14 بالاي بلنديهاي ابرها صعود كرده ، مثل حصرت اعلي خواهم شد
15 لكن به هاويه به اسفلهاي ح�فره فرود خواهي شد.
16 آناني كه تو را بينند بر تو چشم دوخته و در توتأمل نموده ، خواهند گفت: آيا اين آن مرد است كه جهان را متزلزل و ممالك را مرتعش مي ساخت ؟ 17 كه ربع مسكون را ويران مي نمود و شهرهايش را منهدم مي ساخت و اسيران خود را به خانه هاي ايشان رها نمي كرد ؟»
18 همة پادشاهان ام�ت ها جميع ًا هر يك در خانة خود با جلال مي خوابند.
19 ام�ا تو از قبر خود بيرون افكنده مي شوي و مثل شاخة مكروه و مانند لباس كشتگاني كه با شمشيرزده شده باشند ، كه به سنگهاي حفره فرو مي روند و مثل لاشة پايمال شده.
گشت.
20 با ايشان در دفن م ّتحد نخواهي بود چونكه زمين خود را ويران كرده ، قوم خويش را كشته اي. ذر�يت شريران تا به ابد مذكور نخواهند شد.
21 براي پسرانش به سبب گناه پدران ايشان قتل را مهي�ا سازيد ، تا ايشان برنخيزند و در زمين تصر�ف ننمايند و روي ربع مسكون را از شهرها پر نسازند.
22 و يهوه صبايوت مي گويد: » من به ضد� ايشان خواهم برخاست .» و خداوند مي گويد: » اسم و بقي�ه را و نسل و ذري�ت را از بابل منقطع خواهم ساخت.
23 و آن را نصيب خارپشتها و َخلابهاي آب خواهم گردانيد و آن را با جاروب هلاكت خواهم ر�فت .» يهوه صبايوت مي گويد. 24 ي�ه�و�ه صبايوت قسم خورده ، مي گويد: يقين ًا به طوري كه قصد نموده ام همچنان واقع خواهد شد. و به نهجي كه تقدير كرده ام همچنان بجا آورده خواهد
25 و آشور را در زمين خودم خواهم شكست و او را بر كوههاي خويش پايمال خواهم كرد. و يوغ او از ايشان رفع شده ، با وي از گردن ايشان برداشته خواهد شد.
26 تقديري كه بر تمام ِي زمين مقد�رگشته ، اين است. و دستي كه بر جميع ام�ت ها دراز شده ، همين است.
27 زيرا كه يهوه صبايوت تقدير نموده است ، پس كيست كه آن را باطل گرداند ؟ و دست اوست كه دراز شده است پس كيست كه آن را برگرداند ؟ 28 در سالي كه آحاز پادشاه م�رد اين وحي نازل شد:
29 اي جميع فلسطين شادي مكن از اينكه عصايي كه تو را مي زد شكسته شده است. زيرا كه از ريشة مار افعي بيرون مي آيد و نتيجة او اژدهاي آتشين پرنده خواهد بود.
شد.
30 و نخست زادگان مسكينان خواهند چريد و فقيران در اطمينان خواهند خوابيد. و ريشة تو را با قحطي خواهم ُكشت و باقي ماندگان تو مقتول خواهند
31 اي دروازه و ِلو ِل َه نما! و اي شهر فرياد برآور! اي تمام ِي فلسطين تو گداخته خواهي شد. زيرا كه از طرف شمال دود مي آيد و از صفوف وي كسي دور نخواهد افتاد.
15
32 پس به رسولان ام�ت ها چه جواب داده شود: » اينكه خداوند صهيون را بنياد نهاده است و مسكينان قوم وي در آن پناه خواهند برد.
1 وحي دربارة موآب: زيرا كه در شبي عار موآب خراب و هلاك شده است ؛ زيرا در شبي قير موآب خراب و هلاك شده است.
2 به بنكده و ديبون به مكان هاي بلند به جهت گريستن برآمده اند. موآب براي ن َب�و و م ِيد�با و ِلو ِل َه مي كند. بر سر هر يكي از ايشان گ َري است و ريشهاي همه تراشيده شده است.
16
3 در كوچه هاي خود كمر خود را به پلاس مي بندند و بر پشت بامها و در چهارسوهاي خود هركس و�ل ِو َله مي نمايد و اشكها مي ريزد. 4 و ح� ْشب�ون و َا ْلع�ا َله فرياد برمي آورند. آواز ايشان تا ياه� ْص مسموع مي شود. بنابراين مس ّلحان موآب ناله مي كنند و جان ايشان در ايشان مي لرزد. 5 دل من به جهت موآب فرياد برمي آورد. فراريانش تا به صو َغر� و ع� ِج َل ْت َشل�ش ِيّا نعره مي زنند زيرا كه ايشان به فراز ُلوحيت با گريه برمي آيند. زيرا كه از راه ح�و�ر�ونايم صداي هلاكت برمي آورند.
6 زيرا كه آبهاي نم�ريم خراب شده ، چونكه علف خشكيده و گياه تلف شده و هيچ چيز سبز باقي نمانده است. 7 بنابراين دولتي را كه تحصيل نموده اند و اندوخته هاي خود را بر وادي بيدها مي برند.
8 زيرا كه فرياد ايشان حدود موآب را احاطه نموده و ِول ِو َله ايشان تا َاج�لايم و و ِلو ِل َه ايشان تا بئر ايليم رسيده است. 9 چونكه آبهاي ديمون از خون پر شده زانرو كه بر ديمون بلاياي زياد خواهم آورد يعني شيري را بر فراريان موآب و بر بقي�ة زمينش خواهم گماشت.
1 بره ها را كه خراج حاكم زمين است از سالع بسوي بيابان به كوه دختر َصه�ي�ون بفرستيد.
2 و دختران موآب مثل مرغان آواره و مانند آشيانة ترك شده نزد معبرهاي اضرنون خواهند شد.
3 مشورت بدهيد و انصاف را بجا آوريد ، و ساية خود را در وقت ظهر مثل شب بگردان. رانده شدگان را پنهان كن و فراريان را تسليم منما.
548