6
19
4 سخنان دهان انسان آب عميق است ، و چشمة حكمت ، نهر جاري است.
5 طرفداري شريران براي منحرف ساختن داوري عادلان نيكو نيست. لبهاي احمق به منازعه داخل مي شود ، و دهانش براي ضربها صدا مي زند.
7 دهان احمق هلاكت وي است ، و لبهايش براي جان خودش دام است. 8 سخنان ن ّمام مثل لقمه هاي شيرين است ، و به عمق شكم فرو مي رود.
9 او نيز كه در كار خود اهمال مي كند ، برادر هلاك كننده است.
10 اسم خداوند برج حصين است كه مرد عادل در آن مي دود و ايمن مي باشد.
11 توانگري شخص دولتمند شهر محكم او است ، و در ت ّصور وي مثل حصار بلند است.
12 پيش از شكستگي ، دل انسان متكب�ر مي گردد ، و تواضع مق ّدمه ع ّزت است.
13 هركه سخني را قبل از شنيدنش جواب دهد براي وي حماقت و عار مي باشد. 14 روح انسان بيماري او را متح�ل مي شود ، اما روح شكسته را كيست كه متح�مل بشود. 15 دل مرد فهيم معرفت را تحصيل مي كند ، و گوش حكيمان معرفت را مي طلبد.
16 هدية شخص ، از برايش وسعت پيدا مي كند و او را به حضور بزرگان مي رساند.
17 هركه در دعوي خود او�ل آيد صادق مي نمايد ، اما حريفش مي آيد و او را مي آزمايد. 18 قرعه نزاعها راساكت مي نمايد وزور آوران را از هم جدا مي كند.
19 برادر رنجيده از شهر قوي سخنتر است ، و منازعت با او مثل پشت بندهاي قصر است. 20 دل آدمي از ميوة دهانش پر مي شود و از محصول لبهايش ، سير مي گردد.
21 موت و حيات در قدرت زبان است ، و آناني كه آن را دوست مي دارند ميوه اش را خواهند خورد.
22 هر كه زوجه اش را يابد چيز نيكو يافته است ، و رضامندي خداوند را تحصيل كرده است.
23 مرد فقير به تض ّرع تكل ّم مي كند ، اما شخص دولتمند به سختي جواب مي دهد. 24 كسي كه دوستان بسيار دارد خويشتن را هلاك مي كند ، اما دوستي هست كه از برادر چسبنده تر مي باشد.
1 فقيري كه در كامل ّيت خود سالك است از دروغگويي كه احمق باشد بهتر است. 2 دلي نيز كه معرفت ندارد نيكو نيست و هركه به پايهاي خويش مي شتابد گناه مي كند.
3 حماقت انسان راه او را كج مي سازد ، و دلش از خداوند خشمناك مي شود. 4 توانگري دوستان بسيار پيدا مي كند ، اما فقير از دوستان خود جدا مي شود. 5 شاهد دروغگو بي سزا نخواهد ماند ، و كسي كه به دروغ تن ّطق كند رهايي نخواهد يافت.
6 بسياري پيش اميران تذ ّلل مي نمايند ، و همه كس دوست بذل كننده است.
7 جميع برادران مرد فقير از او نفرت دارند ، و به طريق اولي دوستانش از او دور مي شوند ، ايشان را به سخنان ، تعاقب مي كند و نيستند. 8 هركه حكمت را تحصيل كند جان خود را دوست دارد. و هركه فطانت را نگاه دارد ، سعادتمندي خواهد يافت.
9 شاهد دروغگويي بي سزا نخواهد ماند ، و هركه به كذب تنطق نمايد هلاك خواهد گرديد.
10 عيش وعشرت احمق را نمي شايد ، تا چه رسد به غلامي كه بر نجبا حكمراني مي كند.
11 عقل انسان خشم او را نگاه مي دارد ، و گذشتن از تقصير جلال او است.
12 خشم پادشاه مثل غر�ش شير است ، و رضامندي او مثل شبنم بر گياه است.
13 پسر جاهل باعث الم پدرش است ، و نزاعهاي زن مثل آبي است كه دائم در چكيدن باشد. 14 خانه و دولت ارث اجدادي است ، اما زوجة عاقله از جانب خداوند است.
15 كاهلي خواب سنگين مي آورد ، و شخص اهمال كار ، گرسنه خواهد ماند. 16 هركه حكم را نگاه دارد جان خويش را محافظت مي نمايد ، اما هر كه طريق خود را سبك گيرد ، خواهد مرد.
17 هركه برفقير ترح�م نمايد به خداوند قرض مي دهد ، و احسان او را به او ر�د خواهد نمود. 18 پسر خود را تأديب نما زيرا كه اميد هست ، اما خود را به كشتن او وامدار.
19 شخص تند خو متح�مل عقوبت خواهد شد ، زيرا اگر او را خلاصي دهي آن را بايد مك ّرر بجا آوري. 20 پند را بشنو وتأديب را قبول نما ، تا در عاقبت خود حكيم بشوي.
21 فكرهاي بسيار در دل انسان است ، اما آنجه ثابت ما َند� مشورت خداوند است.
22 زينت انسان احسان او است. و فقير از دروغگو بهتراست.
517