76 1 خدا در يهود معروف است و نام تو در اسرائيل عظيم!
2 خيمة او است در شاليم و مسكن او در صيهون.
3 در آنجا ، برقهاي كمان را شكست. سپر و شمشير و جنگ را ، سلاه. 4 تو جليل هستي و مجيد ، زياده از كوههاي يغما! 5 قوي دلان تاراج شده اند و خواب ايشان را درربود و همة مردان زورآور دست خود را نيافتند.
6 از توبيخ تو اي خداي يعقوب ، بر ارابه ها و اسبان خوابي گران مستولي گرديد.
7 تو مهيب هستي ، تو! و در حين غضبت ، كيست كه به حضور تو ايستد ؟ 8 از آسمان داوري را شنوانيدي. پس جهان بترسيد و ساكت گرديد.
9 چون خدا براي داوري قيام فرمايد تا همة مساكي ِن جهان را خلاصي بخشد ، س�لاه.
10 آنگاه خشم انسان تو را حمد خواهد گفت و باقي خشم را بر كمر خود خواهي بست.
11 نذر كنيد و وفا نماييد براي يهوه خداي خود. همه كه گرداگرد او هستند ، هديه بگذرانند نزد او كه م�هيب است.
12 روح رؤسا را منقطع خواهد ساخت و براي پادشاهان جهان مهيب مي باشد.
77 1 آواز من بسوي خداست و فرياد مي كنم ؛ آواز من بسوي خداست. گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
2 در روز تنگ ِي خود خداوند را طلب كردم. در شب ، دست من دراز شده ، بازكشيده نگشت و جان من تسلي نپذيرفت.
3 خدا را ياد مي كنم و پريشان مي شوم. تفكر مي نمايم و روح من متحير مي گردد ، سلاه. 4 چشمانم را بيدار مي داشتي. بي تاب مي شدم و سخن نمي توانستم گفت.
5 درباره ايام قديم تفكر كرده ام. دربارة سالهاي زمانهاي سلف.
6 سرود شبانة خود را بخاطر مي آورم و در دل خود تفكر مي كنم و روح من تفتيش نموده است.
7 مگر خدا تا به ابد ترك خواهد كرد و ديگر راضي نخواهد شد. 8 آيا رحمت او تا به ابد زايل شده است ؟ و قول او باطل گرديده تا ابدالآباد ؟
9 آيا خدا رأفت را فراموش كرده ؟ و رحمت هاي خود را در غضب مسدود ساخته است ؟ سلاه.
10 پس گفتم اين ضعف من است. زهي سالهاي دست راست حضرت اعلي!
11 كارهاي خداوند را ذكر خواهم نمود زيرا كارهاي عجيب تو را كه از قديم است ،؟ به ياد خواهم آورد
12 و در جميع كارهاي تو تأمل خواهم كرد در صنعت هاي تو تفكر خواهم نمود.
13 اي خدا ، طريق تو در قدوسيت است. كيست خداي بزرگ مثل خدا ؟ 14 تو خدايي هستي كه كارهاي عجيب مي كني و قو�ت خويش را بر قوم ها معروف گردانيده اي.
15 قوم خود را به بازوي خويش رهانيده اي يعني بني يعقوب و بني يوسف را. سلاه.
16 آبها تو را ديد ، اي خدا ، آبها تو را ديده ، متزلزل شد. لج�ه ها نيز سخت مضطرب گرديد. 17 ابرها آب بريخت و افلاك رعد بداد. تيرهاي تو نيز به هر طرف روان گرديد.
18 صداي ر�عد تو در گردباد بود و برقها ربع مسكون را روشن كرد. پس زمين مرتعش و متزلزل گرديد. 19 طريق تو درياست و راههاي تو در آبهاي فراوان و آثار تو را نتوان دانست. 20 قوم خود را مثل گوسفندان راهنمايي نمودي ، به دست موسي و هارون.
78 1 اي قوم من شريعت مرا بشنويد! گوشهاي خود را به سخنانم دهانم فرگيريد!
2 دهان خود را به م� َثل باز خواهم كرد به چيزهايي كه از بناي عالم مخفي بود ، تنطق خواهم نمود ،
3 كه آنها را شنيده و دانسته ايم و پدران ما براي ما بيان كرده اند. 4 از فرزندان ايشان آنها را پنهان نخواهيم كرد. تسبيحات خداوند را براي نسل آيند بيان مي كنيم و قو�ت او و اعمال عجيبي را كه او كرده است.
470