جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 452
زیرا است؟ سازگاری چه را بتها و خدا معبد و 16 شباهتی؟ چه
میگوید: خدا چنانکه زندهایم. خدای معبد ما
گزید خواهم سکونت آنها «بین
رفت، خواهم راه میانشان در و
بود خواهم ایشان خدای من و
بود». خواهند من قوم آنان و
میگوید: خداوند پس، 17
شوید. جدا و آیید بیرون ایشان میان «از
مکنید لمس را نجس چیز هیچ
پذیرفت». خواهم را شما من و
بود خواهم پدر را شما «من 18
بود، خواهید دختران و پسران مرا شما و
میگوید». مطلق قادر خداوند
است، ما آن از وعدهها این که حال عزیزان، ای پس
با و بزداییم روح و جسم ناپاکی
هر از را خود بیایید
رسانیم. کمال به را تقدس خدا، از ترس
7
پولس شادمانی
روا بدی کســی حق در دهید. جای خود دل در را مــا 2
بهرهجویی کسی از و نساختهایم فاســد را کسی نداشتهایم،
شما به پیشتر کنم. محکومتان تا نمیگویم را این 3 نکردهایم.
و بمیریم شما با آمادهایم که دارید جای ما دل در چنان که گفتم
بگویم، سخن شما با بیپرده میتوانم من 4 کنیم. زیست شما با
همۀ بهرغم و شدهام، دلگرم بسیار میکنم. فخر بسی شما به و
نیست. مرزی و حد مرا شادی سختیها،
این رســیدیم، مقدونیه به که هنگامی زیرا 5
آسایش ما تن
جدالها برون در - بودیم زحمت در سو هر از بلکه نیافت،
دلگرمی را افسردگان که خدایی ا ام ّ 6 ترسها. درون در و داشتیم،
تنها نه ما و 7 ساخت. دلگرم را ما تیتوس آمدن با میبخشد،
بود، یافته شما از که دلگرمی آن واسطۀ به بلکه او، آمدن از