36
4 من تو را جواب مي گويم و رفقايت را با تو.
5 به سوي آسمانها نظر كن و ببين و افلاك را ملاحظه نما كه از تو بلندترند.
6 اگر گناه كردي به او چه رسانيد ؟ و اگر تقصيرهاي تو بسيار شد براي وي چه كردي ؟
7 اگر بي گناه شدي به او چه بخشيدي ؟ و يا از دست تو چه چيز را گرفته است ؟ 8 شرارت تو به مردي چون تو ضرر مي رساند و عدالت تو به بني آدم فايده مي رساند.
9 از كثرت ظلمها فرياد برمي آورند و از دست زورآوران استغاثه مي كنند ،
10 و كسي نمي گويد كه خداي آفرينندة من كجا است كه شبانگاه سرودها مي بخشد
11 و ما را از بهايم زمين تعليم مي دهد ، و از پرندگان آسمان حكمت مي بخشد.
12 پس به سبب تكب�ر شريران فرياد مي كنند ام�ا او اجابت نمي نمايد ،
13 زيرا خدا بطالت را نمي شنود و قادر مطلق بر آن ملاحظه نمي فرمايد. 14 هرچند مي گويي كه او را نمي بينم ، ليكن دعوي در حضور وي است. پس منتظر او باش.
15 و ام�ا الآن از اين سبب كه در غضب خويش مطالبه نمي كند و به كثرت گناه اعتنا نمي نمايد ، 16 از اين جهت اي�وب دهان خود را به بطالت مي گشايد و بدون معرفت سخنان بسيار مي گويد.
1 و ال�يهو باز گفت:
2 براي من اندكي صبر كن تا تو را اعلام نمايم ، زيرا از براي خدا هنوز سخني باقي است.
3 ع�لم خود را از دور خواهم آورد و به خالق خويش ، عدالت را توصيف خواهم نمود. 4 چونكه حقيقت كلام من دروغ نيست ، و آنكه در ع�لم كامل است نزد تو حاضر است.
5 اينك خدا قدير است و كسي را اهانت نمي كند و در قو�ت عقل قادر است. 6 شرير را زنده نگاه نمي دارد و داد مسكينان را مي دهد.
7 چشمان خود را از عادلان برنمي گرداند ، بلكه ايشان را با پادشاهان بر كرسي تا به ابد مي نشاند ، پس سرافراشته مي شوند.
8 ام�ا هرگاه به زنجيرها بسته شوند ، و به بندهاي مصيبت گرفتار گردند. 9 آنگاه اعمال ايشان را به ايشان مي نماياند و تقصيرهاي ايشان را از اينكه تكب�ر نموده اند ،
10 و گوشهاي ايشان را براي تأديب باز مي كند ، و امر مي فرمايد تا از گناه بازگشت نمايند.
11 پس اگر بشنوند و او را عبادت نمايند ، اي�ام خويش را در سعادت بسر خواهند برد ، و سالهاي خود را در شادماني.
12 و ام�ا اگر نشنوند از تيغ خواهند افتاد ، و بدون معرفت ، جان را خواهند سپرد.
13 ام�ا آناني كه در دل ، فاجرند غضب را ذخيره مي نمايند. 14 ايشان در عنفوان جواني مي ميرند و حيات ايشان با فاسقان تلف مي شود. 15 مصيبت كشان را به مصيبت ايشان نجات مي بخشد وگوش ايشان را در تنگي باز مي كند. 16 پس تو را نيز از دهان مصيبت بيرون مي آورد ، در مكان وسيع كه در آن تنگي نمي بود و زاد سفرة تو از فربهي مملو� مي شد.
17 و تو از داوري شرير پر هستي ، ليكن داوري و انصاف با هم م� ْل َتص�قند.
18 باحذر باش مبادا خشم تو را به تعد�ي ببرد ، و زيادتي ك ّفاره تو را منحرف سازد.
19 آيا او دولت تو را به حساب خواهد آورد ؟ ني ، نه طلا و نه تمامي قواي توانگري را. 20 براي شب آرزومند مباش ، كه ام�ت ها را از جاي ايشان مي برد.
21 با حذر باش كه به گناه مايل نشوي ، زيرا كه تو آن را بر مصيبت ترجيح داده اي.
22 اينك خدا در قو�ت خود متعال مي باشد. كيست كه مثل او تعليم بدهد ؟
23 كيست كه بگويد تو بي انصافي نموده اي ؟ 24 به ياد داشته باش كه اعمال او را تكيبرگويي كه دربارة آنها مردمان مي سرايند.
25 جميع آدميان به آنها مي نگرند. مرد ما ن� آنها را از دور مشاهده مي نمايند.
26 اينك خدا متعال است و او را نمي شناسيم ، و شمارة سالهاي او را تفح�ص نتوان كرد. 27 زيرا كه قطره هاي آب را جذب مي كند و آنها باران را از بخارات آن مي چكاند.
430