60
Οι επισκέψεις αποστολών στη σεληνιακή επιφάνεια θα διευκόλυνε την
εκτίμηση για τη ποσότητας του νερού που υπάρχει στη Σελήνη. Επειδή η
αναγνώριση του νερού από μακριά, ιδιαίτερα σε μόνιμα σκιασμένους
κρατήρες, είναι δύσκολη υπόθεση. Ο κύριος τρόπος με τον οποίο οι
επιστήμονες βρίσκουν νερό είναι μέσα από όργανα τηλεανίχνευσης, τα οποία
μπορούν να προσδιορίσουν ποια χημικά στοιχεία δημιουργούνται, με βάση
πόσο φως αντανακλούν ή απορροφούν. "Αλλά για αυτό, χρειάζεστε μια
πηγή φωτός", δήλωσε ο Hurley. "Και εξ ορισμού, αυτές οι μόνιμα
σκιασμένες περιοχές δεν έχουν ισχυρό φως."
Κατανοώντας το περιβάλλον νερού στη Σελήνη
Μέχρι που οι αστροναύτες της NASA επιστρέψουν στη Σελήνη για να
σκάψουν κάποιο έδαφος ή ο οργανισμός (NASA) στείλει νέα όργανα κοντά
στην επιφάνεια που μπορούν να ανακαλύψουν μόρια νερού, η θεωρία της
ερευνητικής ομάδας σχετικά με την επίδραση της πτώσης των μετεωριτών ή
μετεωροειδών στο περιβάλλον μέσα στους σκιασμένους κρατήρες μπορεί να
βοηθήσει σε μερικά από τα μυστήρια που περιβάλλουν το νερό της Σελήνης.
Έχει ήδη βοηθήσει (η έρευνα) τους επιστήμονες να καταλάβουν εάν το
ανώτατο επιφανειακό νερό είναι νέο ή πανάρχαιο, ή πώς μπορεί να
μεταναστεύει γύρω από τη Σελήνη. Ένας άλλος παράγοντας που οι πτώσεις
μετεωροειδών στα δάπεδα των κρατήρων μπορούν να βοηθήσουν στην
ερμηνεία του φαινομένου, είναι το γιατί οι επιστήμονες ανακαλύπτουν
επιθέματα από λεπτεπίλεπτο πάγο ο οποίος έχει διαμορφωθεί σε
αραιό Ρηγόλιθο, ή σεληνιακό χώμα, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν μεγάλα
κομμάτια από καθαρό υδάτινο πάγο.
Παρόλο που τα ερωτήματα σχετικά με το νερό είναι πάρα πολλές, είναι
σημαντικό να θυμόμαστε, δήλωσε ο Farrell, ότι μόνο την τελευταία δεκαετία
οι επιστήμονες ανακάλυψαν στοιχεία ότι η Σελήνη δεν είναι ένας ξηρός,
νεκρός βράχος, όπως πολλοί υπέθεταν από καιρό. Η τροχιακή
διαστημοσυσκευή LRO, με τις χιλιάδες της τροχιές και
1 petabyte επιστημονικών δεδομένων (που ισοδυναμεί με περίπου 200.000
ταινίες μεγάλου μήκους σε απευθείας σύνδεση), έχει καθοριστική σημασία.
Ο Παρατηρησιακός Δορυφόρος Lunar Crater Observation and Sensing
Satellite (LCROSS), αποκάλυψε νερό σε μορφή πάγου μετά από μια σκόπιμη
συντριβή του στον κρατήρα Cabeus το 2009 απελευθερώνοντας ένα πίδακα
καλά διατηρημένου υλικού από το δάπεδο του κρατήρα, μέσα στον οποίο
υπήρχε και νερό.
"Υποψιαστήκαμε ότι υπήρχε νερό στους πόλους και το μάθαμε σίγουρα
από το LCROSS, αλλά τώρα πλέον έχουμε στοιχεία ότι υπάρχει νερό και
στα μεσαία σεληνιακά γεωγραφικά πλάτη", δήλωσε ο Farrell. "Έχουμε
επίσης αποδείξεις ότι υπάρχει νερό το οποίο προέρχεται από πτώσεις
μικρομετεωροειδών, και ακόμα έχουμε και μετρήσεις πάγου. Αλλά το
ερώτημα είναι πώς σχετίζονται όλες αυτές οι πηγές νερού; "
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/