مص ّفا.
6 و يهوه صبايوت در اين كوه براي همة قوم ها ضيافتي از لذايذ برپا خواهد نمود ، يعني ضيافتي از شرابهاي كهنه از لذايذ پر مغز و از شرابهاي كهنة
7 و در اين كوه روپوشي را كه بر تمامي قوم ها گسترده است و ستري را كه جميع ام�ت ها را مي پوشاند تلف خواهد كرد. 8 و موت را تا ابدالآباد نابود خواهد ساخت و خداوند يهوه اشكها را از هر چهره پاك خواهد نمود و عار قوم خويش را از روي تمامي زمين رفع خواهد كرد ، زيرا خداوند گفته است.
9 و در آن روز خواهند گفت: » اينك اين خداي ما است كه منتظر او بوده ايم و ما را نجات خواهد داد. اين خداوند است كه منتظر او بوده ايم پس از نجات او مسرور و شادمان شد.
10 زيرا كه دست خداوند بر اين كوه قرارخواهد گرفت و موآب در مكان خود پايمال خواهد شد چنانكه كاه در آب مزبله پايمال مي شود.
11 و او دستهاي خود را در ميان آن خواهد گشاد مثل شناوري كه به جهت شنا كردن دستهاي خود را مي گشايد و غرور او را با حيله هاي دستهايش پست خواهد گردانيد.
26
12 و قلعة بلند حصارهايت را خم كرده ، بزير خواهد افكند و بر زمين با غبار يكسان خواهد ساخت.
1 در آن روز ، اين سرود در زمين يهودا سراييده خواهد شد ؛ ما را شهري قوي است كه ديوارها و حصار آن نجات است.
2 دروازه ها را بگشاييد تا ام�ت عادل كه امانت را نگاه مي دارند داخل شوند.
3 دل ثابت را در سلامتي كامل نگاه خواهي داشت ، زيرا كه بر تو توك ّل دارد. 4 بر خداوند تا به ابد تو ّكل نماييد ، چونكه درياه يهوه صخرة جاوداني است.
5 زيرا آناني را كه بر بلنديها ساكنند ، فرود مي آورد ؛ و شهر رفيع را به زير مي اندازد. آن را به زمين انداخته ، با خاك يكسان مي سازد. 6 پايها آن را پايمال خواهد كرد ، يعني پايهاي فقيران و قدمهاي مسكينان.
7 طريق عادلان استقامت است. اي تو كه مستقيم هستي ، طريق عادلان را هموار خواهي ساخت.
8 پس اي خداوند در طريق داوريهاي تو انتظار تو را كشيده ايم. و جان ما به اسم تو و ذكر تو مشتاق است. 9 شبانگاه به جان خود مشتاق تو هستم ، و بامدادان به روح خود در اندرونم تو را مي طلبم ، زيرا هنگامي كه داوريهاي تو بر زمين آيد ، سكنة ربع مسكون عدالت را خواهند آموخت.
10 هرچند بر شرير ترح�م شود عدالت را نخواهد آموخت. در زمين راستان شرارت مي ورزد و جلال خداوند را مشاهده نمي نمايد.
11 اي خداوند دست تو برافراشته شده است ام�ا نمي بينند. ليكن چون غيرت تو را براي قوم ملاحظه كنند ، خجل خواهند شد. و آتش نيز دشمنانت را فرو خواهد برد.
27
12 اي خداوند سلامتي را براي ما تعيين خواهي نمود. زيرا كه تمام كارهاي ما را نيز براي ما به عمل آورده اي.
13 اي يهوه خداي ما آقايان غير از تو بر ما استيلا داشتند. ام�ا به تو فقط اسم تو را ذكر خواهيم كرد. 14 ايشان مردند و زنده نخواهند شد. خيالها گرديدند و نخواهند برخاست. بنابراين ايشان را سزا داده ، هلاك ساختي و تمام ذكر ايشان را محو نمودي.
15 قوم را افزودي اي خداوند ، قوم را مزيد ساخته ، خويشتن را جلال دادي. و تمامي حدود زمين را وسيع گردانيدي. 16 اي خداوند ايشان در حين تنگي ، تو را خواهند طلبيد. و چون ايشان را تأديب نمايي دعاهاي خفيه خواهند ريخت.
17 مثل زن حامله اي كه نزديك زاييدن باشد و درد او را گرفته ، از آلام خود فرياد بكند ، همچنين ما نيز اي خداوند در حضور تو هستيم. 18 حامله شده ، درد زه ما را گرفت و باد را زاييديم. و در زمين هيچ نجات به ظهور نياورديم و ساكنان ربع مسكون نيفتادند.
19 مردگان تو زنده خواهند شد و جسدهاي من خواهند برخاست. اي شما كه در خاك ساكنيد بيدار شده ، تر ّنم نماييد! زيرا كه شبنم تو شبنم نباتات است. و زمين مردگان خود را بيرون خواهد افكند.
20 اي قوم من بياييد به حجره هاي خويش داخل شويد و درهاي خود را در عقب خويش ببنديد. خويشتن را اندك لحظه اي پنهان كنيد تا غضب بگذرد.
21 زيرا اينك خداوند از مكان خود بيرون مي آيد تا سزاي گناهان ساكنان زمين را به ايشان برساند. پس زمين خونهاي خود را مكشوف خواهد ساخت و كشتگان خويش را ديگر پنهان نخواهد نمود.
1 در آن روز خداوند به شمشير ِ سخت� عظي ِم محك ِم خود آن مار تيز رو ل�و�ياتان را و آن مار پيچيده ل�و�ياتان را سزا خواهد داد و آن اژدها را كه در دريا است خواهد كشت.
2 در آن روز براي آن تاكستان شراب بسراييد.
554