122
1 چشمان خود را به سوي كوهها برمي افرازم ، كه از آنجا اعانت من مي آيد.
2 اعانت من از جانب خداوند است ، كه آسمان و زمين را آفريد.
3 او نخواهد گذاشت كه پاي تو لغزش خورد. او كه حافظ توست نخواهد خوابيد. 4 اينك او كه حافظ اسرائيل است ، نمي خوابد و به خواب نمي رود. 5 خداوند حافظ تو مي باشد. خداوند به دست راستت ساية تو است.
6 آفتاب در روز به تو اذ ّيت نخواهد رسانيد و نه ماهتاب در شب.
7 خداوند تو را از هر بدي نگاه مي دارد. او جان تو را حفظ خواهد كرد. 8 خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت ، از الآن و تا ابدالآباد.
1 شادمان مي شدم چون به من مي گفتند: » به خانة خداوند برويم.
2 پايهاي ما خواهد ايستاد ، به اندرون دروازه هاي تو ، اي اورشليم!
3 اي اورشليم كه بنا شده اي مثل شهري كه تمام ًا با هم پيوسته باشد ، 4 كه بدانجا اسابط بالا مي روند ، يعني اسباط ياه ، تا شهادت باشد براي اسرائيل و تا نام يهو�ه را تسبيح بخوانند.
5 زيرا كه در آنجا كرسيهاي داوري برپا شده است ، يعني كرسيهاي خاندان داود.
6 براي سلامتي اورشليم مسألت كنيد. آناني كه تو را دوست مي دارند ، خجسته حال خواهند شد. 7 سلامتي درباره هاي تو باشد ، و رفاهي�ت در قصرهاي تو. 8 به خاطر برادران و ياران خويش ، مي گويم كه سلامتي بر تو باد.
9 به خاطر خانة يهو�ه خداي ما ، سعادت تو را خواهم طلبيد.
123 1 به سوي تو چشمان خود را برمي افرازم ، اي كه بر آسمانها جلوس فرموده اي!
2 اينك مثل چشمان غلامان به سوي آقايان خود ، و مثل چشمان كنيزي به سوي خاتون خويش ، همچنان چشمان ما به سوي يهو�ه خداي ماست تا بر ما كرم بفرمايد.
124
3 اي خداوند بر ما كرم فرما ، بر ما كرم فرما زيرا چه بسيار از اهانت پر شده ايم. 4 چه بسيار جان ما پر شده است ، از استهزاي م�س َتريحان و اهانت متكب�ران.
1 اگر خداوند با ما نمي بود ، اسرائيل الآن بگويد ؛
2 اگر خداوند با ما نمي بود ، وقتي كه آدميان با ما مقاومت نمودند ،
3 آنگاه هر آينه ما را افروخته بود. 4 آنگاه آبها ما را غرق مي كرد و نهرها برجان ما مي گذشت.
5 آنگاه آبهاي پرزور ، از جان ما مي گذشت.
6 متبارك باد خداوند كه ما را شكار براي دندانهاي ايشان نساخت. 7 جان ما مثل مرغ از دام صي�ادان خلاص شد. دام گسسته شد و ما خلاصي يافتيم.
8 اعانت ما به نام يهو�ه است ، كه آسمان و زمين را آفريد.
125 1 آناني بر خداوند تو ّكل دارند ، مثل كوه صهيون اند كه جنبش نمي خورد و پايداراست تا ابدالاباد.
2 كوهها گرداگرد اورشليم است! و خداوند گرداگرد قوم خود ، از الآن و تا ابدالاباداست.
3 زيرا كه عصاي شريران بر نصيب عادلان قرار نخواهد گرفت ، مبادا عادلان دست خود را به گناه درازكنند. 4 اي خداوند به صالحان احسان فرما و به آناني كه راست دل مي باشند. 5 و اما آناني كه به راههاي كج خود مايل مي باشند ، خداوند ايشان را با بدكاران رهبري خواهد نمود. سلامتي بر اسرائيل باد.
496