10 اي ام�ت ها كلام خداوند را بشنويد و درميان جزاير بعيده اخبار نماييد و بگوييد آنكه اسرائيل را پراكنده ساخت ايشان را جمع خواهد نمود و چنانكه شبان گلة خود را نگاه دارد ايشان را محافظت خواهد نمود.
11 زيرا خداوند يعقوب را فديه داده و او را از دست كسي كه از او قوي� تر بود رهانيده است.
12 و ايشان آمده ، بر بلندي صهيون خواهند سراييد و نزد احسان خداوند يعني نزد غل ّه و شيره و روغن و نتاج گله و رمه روان خواهند شد و جان ايشان مثل باغ سيرآب خواهد شد و بار ديگر هرگز غمگين نخواهند گشت.
13 آنگاه باكره ها به رقص شادي خواهند كرد و جوانان و پيران با يكديگر. زيراكه من ماتم ايشان را به شادماني مبد�ل خواهم كرد و ايشان را از َا َلم ي كه كشيده اند تسلي داده ، فرحناك خواهم گردانيد.
14 و خداوند مي گويد: جان كاهنان را از پيه تر و تازه خواهم ساخت و قوم من از احسان من سيرخواهند شد. 15 خداوند چنين مي گويد: آوازي در رامه شنيده شد ماتم و گرية بسيار تلخ كه راحيل براي فرزندان خود گريه مي كند و براي فرزندان خود تسلي نمي پذيرد زيرا كه نيستند.
16 خداوند چنين مي گويد: آواز خود را از گريه و چشمان خويش را از اشك باز دار. زيرا خداوند مي فرمايد كه براي اعمال خود اجرت خواهي گرفت و ايشان از زمين دشمنان مراجعت خواهند نمود.
17 و خداوند مي گويد كه به جهت عاقبت تو اميد هست و فرزندانت به حدود خويش خواهند برگشت. 18 به تحقيق افرايم را شنيدم كه براي خود ماتم گرفته ، مي گفت: مرا تنبيه نمودي و متنب�ه شدم مثل گوساله اي كه كار آزموده نشده باشد. مرا برگردان تا برگردانيده شوم زيراكه تو يهوه خداي من هستي.
19 به درستي كه بعد از آنكه برگردانيده شدم پشيمان گشتم و بعد از آنكه تعليم يافتم و ران خود زدم. خجل شدم و رسوايي هم كشيدم چونكه عار جواني خويش را متحم�ل گرديدم.
20 آيا افرايم پسر عزيز من يا و� َلد ا�بت�هاج من است ؟ زيرا هرگاه به ضد� او سخن مي گويم او را تا بحال به ياد مي آورم. بنابراين خداوند مي گويد كه احشاي من براي او به حركت مي آيد و هر آينه بر او ترح�م خواهم نمود.
21 نشانه ها براي خود نصب نما و علامت ها به جهت خويشتن برپا كن و دل خود را بسوي شاه راه به راهي كه رفته اي متوج�ه ساز. اي باكره اسرائيل برگرد و به اين شهرهاي خود مراجعت نما.
كرد.
22 اي دختر مرتد� تا به كي به اينطرف و به آنطرف گردش خواهي نمود ؟ زيرا خداوند امر تازه اي در جهان ابداع نموده است كه زن مرد را احاطه خواهد
23 يهوه صبايوت خداي اسرائيل چنين مي گويد: بار ديگر هنگامي كه اسيران ايشان را برمي گردانم ، اين كلام را در زمين يهودا و شهرهايش خواهند گفت كه اي مسكن عدالت و اي كوه قد�وسيت ، خداوند تو را مبارك سازد.
24 و يهودا و تمامي شهرهايش با هم و ف َلا ّحان و آناني كه با گله ها گردش مي كنند ، در آن ساكن خواهند شد. 25 زيراكه جان خستگان را تازه ساخته ام و جان همة محزونان را سير كرده ام.
26 در اين حال بيدار شدم و نگريستم و خوابم براي من شيرين بود.
27 اينك خداوند مي گويد: » اي�امي مي آيد كه خاندان اسرائيل و خاندان يهودا را به بذرانسان و بذر حيوان خواهم كاشت. 28 و واقع شد چنانكه بر ايشان براي كندن و خراب نمودن و منهدم ساختن و هلاك كردن و بلا رسانيدن مراقبت نمودم ، به همينطورخداوند مي گويد بر ايشان براي بنا نمودن و غرس كردن مراقب خواهم شد.
29 و در آن ا �يام بار ديگر نخواهند گفت كه پدران انگور ترش خوردند و دندان پسران كند گرديد. 30 بلكه هركس به گناه خود خواهد مرد و هركه انگور ترش خورد دندان وي كند خواهد شد.
31 خداوند مي گويد: اينك اي�امي مي آيد كه با خاندان اسرائيل و خاندان يهودا عهد تازه اي خواهم بست.
32 نه مثل آن عهدي كه با پدران ايشان بستم در روزي كه ايشان را دستگيري نمودم تا از زمين مصر بيرون آورم زيراكه ايشان عهد مرا شكستند ، با آنكه خداوند مي گويد من شوهر ايشان بودم.
33 اما خداوند مي گويد: اينست عهدي كه بعد از اين اي�ام با خاندان اسرائيل خواهم بست. شريعت خود را در باطن ايشان خواهم نهاد و آن را بر دل ايشان خواهم نوشت و من خداي ايشان خواهم بود و ايشان قوم من خواهند بود.
34 و بار ديگر كسي به همسايه اش و شخصي به برادرش تعليم نخواهد داد و نخواهد گفت خداوند را بشناس. زيرا خداوند مي گويد: جميع ايشان را ديگر به ياد نخواهم آورد.
631