30 31
16
13 دل شادمان چهره را زينت مي دهد ، اما از تلخي دل روح منكسر مي شود. 14 دل مرد فهيم معرفت را مي طلبد ، اما دهان احمقان حماقت را مي چ�ر�د.
15 تمامي روزهاي مصيبت كشان بد است ، اما خوشي دل صيافت دائمي است.
16 اموال اندك با ترس خداوند بهتر است از گنج عظيم با اضطراب. 17 خوان ب� ُقول در جايي كه محبت باشد ، بهتر است از گاو پرواري كه با آن عداوت باشد.
18 مرد تند خود نزاع را برمي انگيزاند اما شخص دير غضب خصومت را ساكن مي گرداند.
19 راه كاهلان مثل خاربست است ، اما طريق راستان شاهراه است. 20 پسر حكيم پدر را شادمان مي سازد ، اما مرد احمق مادر خويش را حقير مي شمارد.
21 حماقت درنظر شخص ناقص العقل خوشي است ، اما مرد فهيم به راستي سلوك مي نمايد.
22 از عدم مشورت ، تدبيرها باطل مي شود ، اما از كثرت مشورت دهندگان برقرار مي ماند.
23 براي انسان� از جواب دهانش شادي حاصل مي شود ، سخني كه در محل ّش گفته شود چه بسيار نيكو است. 24 طريق حيات براي عاقلان به سوي بالا است ، تا از هاوية اسفل دور شود.
25 خداوند خانة متكبر�ان را منهدم مي سازد ، اما حدود بيوه زن را استوار مي نمايد. 26 تدبيرهاي فاسد نزد خداوند مكروه است ، اما سخنان پسنديده براي طاهران است.
27 كسي كه حريص سود باشد خانة خود را مك ّدر مي سازد ، اما هر كه از هديه ها نفرت دارد خواهد زيست.
28 دل مرد عادل در جواب دادن تفك ّر مي كند ، اما دهان شريران ، چيزهاي بد را جاري مي سازد. 29 خداوند از شريران دور است ، اما دعاي عادلان را مي شنود. نور چشمان� دل را شادماني مي سازد ، و خبر نيكو استخوانها را پر مغز مي نمايد. گوشي كه تنبيه حيات را بشنود ، در ميان حكيمان ساكن خواهد شد.
32 هركه تأديب را ترك نمايد ، جان خود را حقير مي شمارد ، اما هركه تنبيه را بشنود عقل را تحصيل مي نمايد.
33 ترس خداوند اديب حكمت است ، و تواضع� پيشرو حرمت مي باشد.
1 تدبيرهاي دل ازآن انسان است ، اما تن ّطق زبان از جانب خداوند مي باشد.
2 همة راههاي انسان در نظرخودش پاك است ، اما خداوند روحها را ثابت مي سازد.
3 اعمال خود را به خداوند تفويض كن ، تا فكرهاي تو استوار شود. 4 خداوند هرچيز را براي غايت آن ساخته است ، و شريران را نيز براي روز بلا. 5 هر كه دل مغرور دارد نزد خداوند مكروه است ، و او هرگز مبرا نخواهد شد.
6 از رحمت و راستي ، گناه ك ّفاره مي شود ، و به ترس خداوند ، از بدي اجتناب مي شود.
7 چون راههاي شخص پسنديدة خداوند باشد ، دشمنانش را نيز با وي به مصالحه مي آورد. 8 اموال اندك كه با انصاف باشد بهتراست ، از دخل فراوان بدون انصاف.
9 دل انسان در طريقش تفك ّر مي كند ، اما خداوند قدمهايش را استوارمي سازد.
10 وحي بر لبهاي پادشاه است ، و دهان او در داوري تجاوز نمي نمايد.
11 ترازو و سنگهاي راست از آن خداوند است و تمامي سنگهاي كيسه صنعت وي مي باشد.
12 عمل بد نزد پادشاهان مكروه است ، زيرا كه كرسي ايشان از عدالت برقرار مي ماند.
13 لبهاي راستگو پسنديدة پادشاهان است ، و راستگويان را دوست مي دارند. 14 غضب پادشاهان ، رسولان� موت است ، اما مرد حكيم آن را فرو مي نشاند.
15 در نور چهرة پادشاه حيات است ، و رضامندي او مثل ابر نوبهاري است.
16 تحصيل حكمت از زرخالص چه بسيار بهتر است ، و تحصيل فهم از نقره برگزيده تر.
17 طريق راستان ، اجتناب نمودن از بدي است ، و هركه راه خود را نگاه دارد جان خويش را محافظت مي نمايد. 18 تكب�ر پيش ر� ِو هلاكت است ، و دل مغرور پيش رو خرابي.
19 با تواضع نزد حليمان بودن بهتراست ، از تقسيم نمودن غنيمت با متكب�ران. 20 هركه در كلام تع ّقل كند سعادتمندي خواهد يافت ، و هركه به خداوند توك ّل نمايد خوشابحال او.
21 هركه دل حكيم دارد فهيم خوانده مي شود ، و شيريني لبها علم را مي افزايد.
22 عقل براي صاحبش چشمة حيات است ، اما تأديب احمقان ، حماقت است.
515