جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 451
میگوید: خدا زیرا 2 باشید. نیافته بیهوده را خدا
کردم اجابت را تو خود، لطف زمان «در
دادم». یاریات نجات، روز در و
است. نجات روز امروز هان، خداست؛ لطف زمان اکنون هان،
پولس ات ق ّ مش
خدمتمان تا نمیشویم، کسی لغزش سبب چیز هیچ در ما 3
نشان را خود شایستگی چیز هر در بلکه 4 نشود، کرده مالمت
بردباری
با میرود: انتظار خدا خادمان از که آنگونه میدهیم،
در تازیانهها، در 5 تنگناها، در سختیها، در زحمات، در بسیار
بیخوابی، در سخت، کار در مردم، خشمگین هجوم در زندانها،
با مهربانی، با صبر، با معرفت، با پاکی، با 6 گرســنگی؛ در و
با خدا، قدرت با راستگویی، با 7 بیریا، محبت با روحالقدس،
و ت، ل ّ ذ و ت عز
در 8 چپ؛ و راست دست به پارسایی اسلحۀ
میگوییم؛ را حقیقت ا ام ّ گمراهکننده، گویی نیکنامی. و بدنامی
ا ام ّ مرگ، حال در گویی شدهایم؛ شــناخته ا ام ّ گمنام، گویی 9
درنیامدهایم؛ پا از ا ام ّ مجازات، دستخوش گویی زندهایم؛ هنوز
بسیاری ا ام ّ فقیر، گویی شادمانیم؛ همواره ا ام ّ غمگین، گویی 10
چیزیم. همه صاحب ا ام ّ بیچیز، گویی میسازیم؛ دولتمند را
را خود دل و گفتیم سخن شما با بیپرده ما قرنتیان، ای 11
نمیداریم. دریغ شما از را خود محبت ما 12 گشودیم. شما بر
همچون شما با 13 میکنید. دریغ ما از را خود هر م ِ که شمایید
بگشایید. ما بر را خود دل نیز شما میگویم؛ سخن فرزندانم
بیایمانان با شدن همیوغ از پرهیز
و پارســایی زیرا مروید، بیایمانان با ناموافق یوغ زیر 14
رفاقتی؟ چه را ظلمت و نور و است پیوندی چه را شرارت
را بیایمان و مؤمن و است توافقی چه را * بِلیعال و مسیح 15