12 و مردمان يعني قوم خود اسرئيل را بر شما خرامان خواهم ساخت تا تو را به تصرف آورند و ميراث ايشان بشوي و ايشان را ديگر بي اولاد نسازي.
13 و خداوند يهوه چنين مي گويد: » چونكه ايشان دربارة تو مي گويند كه مردمان را مي بلعي و ا �مت هاي خويش رابي اولاد مي گرداني ، 14 پس خداوند يهوه مي گويد: مردمان را ديگر نخواهي بلعيد و ام�ت هاي خويش را ديگر بي اولاد نخواهي ساخت.
15 و سرزنش ام�ت ها را ديگر در تو مسموع نخواهم گردانيد و ديگر متحمل م ّذمت طوايف نخواهي شد و ام�ت هاي خويش را ديگر نخواهي لغزانيد. خداوند يهوه اين را مي گويد.
16 و كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
17 اي پسر انسان ، هنگامي كه خاندان اسرائيل در زمين خود ساكن مي بودند آن را به راهها و به اعمال خود نجس نمودند. و طريق ايشان به نظر من مثل نجاست زن حايض مي بود.
18 لهذا به سبب خوني كه بر زمين ريختند و آن را به بتهاي خود نجس ساختند ، من خشم خود را بر ايشان ريختم.
19 و ايشان را درميان ام�ت ها پراكنده ساختم و در كشورها متفر�ق گشتند. و موافق راهها و اعمال ايشان ، بر ايشان داوري نمودم. 20 و چون به ام�ت هايي كه به طرف آنها رفتند رسيدند ، آنگاه اسم قد�وس مرا بي حرمت ساختند. زيرا دربارة ايشان گفتند كه اينان قوم يهوه مي باشند و از زمين او بيرون آمده اند.
21 ليكن من بر اسم قد�وس خود كه خاندان اسرائيل آن را درميان ام�ت هايي كه بسوي آنها رفته بودند بي حرمت ساختند شفقت نمودم.
22 بنابراين به خاندان اسرائيل بگو: خداوند يهوه چنين مي فرمايد: اي خاندان اسرائيل من اين را به خاطر شما بلكه بخاطر اسم قد�وس خود كه آن را درميان ام�ت هايي كه به آنها رفته ، بي حرمت نموده ايد بعمل مي آورم.
23 و اسم عظيم خود را كه درميان ام�ت هايي حرمت شده است و شما آن را درميان آنها بي عصمت ساخته ايد ، تقديس خواهم نمود. و خداوند يهوه مي گويد: حيني كه بنظر ايشان در شما تقديس كرده شوم ، آنگاه ام�ت ها خواهند دانست كه من يهوه هستم.
24 و شما را از ميان ام�ت ها مي گيرم از جميع كشورها جمع مي كنم و شما را در زمين خود درخواهم آورد.
25 و آب پاك بر شما خواهم پاشيد و طاهر خواهيد شد. و شما را از همة نجاسات و از همة بتهاي شما طاهر خواهم ساخت. 26 و دل تازه به شما خواهم داد و روح تازه در اندرون شما خواهم نهاد. و دل سنگي را از جسد شما دور كرده ، دل گوشتين به شما خواهم داد.
27 و روح خود را در اندرون شما خواهم نهاد و شما را به فرايض خود سالك خواهم گردانيد تا احكام مرا نگاه داشته ، آنها را بجا آوريد. 28 و در زميني كه به پدران شما دادم ساكن شده ، قوم من خواهيد بود و من خداي شما خواهم بود.
29 و شما را از همة نجاسات شما نجات خواهم داد. و غل ّه را خوانده ، آن را فراوان خواهم ساخت و ديگر قحط بر شما نخواهم فرستاد. 30 و ميوة درختان و حاصل زمين را فراوان خواهم ساخت تا ديگر درميان ام�ت ها متحم�ل رسواي قحط نشويد.
31 و چون راههاي قبيح و اعمال ناپسند خود را به ياد آوريد ، آنگاه به سبب گناهان و رجاسات خود خويشتن را در نظر خود مكروه خواهيد داشت.
32 و خداوند يهوه مي گويد: بدانيد كه من اين را به خاطر شما نكرده ام. پس اي خاندان اسرائيل به سبب راههاي خود خجل و رسوا شويد.
33 خداوند يهوه چنين مي فرمايد: در روزي كه شما را از تمامي گناهانتان طاهر سازم ، شهرها را مسكون خواهم ساخت و خرابه ها معمور خواهد شد. 34 و زمين ويران كه به نظرجميع رهگذريان خراب مي بود ، شيار خواهد شد.
35 و خواهند گفت اين زميني كه ويران بود ، مثل باغ ع�د�ن گرديده است و شهرهايي كه خراب و ويران و منهدم بود ، حصاردار و مسكون شده است. 36 و ام�ت هايي كه به اطراف شما باقي مانده باشند ، خواهند دانست كه من يهوه مخروبات را بنا كرده و ويرانه ها را غرس نموده ام. من كه يهوه هستم تكل ّم نموده و بعمل آورده ام.
37 خداوند يهوه چنين مي گويد: براي اين بار ديگرخاندان اسرائيل از من مسألت خواهند نمود تا آن را براي ايشان بعمل آورم. من ايشان را با مردمان مثل گله كثير خواهم گردانيد.
38 مثل گله هاي قرباني يعني گلة اورشليم در موسمهايش همچنان شهرهاي مخروب از گله هاي مردمان پر خواهم شد و ايشان خواهند دانست كه من يهوه هستم.
37 1 دست خداوند بر من فرود آمده ، مرا در روح خداوند بيرون برد و در همواري قرار داد و آن از استخوانها پر بود.
2 و مرا به هر طرف آنها گردانيد. و اينك آنها بر روي همواري بي نهايت زياده و بسيار خشك بود.
3 و او مرا گفت: اي پسر انسان آيا مي شود كه اين استخوانها زنده گردد ؟ گفتم: اي خداوند يهوه تو مي داني. 4 پس مرا فرمود: بر اين استخوانها نبو�ت نموده ، به اينها بگو: اي استخوانهاي خشك كلام خداوند را بشنويد! 5 خداوند يهوه به اين استخوانها چنين مي گويد: اينك من روح به شما درمي آورم تا زنده شويد.
692