Ο Μάντζαρος το 1861 επανεξέτασε για 5η φορά το έργο, αυτή τη φορά σε ρυθμό
εμβατηρίου κατά παραγγελία του υπουργού Στρατιωτικών. Όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄
επισκέφθηκε την Κέρκυρα το 1865 για να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις της ένωσης των
Επτανήσων με την Ελλάδα, άκουσε την εκδοχή για ορχήστρα πνευστών της αρχής της
πρώτης μελοποίησης, που έπαιζε η μπάντα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας και
του έκανε εντύπωση. Ακολούθως με Βασιλικό Διάταγμα του Υπουργείου Ναυτικών της
τότε Κυβέρνησης Αλ. Κουμουνδούρου (υπουργός Δ. Στ. Μπουντούρης), το χαρακτήρισε
«επίσημον εθνικόν άσμα» και διατάχθηκε η εκτέλεσή του «κατά πάσας τας ναυτικάς
παρατάξεις του Βασιλικού Ναυτικού». Επίσης ενημερώθηκαν οι ξένοι πρέσβεις, ώστε να
παίζεται και από τα ξένα πλοία στις περιπτώσεις απόδοσης τιμών προς τον βασιλιά της
Ελλάδας ή την Ελληνική Σημαία. Από τότε καθιερώθηκε και θεωρείται ως εθνικός
ύμνος της Ελλάδας.
Παπαργύρη Μαρία, Ζήση Αθανασία, Τσαγκαλίδου Ευγενία
16