جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 646
6 49
از جهان، «حکومت
شده او مسیح و ما خداوند آن
است.
راند». خواهد حکم ابد تا او و
تخت بر خدا پیشــگاه در که پیر چهار و بیســت آن و 16
گفتند: 17 کرده، نیایش را خدا و نهادند خاک بر روی مینشینند،
مطلق، قادر خدای خداوندْ ای میگوییم سپاس را «تو
بودی. و هستی که آن ای
و گرفتهای دست به را خود عظیم قدرت که زیرا
کردهای. آغاز سلطنت
بودند، خشمگین قومها 18
است، فرا رسیده تو خشم زمان اینک و
شوند، داوری مردگان که رسیده آن زمان
بگیرند، پاداش انبیا، تو، خادمان و
نگاه را تو نام حرمت که آنان هم و مقدسین هم
میدارند،
بزرگ، و رد خُ از
گردند». نابود کشاندهاند نابودی به را زمین که کسانی و
عهد صندوق و شد؛ گشوده آسمان در خدا معبد آنگاه 19
ناگهان و افتاد؛ مشهود معبد درون در او
که بود آذرخش برق
غر
گوش به که بود رعد ش
و بود غوغا و بانگ و برمیخاست
میآمد. پدید که بود بیامان تگرگ
و بود زمینلرزه و میرسید
12
اژدها و زن
شد: پدیدار آسمان در شگرف و عظیم نشانی آنگاه
و داشت پا زیر ماه و داشت تن به خورشید که زنی
فریادش و بود آبستن زن 2 داشت. سر بر ستاره دوازده از تاجی
از
آسمان در دیگر نشانی آنگاه 3 بود. بلند زاییدن عذاب و زا درد
ده و داشت سر هفت که عظیم و سرخفام اژدهایی شد: پدیدار
ستارگان م سو
یک مش د ُ 4 بود. سرهایش بر تاج هفت و شاخ،
روی پیش اژدها فرو ریخت. زمین بر و کرد جاروب را آسمان
را او فرزند که قصد بدان ایستاد، بود زایمان آستانۀ در که زن آن