14 و خداوند مي گويد كه مرا خواهيد يافت و اسيران شما را باز خواهم آورد. و خداوند يافت و اسيران شما را باز جميع ام�ت ها و از همة مكان هايي كه شما را از جايي كه به اسيري فرستاده ام ، باز خواهم آورد.
15 از آن رو كه گفتيد خداوند براي ما در بابل انبيا مبعوث نموده است. 16 پس خداوند به پادشاهي كه بر كرسي داود نشسته است و به تمامي قومي كه در اين شهر ساكنند ، يعني برادران شما كه همراه شما به اسيري نرفته اند ، چنين مي گويد:
17 بلي يهوه صبايوت چنين مي گويد: اينك من شمشير و قحط و وبا را بر ايشان خواهم فرستاد و ايشان را مثل انجيرهاي بد كه آنها را از بدي نتوان خورد ، خواهم ساخت.
18 و ايشان را به شمشير و قحط و وبا تعاقب خواهم نمود و درميان جميع ممالك جهان مشو�ش خواهم ساخت تا براي ممالك جهان مشو�ش خواهم ساخت تا براي همة ام�ت هايي كه ايشان را درميان آنها رانده ام ، لعنت و دهشت و مسخره و عار باشند.
19 چونكه خداوند مي گويد: كلام مرا كه به واسطة بندگان خود انبيا نزد ايشان فرستادم نشنيدند با آنكه صبح زود برخاسته ، آن را فرستادم ام�ا خداوند مي گويد كه شما نشنيديد.
20 و شما اي جميع اسيراني كه از اورشليم به بابل فرستادم كلام خداوند را بشنويد.
21 يهوه صبايوت خداي اسرائيل دربارة ا َخآب بن قولايا و دربارة صدقي�ا ابن م�ع�س�يا كه براي شما به اسم من كاذبانه نبو�ت مي كنند ، چنين مي گويد: اينك من ايشان را به دست نبوكد ن ّصر پادشاه بابل تسليم خواهم كرد و او ايشان را در حضور شما خواهد كشت.
22 و از ايشان براي تمامي اسيران يهودا كه در بابل مي باشند لعنت گرفته ، خواهند گفت كه خداوند تو را مثل صدقيا و اخآب كه پادشاه بابل ايشان را در آتش سوزانيد ، بگرداند.
23 چونكه ايشان در اسرائيل حماقت نمودند و با زنان همسايگان خود زنا كردند و به اسم من كلامي را كه به ايشان امر نفرموده بودم كاذبانه گفتند و خداوند مي گويد كه من عارف و شاهد هستم. 24 و َشم�عياي َن َخلامي را خطاب كرده ، بگو: 25 يهوه صبايوت خداي اسرائيل تك ّلم نموده ، چنين مي گويد: از آنجايي كه تو رسايل به اسم خود نزد تمامي قوم كه در اورشليم اند و نزد َص َفنيا ابن م�ع�س�يا كاهن و نزد جميع كاهنان فرستاده ، گفتي:
26 كه خداوند تو را به جاي ي�ه�وياداع كاهن به كهانت نصب نموده است تا بر خانة خداوند وكلا باشيد. براي هر شخص مجنون كه خويشتن را نب�ي مي نمايد تا او را در ُكنده ها و زنجيرها ببندي.
27 پس الآن چرا ارميا ع�ناتوتي را كه خود را براي شما نبي مي نمايد توبيخ نمي كني ؟ 28 زيرا كه او نزد ما به بابل فرستاده ، گفت كه اين اسيري بطول خواهد انجاميد پس خانه ها بنا كرده ، ساكن شويد و باغها غرس نموده ، ميوة آنها را بخوريد.
30
4
29 و َص َفنياي كاهن اين رساله را به گوش ارميا نبي خواند. 30 پس كلام خداوند بر ارميا نازل شده ، گفت:
31 نزد جميع اسيران فرستاده ، بگو كه خداوند دربارة َش م�عياي ن َح�لامي چنين مي گويد: چونكه ش َم�عيا براي شما نبو�ت مي كند و من او را نفرستاده ام و او شما را وا مي دارد كه به دروغ اعتماد نماييد ،
32 بنابراين خداوند چنين مي گويد: اينك من بر َشم�عياي ن َح�لامي و ذري�ت وي عقوبت خواهم رسانيد و برايش كسي كه درميان اين قوم ساكن باشد ، نخواهد ماند و خداوند مي گويد او آن احساني را كه من براي قوم خود مي كنم نخواهد ديد ، زيرا كه دربارة خداوند سخنان فتنه انگيز گفته است.
1 كلامي كه از جانب خداوند بر ارميا نازل شده ، گفت:
2 يهوه خداي اسرائيل تكل ّم نموده ، چنين مي گويد: تمامي سخناني را كه من به تو گفته ام ، در طوماري بنويس.
3 زيرا خداوند مي گويد: اينك اي�آمي مي آيد كه اسيران قوم خود اسرائيل و يهودا را باز خواهم آورد و خداوند مي گويد: ايشان را به زميني كه به پدران ايشان داده ام ، بازخواهم رسانيد تا آن را به ت ّصرف آورند.
و اين است كلامي كه خداوند دربارة اسرائيل و يهودا گفته است.
5 زيرا خداوند چنين مي گويد: صداي ارتعاش شنيديم. خوف است و سلامتي ني. 6 سؤال كنيد و ملاحظه نماييد كه آيا ذكور اولاد مي زايد ؟ پس چرا هر مرد را مي بينم كه مثل زني كه مي زايد دست خود را بر كمرش نهاده و همة چهره ها به زردي مبد�ل شده است ؟
629