14 او از كه مشورت خواست تا به او فهم بخشد و طريقي راستي را به بياموزد ؟ و كيست كه او را معرفت آموخت و راه فطانت را به او تعليم داد ؟
15 اينك ام�ت ها مثل قطرة دلو و مانند غبار ميزان شمرده مي شوند. اينك جزيره ها مثل گر�د برمي دارند. 16 و لبنان به جهت هيزم كافي نيست و حيواناتش براي قرباني سوختني كفايت نمي كند.
17 تمامي امت ها بنظر وي هيچ اند و از عدم و بطالت نزد وي كمتر مي نمايند.
18 پس خدا را به كه تشبيه مي كنيد و كدام شبه را با او برابر مي توانيد كرد ؟ 19 صنعتگر بت را مي ريزد و زرگر آن را به طلا مي پوشاند ، و زنجيرهاي نقره برايش مي ريزد. 20 كسي كه استطاعت چنين هدايا نداشته باشد ، درختي را كه نمي پوسد اختيار مي كند و صنعتگر ماهري را مي طلبد تا بتي را كه متحرك نشود براي او بسازيد.
21 آيا ندانسته و نشنيده ايد و از ابتدا به شما خبر داده نشده است و از بنياد زمين نفهميده ايد ؟
22 او است كه بر كرة زمين نشسته است و ساكنانش مثل ملخ مي باشند. اوست كه آسمانها را مثل پرده مي گستراند و آنها را مثل خيمه به جهت سكونت پهن مي كند.
23 كه اميران را لاشي مي گرداند و داوران جهان را مانند بطالت مي سازد. 24 هنوز غرس نشده و كاشته نگرديده اند و تنة آنها هنوز در زمين ريشه نزده است ، كه فقط بر آنها مي دمد و پژمرده مي شوند و گردباد آنها را مثل كاه مي ربايد.
25 پس مرا به كه تشبيه مي كنيد تا با وي مساوي باشم ؟ قد�وس مي گويد: 26 چشمان خود را به عل ّيين ببينيد كه اينها را آفريد و كيست كه لشكر اينها را بشماره بيرون آورده ، جميع آنها را بنام مي خواند ؟ از كثرت قو�ت و از عظمت توانايي وي يكي از آنها گم نخواهد شد.
27 اي يعقوب چرا فكر مي كني و اي اسرائيل چرا مي گويي: راه من از خداوند مخفي است و خداي من انصاف مرا از دست داده است. 28 آيا ندانسته و نشنيده اي كه خداي سرمدي يهوه آفريننده اقصاي زمين درمانده و خسته نمي شود و فهم او را تفحص نتوان كرد ؟
29 ضعيفان را قو�ت مي بخشد و ناتوانان را قدرت زياده عطا مي نمايد. 30 حتي جوانان هم درمانده و خسته مي گردند و شجاعان بك ّلي مي افتند.
31 اما آناني كه منتظر خداوند مي باشند ّقوت تازه خواهند يافت و مثل عقاب پرواز خواهند كرد و خواهند دويد و خسته نخواهد شد. خواهند خراميد و درمانده نخواهند گرديد.
41 1 اي جزيره ها به حضور من خاموش شويد! و قبيله ها ّقوت تازه بهم رسانند! نزديك بياييد ، آنگاه تك ّلم نمايند. با هم به محاكمه نزديك نياييم.
2 كيست كه كسي را از مشرق برانگيخت كه عدالت او را نزد پايهاي وي مي خواند ؟ ام�ت ها را به وي تسليم مي كند و او را بر پادشاهان مس ّلط مي گرداند. و ايشان را مثل غبار به شمشير وي و مثل كاه كه پراكنده مي گردد به كمان وي تسليم خواهد نمود. 3 ايشان را تعاقب نموده ، به راهي كه با پايهاي خود نرفته بود ، بسلامتي خواهد گذاشت. 4 كيست كه اين عمل نموده و بجا آورده ، و طبقات را از ابتدا دعوت نموده است ؟ من كه يهوه و او�ل و با آخرين مي باشم من هستم. 5 جزيره ها ديدند و ترسيدند و اقصاي زمين بلرزيدند و تق ّريب جسته ، آمدند.
6 هركس همساية خود را اعانت كرد و به برادر خود گفت: قو�ي دل باش.
7 نج�ار زرگر را و آنكه با چ ّكش صيقل مي كند سندان زننده را تقويت مي نمايد و دربارة لحيم مي گويد: كه خوب است و آن را به ميخها محكم مي سازد تا متح�رك نشود.
8 اما تو اي اسرائيل بندة من و اي يعقوب كه تو را برگزيده ام و اي ذري�ت دوست من ابراهيم ، 9 كه تو را از اقصاي زمين گرفته ، تو را از كرانه هايش خوانده ام و به تو گفته ام تو بندة من هستي ، تورا برگزيده ام و ترك ننموده ام ،
10 مترس كه من با هستم و مشو�ش مشو زيرا من خداي تو هستم! تو را تقويت خواهم نمود و البته تو را معاونت خواهم داد و تو را به دست راست عدالت خود دستگيري خواهم كرد.
11 اينك همة آناني كه بر تو خشم دارند ، خجل و رسوا خواهند شد و آناني كه با تو معارضه نمايند ناچيز شده ، هلاك خواهند گرديد. 12 آناني را كه با تو مجادله نمايند جستجو كرده ، نخواهي يافت و آناني كه با تو جنگ كنند نيست و نابود خواهند شد.
13 زيرا من كه يهوه خداي تو هستم دست راست تو را گرفته ، به تو مي گويم: مترس زيرا من تو را نصرت خواهم داد. 14 اي ك�ر�م يعقوب و ش َرذ�م�ة اسرائيل مترس زيرا خداوند قد�وس اسرائيل كه و ّلي تو مي باشد مي گويد: من تو را نصرت خواهم داد.
564