16- 3: 4 رومیان
381 به
ابراهیم « ؟ میگوید چه کتاب زیرا 3. نیست چنین خدا نظر.«
شد شمرده پارسایی او برای این و آورد ایمان خدا
هن ، میشود شمرده او حق مزدش ، میکند کار که کسی امّا 4 میدارد
توکل خدایی به بلکه ، نمیکند کاری که آن امّا 5. هدیه به
پارسایی برایش او ایمان ، میشمارد پارسا را بیدینان که کسی
میخوانَد خجسته نیز داوود که همانگونه 6. میآید شمار
: میگوید و ، میشمارد پارسا اعمالْ بدون را او خدا که را شد آمرزیده خطایایشان که آنان حال به خوشا
« 7. گردید پوشانیده گناهانشان
و حسابش به را وی گناه خداوند که آن حال به خوشا
8.«
نگذارد برای یا است ختنهشدگان برای تنها ، حال به خوشا این آیا
9 پارسایی
برایش ابراهیم ایمان که گفتیم زیرا ؟ نیز ختنهناشدگان که
هنگامی به آیا ؟ شد چنین وضعی چه در امّا 10. شد شمرده ،
بود شدن ختنه از پیش البته ؟ آن از پیش یا بود شده ختنه او آن
بر باشد مُهری تا یافت را ختنه نشانۀ امّا 11. آن از پس نه شده
نصیبش ایمان راه از و ختنهشدن از پیش که پارسایی ایمان
ختنه بدون که است کسانی همۀ پدر او ، بدینسان. بود ختنهشدگان
پدر و 12. شوند شمرده پارسا نیز ایشان تا میآورند طریق
در بلکه ، شدهاند ختنه تنها نه که آنان پدر یعنی ، هست نیز نیز ابراهیم ما پدر که طریقی همان در ، برمیدارند گام
ایمان
. برمیداشت گام ، شود ختنه آنکه از پیش داده وعده او نسل و ابراهیم به که نبود شریعت راه از
13 که
پارسایی آن راه از بلکه ، شد خواهند جهان وارث که شد تعلق
شریعت نظام به که آنان اگر زیرا 14. است ایمان پایۀ بر
. باطل وعده و میشود بیارزش ایمان ، باشند وارث دارند شریعت که جایی امّا ؛ میانجامد غضب به شریعت زیرا
15.
نیست هم شریعت از تجاوز ، نیست فیض
پایۀ بر تا است مبتنی ایمان بر وعده ، رو همین از 16 نه
یعنی ، شود تضمین ابراهیم نسل تمامی برای آن تحقق و باشد کسانی برای بلکه ، دارند تعلق شریعت نظام به که آنان برای
تنها