15 و ي�ه�و�ه خداي پدر ايشان به دست رسولان خويش نزد ايشان فرستاد ، بلكه صبح زود برخاسته ، ايشان را ارسال نمود زيرا كه بر قوم خود و بر مسكن خويش شفقت نمود.
16 اما ايشان رسولان خدا را اهانت نمودند و كلام او را خوار شمرده ، انبيايش را استهزا نمودند ، چنانكه غضب خداوند بر قوم او افروخته شد ، به حدي كه علاجي نبود.
17 پس پادشاه كلدانيان را كه جوانان ايشان را در خانة مقدس ايشان به شمشير كشت و بر جوانان دوشيزگان و پيران و ريش سفيدان ترحم ننمود ، بر ايشان آورد و همه را به دست او تسليم كرد.
18 و او ساير ظروف خانة خدا را از بزرگ و كوچك و خزانه هاي خانة خداوند و گنجهاي پادشاه و سرورانش را تمام ًا به بابل برد.
19 و خانة خدا را سوزانيدند و حصار اورشليم را منهدم ساختند و همة قصرهايش را به آتش سوزانيدند و جميع آلات نفيسة آنها را ضايع كردند. 20 و بقي�ةالسي�ف را به بابل به اسيري برد كه ايشان تا زمان سلطنت پادشاهان فارس او را و پسرانش را بنده بودند.
21 تا كلام خداوند به زبان ا�ر�ميا كامل شود و زمين ازس�ب�ت هاي خود تمت ّع ب�ر�د زيرا در تمامي ايامي كه ويران ماند آرامي يافت ، تا هفتاد سال سپري شد.
22 و در سال او ِل كورش ، پادشاه فارس ، تا كلام خداوند به زبان ارميا كامل شود ، خداوند روح كورش ، پادشاه فارس را برانگيخت تا در تمامي ممالك خود فرماني نافذ كرد و آن را نيز مرقوم داشت و گفت:
23 كورش ، پادشاه فارس چنين مي فرمايد: ي�ه�و�ه خداي آسمانها ، تمامي ممالك زمين را به من داده است و او مرا امر فرمود كه خانه اي براي وي در اورشليم كه در يهودا است بنا نمايم. پس كيست از شما از تمامي قوم او ؟ ي�ه�و�ه خدايش همراهش باشد و برود.
376