7 چگونه تو را براي اين بيامرزم كه پسرانت مرا ترك كردند و به آنچه خدا نيست قسم خوردند و چون من ايشان را سير نمودم و مرتكب زنا شدند و در خانه هاي فاحشه ها ازدحام نمودند.
14
8 مثل اسبان پروده شدة مست شدند كه هريكي از ايشان براي زن همساية خود شيهه مي زند .» 9 و خداوند مي گويد: آيا به سبب اين كارها عقوبت نخواهم رسانيد و آيا جان من از چنين طايفه اي انتقام خواهد كشيد ؟
10 بر حصارهايش برآيند و آنها راخراب كنيد اما بالك ّل هلاك مكنيد و شاخه هايش را قطع نماييد زيراكه از آن خداوند نيستند.
11 خداوند مي گويد: هر آينه خاندان اسرائيل و خاندان يهودا به من شدت خيانت ورزيده اند.
12 خداوند را انكار نموده ، مي گويند كه او نيست و بلا به ما نخواهد رسيد و شمشير و قحط را نخواهيم ديد.
13 و انبيا باد مي شوند و كلام در ايشان نيست پس به ايشان چنين واقع خواهد شد. بنابراين يهوه خداي صبايوت چنين مي گويد: چونكه اين كلام را گفتيد همانا من كلام خود را در دهان تو آتش و اين قوم را هيزم خواهم ساخت و
ايشان را خواهد سوزانيد.
15 خداوند مي گويد: اي خاندان اسرائيل ، اينك من ام�تي را از دور آورند و ام�تي كه قديمند و امت ّي كه زبان ايشان را نمي داني و گفتار ايشان را نمي فهمي. 16 تركش ايشان قبر گشاده است و جميع ايشان ج�بارند.
17 و خرمن ونان تو را كه پسران و دخترانت آن را مي بايد بخورند خواهند خورد و گوسفندان و گاوان تو را خواهند خورد و انگورها و انجيرهاي تو را خواهند خورد و شهرهاي حصاردار تو را كه به آنها تو ّكل مي نمايي با شمشير هلاك خواهند ساخت.
18 ليكن خداوند مي گويد: » در آن روزها نيز شما بال ّكل هلاك نخواهم ساخت. 19 و چون شما گوييد كه يهوه خداي ما چرا تمامي اين بلا را بر ما وارد آورده است ، آنگاه تو به ايشان بگو از اين جهت كه مرا ترك كرديد و خدايان غير را در زمين خويش عبادت نموديد. پس غريبان را در زميني كه از آن شما نباشد بندگي خواهيد نمود.
20 اين را به خاندان يعقوب اخبار نماييد و به يهودا اعلان كرده ، بگوييد
21 كه اي قوم جاهل و بي فهم كه چشم داريد اما نمي بينيد و گوش داريد اما نمي شنويد اين را بشنويد.
22 خداوند مي گويد آيا از من نمي ترسيد و آيا از حضور من نمي لرزيد كه ريگ را به قانون جاوداني ، ح�د دريا گذاشته ام كه از آن نتواند گذشت و اگرچه امواجش متلاطم شود غالب نخواهد آمد و هر چند شورش نمايد اما از آن تجاوز نمي تواند كرد ؟
23 اما اين قوم ، دل فتنه انگيز و متم�رد دارند. ايشان فتنه انگيخته و رفته اند. 24 و در دلهاي خود نمي گويند كه از يهوه خداي خود بترسيم كه باران اول و آخر را در موسمش مي بخشد و هفته هاي معي�ن حصاد را به جهت ما نگاه مي دارد.
6
25 خطاياي شما اين چيزها را دور كرده و گناهان شما نيكويي را از شما منع نموده است. 26 زيرا كه درميان قوم من شريران پيدا شده اند كه مثل كمين نشستن صيادان در كمين مي نشينند. دامها گسترانيده ، مردم را صيد مي كنند.
27 مثل قفسي كه پر از پرندگان باشد ، همچنين خانه هاي ايشان پر از فريب است و از اين جهت بزرگ و دولتمند شده اند. 28 فربه و درخشنده مي شوند و در اعمال زشت هم از ح�د تجاوز مي كنند. دعوي يعني دعوي يتيمان را فيصل نمي دهند و با وجود آن كامياب مي شوند و فقيران را دادرسي نمي كنند.
29 و خداوند مي گويد: آيا به سبب اين كارها عقوبت نخواهم رسانيد و آيا جان من از چنين طايفه اي انتقام نخواهد كشيد ؟» 30 امري عجيب و هولناك در زمين واقع شده است.
داد.
31 انبيا به دروغ نبو�ت مي كنند و كاهنان به واسطة ايشان حكمراني مي نمايند و قوم من اين حالت را دوست مي دارند و شما در آخر اين چه خواهيد كرد ؟
1 اي بنيامين از اورشليم فرار كنيد و ك َر ِن ّا را در تفوع بنوازيد و علامتي بر بيت هك ّاريم برافرازيد زيرا كه بلايي از طرف شمال و شكست عظيمي رو خواهد
2 و من آن دختر جميل و لطيف يعني دختر صهيون را منقطع خواهم ساخت.
3 وشبانان با گله هاي خويش نزد وي خواهند آمد و خيمه هاي خود را گرداگرد او برپا نموده ، هريك درجاي خود خواهند چرانيد و 4 با او جنگ را مهي�ا سازيد و برخاسته ، در وقت ظهر برآييم. واي بر ما زيراكه روز به زوال نهاده است و سايه هاي عصر دراز مي شود.
5 برخيزيد! و در شب برآييم تا قصرهايش را منهدم سازيم.
6 زيرا كه يهوه صبايوت چنين مي فرمايد: درختان را قطع نموده ، مقابل اورشليم سنگر برپا نماييد زيرا اين شهري كه سزاوار عقوبت است چونكه اندرونش تمام ًا ظلم است.
608