5 آنگاه روح خداوند بر من نازل شده ، مرا فرموده: بگو كه خداوند چنين مي فرمايد: اي خاندان اسرائيل شما به اينطور سخن مي گوييد و اما من خيالات دل شما را مي دانم.
6 بسياري را در اين شهر كشته ايد و كوچه هايش را از كشتگان پر كرده ايد. 7 لذا خداوند يهوه چنين مي گويد: كشتگان شما كه در ميانش گذاشته ايد ، گوشت مي باشند و شهر ديگ است ليكن شما را از ميانش بيرون خواهم برد.
8 شما از شمشير مي ترسيد ، اما خداوند يهوه مي گويد شمشير را بر شما خواهم آورد.
9 و شما را از ميان شهر بيرون برده ، شما را به دست غريبان تسليم خواهم نمود و بر شما داوري خواهم كرد.
10 به شمشير خواهيد افتاد و در حدود اسرائيل بر شما داوري خواهم نمود و خواهيد دانست كه من يهوه هستم.
11 اين شهر براي شما ديگ نخواهد بود و شما در آن گوشت نخواهيد بود ، بلكه در حدود اسرائيل بر شما داوري خواهم نمود.
12 و خواهيد دانست كه من آن يهوه هستم كه در فرايض من سلوك ننموديد و احكام مرا بجا نياوريد ، بلكه برحسب احكام ام�تهايي كه به اطراف شما مي باشند عمل نموديد.
13 و واقع شد كه چون نبو�ت كردم ، ف َل َطيا ابن بنايا م�رد. پس به روي خود درافتاده به آواز بلند فرياد نمودم و گفتم: آه اي خداوند يهوه آيا تو بقية اسرائيل را تمام ًا هلاك خواهي ساخت ؟
14 و كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
15 اي پسر انسان برادران تو يعني برادرانت كه از اهل خاندان تو مي باشند و تمامي خاندان اسرائيل جمعي ًا كساني مي باشند كه سكنة اورشليم به ايشان مي گويند: شما از خداوند دور شويد و اين زمين به ما ملكي�ت داده شده است.
16 بنابراين بگو: خداوند يهوه چنين مي گويد: اگر چه ايشان را در ميان ام�ت ها دور كنم و ايشان را درميان كشورها پركنده سازم ، اما براي ايشان در آن كشورهايي كه به آنها رفته باشند اندك زماني م� ْقدس خواهم بود.
17 پس بگو خداوند يهوه چنين مي فرمايد: شما را از ميان ام�ت ها جمع خواهم كرد و شما را از كشورهايي كه در آنها پراكنده شده ايد ، فراهم خواهم آورد و زمين اسرائيل را به شما خواهم داد.
12
18 و به آنجا داخل شده ، تمامي مكروهات و جميع رجاسات آن را از ميانش دور خواهند كرد.
19 و ايشان را يكدل خواهم داد و در اندرون ايشان روح تازه خواهم نهاد و دل سنگي را از جسد ايشان دور كرده ، دل گوشتي به ايشان خواهم بخشيد. 20 تا در فرايض من سلوك نمايند و احكام مرا نگه داشته ، آنها را بجا آورند. و ايشان قوم من خواهند بود و من خداي ايشان خواهم بود.
21 اما آناني كه دل ايشان از عقب مكروهات و رجاسات ايشان مي رود ، پس خداوند يهوه مي گويد: من رفتار ايشان را بر سر ايشان وارد خواهم آورد.
22 آنگاه كروبيان بالهاي خود را برافراشتند و چرخها به پهلوي ايشان بود و جلال خداي اسرائيل از طرف بالا بر ايشان قرار گرفت.
23 و جلال خداوند از بالاي ميان شهر صعود نموده ، بر كوهي كه بطرف شهر است قرار گرفت. 24 و روح مرا برداشت و در عالم رؤيا مرا به روح خدا به زمين كلدانيان نزد اسيران ب�رد و آن رؤيايي كه ديده بودم از نظر من مرتفع شد. 25 و تمامي كلام خداوند را كه به من نشان داده بود ، براي اسيران بيان كردم.
1 و كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
باشند.
2 اي پسر انسان تو در ميان خاندان فتنه انگيز ساكن مي باشي كه ايشان را گوشها به جهت شنيدن هست اما نمي شنوند ، چونكه خاندان فتنه انگيز مي
3 اما تو اي پسر انسان اسباب جلاي وطن را براي خود مهي�آ ساز و درنظر ايشان در وقت روز كوچ كن و از مكان خود به مكان ديگر به حضور ايشان نقل كن ، شايد بفهمند ، اگرچه خاندان فتنه انگيز مي باشند.
4 و اسباب خود را مثل اسباب جلاي وطن در وقت روز به نظر ايشان بيرون آور و شامگاهان مثل كساني كه براي جلاي وطن بيرون مي روند بيرون شو.
5 و شكافي براي خود در خود در ديوار به حضور ايشان كرده ، از آن بيرون ببر. 6 و در حضور ايشان آن را بر دوش خود بگذار و در تاريكي بيرون ببر و روي خود را بپوشان تا زمين را نبيني. زيراكه تو را علامتي براي خاندان اسرائيل قرار داده ام.
7 پس به نهجي كه مأمور شدم ، عمل نمودم و اسباب خود را مثل اسباب جلاي وطن در وقت روز بيرون آوردم. و شبانگاه شكافي براي خود به دست خويش در ديوار كردم و آن را در تاريكي بيرون برده ، به حضور ايشان بر دوش برداشتم. 8 و بامدادان كلام خداوند بر من نازل شده ، گفت:
9 اي پسر انسان ، آيا خاندان اسرائيل يعني اين خاندان فتنه انگيز به تو نگفتند: اين چه كار است كه مي كني ؟
667