1 هللوياه! خداوند را حمد بگوييد زيرا كه او نيكو است و رحمت او تا ابدالاباد!
2 كيست كه اعمال عظيم خداوند را بگوييد و همة تسبيحات او را بشنواند ؟
3 خوشا بحال آناني كه انصاف را نگاه دارند و آن كه عدالت را در همة وقت عمل آورد. 4 اي خداوند مرا ياد كن به رضامندي يي كه با قوم خود مي داري ؛ و به نجات خود از من تفق ّد نما.
5 تا سعادت برگزيدگان تو را ببينم و به شادماني قوم تو مسرور شوم و با ميراث تو فخر نمايم.
6 با پدران خود گناه نموده ايم و عصيان ورزيده ، شرارت كرده ايم. 7 پدران ما كارهاي عجيب تو را در مصر نفهميدند و كثرت رحمت تو را به ياد نياوردند ، بلكه نزد دريا يعني بحر قلزم فتنه انگيختند.
8 ليكن به خاطر اسم خود ايشان را نجات داد تا توانايي خود را اعلان نمايد. 9 و بحر ُق ُلزم را عتاب كرد كه خشك گرديد. پس ايشان را در لج�ه ها مثل بيابان رهبري فرمود.
10 و ايشان را از دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهايي بخشيد.
11 و آب ، دشمنان ايشان را پوشانيد كه يكي از ايشان باقي نماند.
12 آنگاه به كلام او ايمان آوردند وحمد او را سراييدند.
13 ليكن اعمال او را به زودي فراموش كردند و مشورت او را انتظار نكشيدند. 14 بلكه شهوت پرستي نمودند در باديه ؛ و خدا را امتحان كردند در هامون.
15 و مسألت ايشان را بديشان داد. ليكن لاغري در جانهاي ايشان فرستاد. 16 پس به موسي در اردو حسد بردند و به هارون ، مق ّدس يهو�ه.
17 و زمين شكافته شده ، داتان را فرو برد و جماعت ابيرام را پوشاند.
18 و آتش ، در جماعت ايشان افروخته شده ، شعلة آتش شريران را سوزانيد.
19 گوساله اي درحوريب ساختند و بني ريخته شده را پرستش نمودند. 20 و جلال خود را تبديل نمودند به مثال گاوي كه علف مي خورد.
21 و خداي نجات دهندة خود را فراموش كردند كه كارهاي عظيم در مصركرده بود ،
22 و اعمال عجيبه را در زمين حام و كارهاي ترسناك را در بحر قلزم.
23 آنگاه گفت كه ايشان را هلاك بكند ، اگر برگزيده او موسي در شكاف به حضور وي نمي ايستاد ، تا غضب او را از هلاكت ايشان برگرداند. 24 و زمين مرغوب را خوار شمردند و به كلام وي ايمان نياوردند.
25 و در خيمه هاي خود همهمه كردند و قول خداوند را استماع ننمودند. 26 لهذا دست خود را بر ايشان برافراشت ، كه ايشان را در صحرا از پا درآو�ر�د.
27 و ذري�ت ايشان را درميان ام�ت ها بيندازد و ايشان را در زمينها پراكنده كند.
28 پس به بعل فغور پيوستند و قرباني هاي مردگان را خوردند. 29 و به كارهاي خود خشم او را به هيجان آوردند و با بر ايشان سخت آمد. 30 آنگاه فينحاس برپا ايستاده ، داوري نمود و وبا برداشته شد.
31 و اين براي او به عدالت محسوب گرديد ، نس ًلا بعد نسل تا ابدالاباد.
32 و او را نزد آب مريبه غضبناك نمودند. حتي موسي را به خاطر ايشان آزاري عارض گرديد.
33 زيرا كه روح او را تلخ ساختند ، تا از لبهاي خود ناسزا گفت. 34 و آن قوم را هلاك نكردند ، كه درباره ايشان خداوند امر فرموده بود.
35 بلكه خويشتن را با ام�ت ها آميختند و كارهاي ايشان را آموختند. 36 و بتهاي ايشان را پرستش نمودند تا آنكه براي ايشان دام گرديد.
37 و پسران و دختران خويش را براي ديوها قرباني گذرانيدند ،
38 و خون بي گناه را ريختند يعني خون پسران و دختران خود را كه آن را براي بتهاي كنعان ذبح كردند و زمين را از خون ملو�ث گرديد. 39 و از كارهاي خود نجس شدند و در افعال خويش زناكار گرديدند. 40 لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و ميراث خويش را مكروه داشت.
41 و ايشان را به دست ام�ت ها تسليم نمود تا آناني كه از ايشان نفرت داشتند ، بر ايشان حكمراني كردند.
485