درميان ايشان تابه ابد برقرار بوده باشد ، آنگاه ام�ت ها خواهند دانست كه من يهوه هستم كه اسرائيل را تقديس مي نمايم.
1 و كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
2 اي پسر انسان نظر خود را بر جوج كه از زمين ماجوج و رئيس ر�وش و ما َشك و توبال است بدار و بر او نب�وت نما.
3 و بگو خداوند يهوه چنين مي فرمايد: اينك من اي ماجوج رئيس ر�وش و ما َشك و توبال به ّضد تو هستم.
693