42 و دشمنان ايشان بر ايشان ظلم نمودند و زيردست ايشان ذليل گرديدند.
43 بارهاي بسيار ايشان را خلاصي داد. ليكن به مشورتهاي خويش بر او فتنه كردند و به سبب گناه خويش خوار گرديدند. 44 با وجود اين ، بر تنگي ايشان نظر كرد ، وقتي كه فرياد ايشان را شنيد. 45 و به خاطر ايشان ، عهد خود را به ياد آورد و در كثرت رحمت خويش بازگشت نمود.
46 و ايشان را حرمت داد ، در نظر جيمع اسيركنندگان ايشان.
107
47 اي يه�وه خداي ما ، ما را نجات ده! و ما را از ميان ام�ت ها جمع كن! تا نام قدو�س تو را حمد گوييم و در تسبيح تو فخر نماييم. 48 يهو�ه خداي اسرائيل متبارك باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامي قوم بگويند آمين. ه ّللوياه!
1 خداوند را حمد بگوييد زيرا كه او نيكو است و رحمت باقي است تا ابدالاباد.
2 فديه شدگان خداوند اين را بگويند كه ايشان را از دست دشمن فديه داده است.
3 و ايشان را از ب�لدان جمع كرده ، از مشرق و مغرب و از شمال و جنوب. 4 در صحرا آواره شدند و در باديه اي بي طريقي و شهري براي سكونت نيافتند.
5 گرسنه و تشنه نيز شدند و جان ايشان در ايشان مستمند گرديد. 6 آنگاه در تنگي خود نزد خداوند فرياد برآوردند و ايشان را از تنگيهاي ايشان رهايي بخشيد ،
7 و ايشان را به راه مستقيم رهبري نمود ، تا به شهري مسكون درآمدند.
8 پس خداوند را به سبب رحمتش تش ّكر نمايند و به سبب كارهاي عجيب وي با بني آدم. 9 زيرا كه جان آرزومند را سيرگردانيد و جان گرسنه را از چيزهاي نيكو پر ساخت.
10 آناني كه در تاريكي و ساية موت نشسته بودند ، كه در مذ ّلت و آهن بسته شده بودند.
11 زيرا به كلام خدا مخالفت نمودند و به نصيحت حضرت اعلي اهانت كردند.
12 و او دل ايشان را به مشق ّفت ذليل ساخت ؛ بلغزيدند و مدد كننده اي نبود.
13 آنگاه در تنگي خود نزد خداوند فرياد برآوردند و ايشان را از تنگيهاي ايشان رهايي بخشيد. 14 ايشان را از تاريكي و سايه موت بيرون آورد و بندهاي ايشان را بگسست. 15 پس خداوند را به سبب رحمتش تش ّكر نمايند و به سبب كارهاي عجيب او با بني آدم.
16 زيرا كه دروازه هاي برنجين را شكسته ، و بندهاي آهنين را پاره كرده است.
17 احمقان به سبب طريق شريرانة خود و به سبب گناهان خويش ، خود را ذليل ساختند. 18 جان ايشان هر قسم خوراك را مكروه داشت و به دروازه هاي موت نزديك شدند.
19 آنگاه در تنگي خود نزد خداوند فرياد برآوردند و ايشان را از تنگيهاي ايشان رهايي بخشيد. 20 و كلام خود را فرستاده ، ايشان را شفا بخشيد و ايشان را از هلاكتهاي ايشان رهانيد.
21 پس خداوند را به سبب رحمتش تشكر نمايند و به سبب كارهاي عجيب او با بني آدم.
22 و قرباني هاي تش ّكر را بگذرانند و اعمال وي را به ترن ّم ذكر كنند.
23 آناني كه در كشتيها به دريا رفتند ، و در آبهاي كثير شغل كردند. 24 اينان كارهاي خداوند را ديدند و اعمال عجيب او را در لج�ه ها.
25 او گفت پس باد تند را وزانيد و امواج آن را برافراشت.
26 به آسمانها بالا رفتند و به لج�ه ها فرود شدند و جان ايشان از سختي گداخته گرديد. 27 سرگردان گشته ، مثل مستان افتان و خيزان شدند و عقل ايشان تمام ًا حيران گرديد.
28 آنگاه در تنگي خود نزد خداوند فرياد برآوردند و ايشان را از تنگيهاي ايشان رهايي بخشيد.
29 طوفان را به آرامي ساكت ساخت كه موجهايش ساكن گرديد. 30 پس مسرور شدند زيراكه آسايش يافتند و ايشان را به بندر مراد� ايشان رسانيد.
31 پس خداوند را به سبب رحمتش تش ّكر نمايند و به سبب كارهاي عجيب او با بني آدم.
32 و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و در مجلس مشايخ او را تسبيح بگويند.
33 او نهرها را به باديه مب�دل كرد و چشمه هاي آب را به زمين تشنه.
486