επιστήμονας στο εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου
Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ.
59
Ενώ είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψιν ότι ακόμη και στους σκιασμένους
κρατήρες, όπου το νερό ξεχειλίζει αργά, είναι πιθανό ότι προστίθεται και
νερό, σημειώνουν οι συγγραφείς του paper. Οι κομήτες, οι οποίοι ως γνωστό
έχουν σύνθεση από πάγο, και οι οποίοι συντρίβονται στη Σελήνη, συν τον
Ηλιακό άνεμο, θα μπορούσαν να αναπληρώσουν το νερό ως τμήμα ενός
πανσεληνιακού υδάτινου κύκλου. Αυτό είναι κάτι που οι επιστήμονες
προσπαθούν να κατανοήσουν. Επιπλέον, δεν είναι σαφές πόσο νερό υπάρχει
εκεί. Βρίσκεται μόνο στα ανώτερα επιφανειακά στρώματα της σεληνιακής
επιφάνειας ή εκτείνεται βαθιά μέσα στο φλοιό της Σελήνης; Ένα ένα ζήτημα
το οποίο κάνει τους επιστήμονες να αναρωτιούνται.
Είτε έτσι είτε αλλιώς, το ανώτατο στρώμα των πολικών κρατήρων
ανακατασκευάζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς
του Farrell, του Hurley και της ομάδας τους. Ως εκ τούτου, τα αμυδρά
επιθέματα παγετού που ανιχνεύθηκαν από τους επιστήμονες στους πόλους με
τη χρήση εργαλείων όπως το όργανο του LAMP (Lyman Alpha Mapping
Project ή LAMΡ) του LRO, θα μπορούσαν να είναι μόλις 2000 ετών, αντί για
εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια, όπως εκτιμούν κάποιοι. "Δεν
μπορούμε να σκεφτούμε αυτούς τους κρατήρες ως παγωμένα νεκρά
σημεία", σημειώνεται.
Για να επιβεβαιώσει τους υπολογισμούς της ομάδας του, ο Farrell είπε ότι θα
πρέπει μελλοντικά να κατασκευαστεί ένα όργανο ικανό να ανιχνεύει
υδρατμούς, πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, από ένα έως δέκα μόρια
νερού ανά κυβικό εκατοστό τα οποία ενδεχομένως έχουν απελευθερωθεί από
πτώσεις ουράνιων αντικειμένων.
Τα καλά νέα για τη μελλοντική σεληνιακή εξερεύνηση
Για την επικείμενη επιστήμη και εξερεύνηση, η διασπορά σωματιδίων νερού
μπορεί να είναι μεγάλη είδηση. Σημαίνει ότι οι αστροναύτες ίσως να μην
χρειάζεται να υποβάλλουν τους εαυτούς τους και τα εργαλεία τους στο
σκληρό περιβάλλον των σκιασμένων κρατήρων προκειμένου να βρουν
έδαφος πλούσιο σε νερό - θα μπορούσαν απλώς να το βρουν σε κοντινές σε
αυτούς ηλιόλουστες περιοχές.
"Η έρευνα αυτή μας λέει ότι τα μετεωροειδή κάνουν μερικές από τις
εργασίες για μας μεταφέροντας υλικό από τα πιο ψυχρά μέρη σε μερικές
από τις συνοριακές περιοχές όπου οι αστροναύτες μπορούν να έχουν
πρόσβαση σε αυτό με έναν ηλιακά κινούμενο ρομποτικό όχημα (ρόβερ)",
δήλωσε ο Hurley. "Μας λέει επίσης ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι
να φτάσουμε στην επιφάνεια σε μια από αυτές τις περιοχές ώστε να
λάβουμε κάποια στοιχεία από πρώτο χέρι για το τι συμβαίνει."
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/