58
12 من عدالت و اعمال تو را بيان خواهم نمود كه تو را منفعت نخواهد داد.
13 چون فرياد برمي آوري اندوخته هاي خودت تو را خلاصي بدهد و لكن باد جميع آنها را خواهد برداشت و نفس آنها را خواند برد. ام�ا هركه بر من تو ّكل دارد مالك زمين خواهد بود و وارث جبل قدس من خواهد گرديد.
14 و گفته خواهد شد برافرازيد! راه را برافرازيد و مهي�ا سازيد! و سنگ مصادم را از طريق قوم من برداريد!
15 زيرا او كه عالي و بلند است و ساكن در ابد�يت مي باشد و اسم او قد�وس است چنين مي گويد: من در مكان عالي و مقد�س ساكنم و نيز با كسي كه روح افسرده و متواضع دارد ، تا روح متواضعان را احيا نمايم و دل افسردگان را زنده سازم.
16 زيرا كه تا به ابد مخاصمه نخواهم نمود و هميشه خشم نخواهم كرد مبادا روحها و جانهايي كه من آفريدم به حضور من ضعف به هم رسانند. 17 به سبب گناه طمع وي غضبناك شده ، او را زدم و خود را مخفي ساخته ، خشم نمودم و او به راه دل خود رو گردانيده ، برفت.
18 طريف هاي او را ديدم و او راشفا خواهم داد و او را هدايت نموده ، به او و به آناني كه با وي ماتم گيرند تسل ّي بسار خواهم داد. 19 خداوند كه آفرينندة ثمرة لبها است مي گويد: بر آناني كه دورند سلامتي باد و بر آناني كه نزديكند سلامتي باد و من ايشان را شفا خوام بخشيد. 20 ام�ا شريران مثل درياي متلاطم كه نمي تواند آرام گيرد و آبهايش گل و لجن برمي اندازد مي باشند.
21 خداي من مي گويد كه شريران را سلامتي نيست.
1 آواز خود را بلند كن و دريغ مدار و آواز خود را مثل َك ِر ّنا بلند كرده ، به قوم من تقصير ايشان را و به خاندان يعقوب گناهان ايشان را اعلام نما.
2 و ايشان هر روز مرا مي طلبند و از دانستن طريق هاي من مسرور مي باشند. مثل ام�تي كه عدالت را بجا آورده ، حكم خداي خود را ترك ننمودند. احكام عدالت را از من سؤال نموده ، از تقر�ب جستن به خدا مسرور مي شوند.
3 و مي گويند: چرا روزه داشتيم و نديدي و جانهاي خويش را رنجانيديم و ندانستي. اينك شما در روز روزه خويش خوشي خود را مي يابيد و بر عمله هاي خود ظلم مي نماييد.
4 اينك به جهت نزاع و مخاصمه روزه مي گيريد كه آواز خود را در اعلي علي�ي�ن بشنوانيد. 5 آيا روزه اي كه من مي پسندم مثل اين است ، روزي كه آدمي جان خود را برنجاند و سر خود را مثل ني خم ساخته ، پلاس و خاكستر زير خود بگستراند ؟ آيا اين را روزه و روز مقبول خداوند مي خواني ؟
6 مگر روزه اي كه من مي پسندم اين نيست كه بندهاي شرارت را بگشاييد وگره هاي يوغ را باز كنيد و مظلومان را آزاد سازيد و هر يوغ را بشكنيد ؟
7 مگر اين نيست كه نان خود را به گرسنگان تقسيم نمايي و فقيران رانده شده را به خانة خود بياوري و چون برهنه را ببيني او را بپوشاني و خودد را از آناني كه از گوشت تو مي باشند مخفي نسازي ؟
8 آنگاه نور تو مثل فجر طالع خواهد شد و صح�ت تو بزودي خواهد روييد و عدالت تو پيش تو خواهد خراميد و جلال خداوند ساقة تو خواهد بود. 9 آنگاه دعا خواهي كرد و خداوند تو را اجابت خواهد فرمود و استغاثه خواهي نمود و او خواهد گفت كه اينك حاضرهستم. اگر يوغ و اشاره كردن به انگشت و گفتن ناحق� را از ميان خود دور كني ،
10 و آرزوي جان خود را به گرسنگان ببخشي و جان ذليلان را سير كني ، آنگاه نور تو در تاريكي خواهد درخشيد و تاريكي غليظ تو مثل ظهرخواهد بود.
11 و خداوند تو را هميشه هدايت نموده ، جان تو را در مكان هاي خشك سير خواهد كرد و استخوانهايت را قو�ي خواهد ساخت و تو مثل باغ سير آب و مانند چشمة آب كه آبش كم نشود خواهي بود.
12 و كسان تو خرابه هاي قديم را بنا خواهند نمود و تو اساسهاي دوره هاي بسيار را برپا خواهي داشت و تو را عمارت كنندة رخنه ها و مرم�ت كنندة كوچه ها براي سكونت خواهند خواند.
13 اگر پاي خود را از س�ب�ت نگاه داري و خوشي خود را در روز مقد�س من بجا نياوري و س�ب�ت را خوشي و مقد�س خداوند و محترم بخواني و آن را محترم داشته ، به راههاي خود رفتار ننمايي و خوشي خود را نجويي و سخنان خود را نگويي ،
14 آنگاه در خداوند متلذ ّذ خواهي شد و تو را بر مكان هاي بلند زمين سوار خواهم كرد. و نصيب پدرت يعقوب را به تو خواهم خورانيد ، زيرا كه دهان خداوند اين را گفته است.
59 1 هان دست خداوند كوتاه نيست تا نرهاند و گوش او سنگين ني تا نشنود.
2 ليكن خطاياي شما در ميان شما و خداي شما حايل شده است و گناهان شما روي او را از شما پوشانيده است تا نشنود.
3 زيرا كه دستهاي شما به خون و انگشتهاي شما به شرارت آلوده شده است. لبهاي شما به دروغ تك ّلم مي نمايد و زبانهاي شما به شرارت تنط ّق مي كند.
576