6 و خداوند در اي�ام يو ّشيا پادشاه به من گفت: » آيا ملاحضه كردي كه اسرائيل مرت ّد چه كرده است ؟ چگونه به فراز هر كوه بلند و زيرا هر درخت سبز رفته در آنجا زنا كرده است ؟
7 و بعد از آنكه همة اين كارها را كرده بود من گفتم نزد من رجوع نما ، اما رجوع نكرد و خواهر خائن او يهودا اين را بديد. 8 و من ديدم با آنكه اسرائيل مر ّتد زنا كرد و از همة جهات او را بيرون كردم و طلاق نامه اي به وي دادم لكن خواهر خائن او يهودا نترسيد بلكه او نيز رفته ، مرتكب زنا شد.
9 و واقع شد كه به سبب سهل انگاري او در زنا كاري اش زمين ملو�ت گرديد و او با سنگها و چوبها زنا نمود.
10 و نيز خداوند مي گويد: با وجود اين همه ، خواهرخائن او يهودا نزد من با تمامي دل خود رجوع نكرد بلكه با رياكاري.
11 پس خداوند مرا گفت: اسرائيل مرت ّد خويشتن را از يهوداي خائن عادل تر نموده است.
12 لهذا برو و اين سخنان را بسوي شمال ندا كرده ، بگو: خداوند مي گويد: اي اسرائيل مر ّتد رجوع نما! و بر تو غضب نخواهم نمود زيرا خداوند مي گويد: من رؤف هستم و تا به ابد خشم خود را نگاه نخواهم داشت. 13فقط به گناهانت اعتراف نما كه بر يهوه خداي خويش عاصي شدي و راههاي خود را زير هر درخت سبز براي بيگانگان منشعب ساختي. و خداوند مي گويد كه سما آواز مرا نشنيديد.
14 پس خداوند مي گويد: اي پسران مر ّتد من رجوع نماييد زيرا كه من شوهر شما هستم و از شما يك نفر از شهري و دو نفر از قبيله اي گرفته ، شما را به صهيون خواهم آورد.
15 و به شما شبانان موافق دل خود خواهم داد كه شما را به معرفت و حكمت خواهند چرانيد. 16و خداوند مي گويد كه چون در زمين افزوده و بارور شويد در آن اي�ام بار ديگر تابوت عهد يهوه را به زبان نخواهند آورد و آن را به خاطر ايشان نخواهد آمد و آن را ذكر نخواهند كرد و آن را زيارت نخواهند نمود و بار ديگر ساخته نخواهد شد.
17 زيرا درميان اورشليم را كرسي يهوه خواهند ناميد و تمامي ام�ت ها به آنجا به جهت اسم يهوه به اورشليم جمع خواهند شد و ايشان بار ديگر پيروي سركشي دلهاي شرير خود را نخواهد نمود.
18 و در آن اي�ام خاندان يهودا با خاندان اسرائيل راه خواهند رفت و ايشان از زمين شمال به آن زميني كه نصيب پدران ايشان ساختم با هم خواهند آمد. 19 و گفتم كه من تو را چگونه درميان پسران قرار دهم و زمين مرغوب و ميراث زيباترين ام�ت ها را به تو بدهم ؟ پس گفتم كه مرا پدر خواهي خواند و از من ديگر مرت ّد نخواهي شد.
20 خداوند مي گويد: هر آينه مثل زني كه به شوهر خود خيانت ورزيد ، همچنين شما اي خاندان اسرائيل به من خيانت ورزيدند.
21 آواز گريه و تضر�عات بني اسرائيل از بلنديها شنيده مي شود زيرا كه راههاي خود را منحرف ساخته و يهوه خداي خود را فراموش كرده اند.
22 اي فرزندان مرت ّد بازگشت نماييد و من ارتدادهاي شما را شفا خواهم داد. و مي گويند: اينك نزد تو مي آييم زيراكه تو يهوه خداي ما هستي.
23 به درستي كه ازدحام كوهها از تل ّها باطل مي باشد. زيرا به درستي كه نجات اسرائيل در يهوه خداي ما است. 24 و خجالت مش ّقت پدران ما ، يعني رمه و گله پسران و دختران ايشان را از طفولي�ت ما تلف كرده است.
25 در خجالت خود مي خوابيم و رسوايي ما ، ما را مي پوشاند زيرا كه هم ما و هم پدران ما از طفول ّيت خود تا امروز به يهوه خداي خويش گناه ورزيده و آواز يهوه خداي خويش را نشنيده ايم.
4
1 خداوند مي گويد: اي اسرائيل اگر بازگشت نمايي ، اگر نزد من بازگشت نمايي و اگر رجاسات خود را از خود دور نمايي پراكنده نخواهي شد.
2 و به راستي و انصاف و عدالت به حيات يهوه قسم خواهي خورد و ام�ت ها خويشتن را به او مبارك خواهند خواند و به وي فخر خواهند كرد.
3 زيرا خداوند به مردان يهودا واورشليم چنين مي گويد: » زمينهاي خود را شيار كنيد و درميان خارها مكاريد. 4 اي مردان يهودا و ساكنان اورشليم خويشتن را براي خداوند مختون سازيد و غلفة دلهاي خود را دور كنيد مبادا حد�ت خشم من به بدي اعمال شما مثل آتش صادر شده ، افروخته گردد و كسي آن را خاموش نتواند كرد.
5 در يهودا اخبار نماييد و در اورشليم اعلان نموده ، بگوييد و در زمين ك َر ِن ّا بنوازيد و به آواز بلند ندا كرده ، بگوييد كه جمع شويد تا به شهرهاي حصاردار داخل شويم.
6 ع� َلمي بسوي صهيون برافرازيد و براي پناه فرار كرده ، توقف منماييد زيراكه من بلايي و شكستي عظيم از طرف شمال مي آورم. 7 شيري از بيشة خود برآمده و هلاك كنندة ام�ت ها حركت كرده ، از مكان خويش درآمده است تا زمين تو را ويران سازد و شهرهايت خراب شده ، غير مسكون گردد.
8 از اين جهت پلاس پوشيده ، ماتم گيريد ولوله كنيد زيرا كه حد�ت خشم خداوند از ما برنگشته است.
606