ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳԱՅԻՆ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ 1 | Page 55

մարմինների և ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձանց (այսուհետ` անձինք) միջև ծագած հարաբերությունները: 201. Սակայն Օրենսդիրը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պետական մարմինների որոշ լիազորություններ և գործողություններ տարածված են տարբեր իրավական ակտերի միջև Վարչարարության հիմունքների մասին օրենքի 2-րդ հոդվածում նշել է, որ Առանձին տեսակի վարչական վարույթների առանձնահատկությունները սահմանվում են օրենքներով և Հայաստանի միջազգային պայմանագրերով։ 202. Սակայն պետք է հաշվի առնել, որ վարչարարության հիմնական կանոնները և սկզբունքները գտնվում են Վարչարարության հիմունքների մասին օրենքում, իսկ որոշակի առանձնահատկություններ կարող են սահմանվել հատուկ օրենքներով: Այսինքն` այլ օրենքներով ուղղակիորեն չկարգավորվող հարաբերությունները կարգավորվում են Վարչարարության հիմունքների մասին օրենքով սահմանված կարգով: 203. Վերոգրյալը հաստատում է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշմամբ` ««Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքը չի կարգավորում Հանձնաժողովի չհրապարակվող որոշումների ուժի մեջ մտնելու առանձնահատկությունը, հետևաբար դրա այդ հարաբերության նկատմամբ կիրառելի է «Վարչարարության հիմունքների և վարչական վարույթի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի կիրառման արդյունքում։ 3-2031 (ՏԴ)»: 204. Սույն դեպքում Հանձնաժողովը հանդիսանալով պետական մարմին, պարտավոր է վարչարարության իրականացման ընթացքում ղեկավարվել վարչարարությունը կարգավորող իրավական ակտերով, այն է՝ Վարչարարության հիմունքների մասին օրենքով, իսկ առանձնահատկությունների դեպքում առանձնահատկությունները սահմանող իրավական ակտերով: 205. Կարող ենք արձանագրել, որ Օրենքը, որպես վարչարարության կանոններ հիմնականում սահմանում է 30-րդ և 31-րդ հոդվածներով, որոնք վերաբերվում են Հանձնաժողովի աշխատանքների իրականացման կարգին ու հանձնաժողովի կողմից պատասխանատվության միջոցների, ինչպես նաև զգուշացում տալու իրավասությանը և կիրառման կարգին: Որոշակի լիազորություններ սահմանված են «Ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքով (հսկիչ գնում և այլն): 206. Վերոգրյալի հաշվառմամբ, կարող ենք եզրակացնել, որ մնացած բոլոր դեպքերում Հանձնաժողովը պարտավոր է վարչարարությունը իրականացնել Վարչարարության հիմունքների մասին օրենքով սահմանված կարգով: 207. Գտնում ենք, որ իրավական հիմնավորում չունի այն եզրակացությունը, որ այն դեպքերում, երբ Օրենքով կոնկրետ իրավահարաբերությունում չի լուծում այս կամ այն խնդիրը, ապա այդ խնդիրը ենթակա չէ լուծման Վարչարարության հիմունքների 54