90
23 و خصمان او را پيش روي وي خواهم گرفت و آناني را كه از او نفرت دارند مبتلا خواهم گردانيد. 24 و امانت و رحمت من با وي خواهد بود و در نام من شاخ او مرتفع خواهد شد.
25 دست او را بر دريا مستولي خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها. 26 او مرا خواهد خواند كه تو پدر من هستي ، خداي من و صخرة نجات من.
27 من نيز او را نخست زاده خود خواهم ساخت ، بلندتر از پادشاهان جهان.
28 رحمت خويش را براي وي نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد و عهد من با او استوارخواهد بود. 29 و ذري�ت وي را باقي خواهم داشت تا ابدالآباد و تخت او را مثل روزهاي آسمان. 30 اگرفرزندانش شريعت مرا ترك كنند ، و در احكام من سلوك ننمايند ،
31 اگر فرايض مرا بشكنند ، و اوامر مرا نگاه ندارند ،
32 آنگاه معصيت ايشان را به عصا تأديب خواهم نمود و گناه ايشان را به تازيانه ها.
33 ليكن رحمت خود را از او برنخواهم داشت و امانت خويش را باطل نخواهم ساخت. 34 عهد خود را نخواهم شكست و آنچه را از دهانم صادر شد تغيير نخواهم داد.
35 يك چيز را به قدوسيت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت. 36 كه ذري�ت او باقي خواهد بود تا ابدالآباد و تخت او به حضور من مثل آفتاب ،
37 مثل ماه ثابت خواهد بود تا ابدالآباد و مثل شاهد امين در آسمان ، سلاه.
38 ليكن تو ترك كرده اي و دور انداخته اي و با مسيح خود غضبناك شده اي. 39 عهد بنده خود را باطل ساخته اي و تاج او را بر زمين انداخته ، بي عصمت كرده اي. 40 جميع حصارهايش را شكسته و قلعه هاي او را خراب نموده اي.
41 همه راه گذران او را تاراج مي كنند و او نزد همسايگان خود عارگرديده است.
42 دست راست خصمان او را برافراشته ، و همه دشمنانش را مسرور ساخته اي.
43 دم شمشير او را نيز برگردانيده اي و او را در جنگ پايدار نساخته اي. 44 جلال او را باطل ساخته و تخت او را به زمين انداخته اي. 45 ايام شبابش را كوتاه كرده ، و او را به خجالت پوشانيده اي ، سلاه.
46 تا به كي اي خداوند خود را تا به ابد پنهان خواهي كرد و غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد ؟
47 به ياد آور كه ايام حياتم چه كم است. چرا تمام ِي بني آدم را براي بطالت آفريده اي ؟ 48 كدام آدمي زنده است كه موت را نخواهد ديد ؟ و جان خويش را از دست قبر خلاص خواهد ساخت ؟ سلاه.
49 اي خداوند رحمت هاي قديم تو كجاست كه براي داود به امانت خود قسم خوردي ؟ 50 اي خداوند ملامت بنده خود را به ياد آور كه آن را از قومهاي بسيار در سينه خود متحمل مي باشم.
51 كه دشمنان تو اي خداوند ملامت كرده اند ، يعني آثار مسيح تو را ملامت نموده اند.
52 خداوند متبارك باد تا ابدالآباد. آمين و آمين.
1 اي خداوند مسكن ما تو بوده اي ، در جميع نسل ها ،
2 قبل از آنكه كوهها به وجود آيد و زمين و ربع مسكون را بيافريني. از ازل تا به ابد تو خدا هستي.
3 انسان را به غبار برمي گرداني ، و مي گويي اي بني آدم رجوع نماييد. 4 زيراكه هزار سال در نظر تو مثل ديروز است كه گذشته باشد و مثل پاسي از شب.
5 مثل سيلاب ايشان را ر�فته اي و مثل خواب شده اند. بامدادان مثل گياهي كه مي رويد.
6 بامدادان مي ش ُك َفد و مي رويد. شامگاهان بريده و پژمرده مي شود. 7 زيرا كه در غضب تو كاهيده مي شويم و در خشم تو پريشان مي گرديم.
8 چونكه گناهان ما را در نظر خود گذارده اي و خفاياي ما را در نور روي خويش.
9 زيرا كه تمام روزهاي ما در خشم تو سپري شد و سالهاي خود را مثل خيالي بسر برده ايم.
10 اي�ام عمر ما هفتاد سال است و اگر از ب�نيه ، هشتاد سال باشد. ليكن فخر آنها محنت و بطالت است زيرا به زودي تمام شده ، پرواز مي كنيم.
477