4 اي موآب بگذار كه رانده شدگان من نزد تو مأوا گزينند. و براي ايشان از روي تاراج كننده پناهگاه باش. زيرا ظالم نابود مي شود و تاراج كننده تمام مي گردد و ستمكار از زمين تلف خواهد شد.
نمايد.
5 و ُكرسي به رحمت استوارخواهد گشت و كسي به راستي بر آن در خيمة داود خواهد نشست كه داوري كند و انصاف را بطلبد و به جهت عدالت تعجيل
6 غرور موآب و بسياري تكب�ر و خ ُي�لاء و كبر و خشم او را شنيديم و فخر او باطل است.
شود.
7 بدين سبب موآب به جهت موآب ِول ِو َله مي كند و تمامي ايشان ِو ْل ِو َله مي نمايند. به جهت بنيادهاي قير حار�س�ت ناله مي كنيد زيرا كه بالك ّل مضروب مي
8 زيرا كه مزرعه هاي ح� ْشب�و ن و م�و�هاي س�ب�م�ه پژمرده شد و سروران ام�ت ها تاكهايش را شكستند. آنها تا به ي� ْغزير رسيده بود و در بيابان پراكنده مي شد و شاخه هايش منتشرشده ، از دريا مي گذشت.
9 بنابراين براي موس�ب�م�ه به گرية ي�ع�زير خواهم گريست. اي ح� ْشبون و ا َل ْعال َه شما را با اشكهاي خود سيراب خواهم ساخت زيرا كه بر ميوه ها و انگورهايت گلبانگ افتاده است.
10 شادي و ابتهاج از ب�ستانها برداشته شد و در تاكستانها ترن ّم و آواز شادماني نخواهد بود و كسي شراب را در چرخ ُشتها پايمال نمي كند. صداي شادماني را خاموش گردانيدم.
11 لهذا احشاي من مثل بربط به جهت موآب صدا مي زند و بطن من براي قيرحار� ْش.
12 و هنگامي كه موآب در مكان بلند خود حاضرشده ، خويشتن را خسته كند و به مكان مقد�س خود براي دعا بيايد كامياب نخواهد شد.
13 اين است كلامي كه خداوند دربارة موآب از زمان قديم گفته است. 14 ام�ا الآن خداوند تكل ّم نموده ، مي گويد كه بعد از سه سال مثل سالهاي مزدور ، جلال موآب با تمامي جماعت كثير او مح ّقرخواهد شد و بقي�ة آن بسيار كم و بي قو�ت خواهند گرديد.
17 1 وحي دربارة دمشق: اينك دمشق از ميان شهرها برداشته مي شود و تودة خراب خواهد گرديد.
2 شهرهاي ع�ر�وعير متروك مي شود و به جهت خوابيدن گله ها خواهد بود و كسي آنها را نخواهد ترسانيد.
3 و حصار از افرايم تلف خواهد شد و سلطنت از دمشق و از بقي�ه َارام. و مثل جلال بني اسرائيل خواهند بود زيرا كه يهوه صبايوت چنين مي گويد. 4 و در آن روز جلال يعقوب ضعيف مي شود و فربهي جسدش به لاغري تبديل مي گردد. 5 چنان خواهد بود كه دروگران زرع را جمع كنند و دستهاي ايشان سنبله ها را درو كند. و خواهد بود مثل وقتي كه در وادي رفايم سنبله ها را بچينند.
6 و خوشه هاي چند در آن باقي ماند و مثل وقتي كه زيتون را بتكانند كه دو يا سه دانه بر سر شاخة بلند و چهار يا پنج دانه بر شاخچه هاي بارور آن باقي ماند. يهوه خداي اسرائيل چنين مي گويد.
شد.
7 در آن روز انسان بسوي آفرينندة خود نظر خواهد كرد و چشمانش بسوي قد�وس اسرائيل خواهد نگريست.
8 و بسوي مذبح هايي كه به آنچه با انگشتهاي خويش بنا نموده يعني اشيريم و بتهاي آفتاب نخواهد نگريست. 9 در آن روز شهرهاي حصينش مثل خرابه هايي كه درجنگل يا بر كوه بلند است خواهد شد كه آنها را از حضور بني اسرائيل واگذاشتند و ويران خواهد
10 چونكه خداي نجات خود را فراموش كردي و صخرة قو�ت خويش را به ياد نياوردي ، بنابراين نهالهاي دلپذير غرس خواهي نمود و قلمه هاي غريب را خواهي كاشت.
11 در روزي كه غرس مي نمايي ، آن را نم�و خواهي داد و در صبح� مزرو ِع خود را به شكوفه خواهي آورد ، ام�ا محصولش در روز آفت مهلك و حزن علاج ناپذير برباد خواهد رفت.
12 واي بر شورش قوم هاي بسيار كه مثل شورش دريا شورش مي نمايند ، و خروش طوايفي كه مثل خروش آبهاي زورآور خروش مي كنند.
13 طوايف مثل خروش آبهاي بسيار مي خروشند ، ام�ا ايشان را عتاب خواهد كرد و به جاي دور خواهند گريخت و مثل كاه كوهها در برابرباد رانده خواهند شد و مثل غبار در برابر گردباد.
18
14 در وقت شام اينك خوف است و قبل از صبح نابود مي شوند. نصيب تاراج كنندگان ما و حص ّة غارت نمايندگان ما همين است.
1 واي بر زميني كه در آن آواز بالها است كه به آن طرف نهرهاي كوش مي باشد.
549