Οι αστεροειδείς οι οποίοι περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο σε σύγχρονη
τροχιά με πλανήτες (Co-orbiting asteroids) είναι ένα παράδειγμα αυτού που
ονομάζεται Τροχιακός συντονισμός (Orbital resonance), ένα τροχιακό
μοτίβο το οποίο "κλειδώνει" διαφορετικές τροχιές μαζί, ανάλογα με το πώς
συναντώνται οι βαρυτικές τους επιρροές. Οι Pokorny και Kuchner
σχεδίασαν πολλούς τέτοιους πιθανούς συντονισμούς: αστεροειδείς οι
οποίοι περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο δύο φορές για κάθε τρεις τροχιές
της Αφροδίτης, για παράδειγμα, ή εννέα φορές για δέκα της Αφροδίτης και
μία προς μία. Από όλα αυτά τα σενάρια, μία ομάδα από μόνη της παρήγαγε
μια ρεαλιστική προσομοίωση του δακτυλίου σκόνης της Αφροδίτης: μια
ομάδα αστεροειδών η οποία καταλαμβάνει την τροχιά της Αφροδίτης,
ταιριάζοντας τα ταξίδια της Αφροδίτης γύρω από τον Ήλιο, ένα (της
Αφροδίτης) για ένα (τους αστεροειδείς).
Αλλά οι επιστήμονες δεν θα μπορούσαν απλά να το αποδώσουν μια μέρα
αφού ανακάλυψαν μια υποθετική λύση η οποία λειτούργησε. "Νομίζαμε
ότι είχαμε ανακαλύψει αυτόν τον πληθυσμό αστεροειδών, αλλά στη
συνέχεια έπρεπε να αποδείξουμε την ύπαρξή του, και να δείξουμε ότι
λειτουργεί", δήλωσε ο Pokorny. "Ενθουσιαστήκαμε, αλλά τότε
συνειδητοποιήσαμε: Ω ! υπάρχει τόση πολύ δουλειά που πρέπει να
κάνουμε".
Έπρεπε να δείξουν ότι η ίδια η ύπαρξη των αστεροειδών έχει νόημα στο
Ηλιακό μας σύστημα. Θα ήταν απίθανο, συνειδητοποίησαν, ότι οι
αστεροειδείς σε αυτές τις ειδικές, κυκλικές τροχιές κοντά στη Αφροδίτη
έφτασαν εκεί από κάπου αλλού σαν τη ζώνη των αστεροειδών. Η υπόθεσή
τους θα είχε νόημα αν οι αστεροειδείς βρίσκονταν εκεί από την αρχή της
δημιουργίας του Ηλιακού συστήματος.
Οι επιστήμονες έχτισαν ένα άλλο μοντέλο, αυτή τη φορά ξεκινώντας με ένα
πλήθος από 10.000 αστεροειδείς οι οποίοι γειτονεύουν με τη Αφροδίτη.
Αφήσαμε την προσομοίωση να προχωρήσει γρήγορα μέσω 4,5
δισεκατομμυρίων ετών ιστορίας του Ηλιακού συστήματος,
ενσωματώνοντας όλες τις βαρυτικές επιδράσεις από κάθε έναν από τους
πλανήτες. Όταν το μοντέλο έφτασε στο σήμερα, περίπου 800 από τους
δοκιμαστικούς αστεροειδείς επέζησαν της δοκιμής του χρόνου.
Ο Pokorny θεωρεί ότι αυτό είναι ένα αισιόδοξο ποσοστό επιβίωσης.
Υποδεικνύει ότι οι αστεροειδείς θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί κοντά
στην τροχιά της Αφροδίτης στο χάος του πρώιμου Ηλιακού συστήματος και
κάποιοι θα μπορούσαν να παραμείνουν εκεί σήμερα, τροφοδοτώντας το
κοντινό δακτύλιο σκόνης.
Το επόμενο βήμα είναι στην πραγματικότητα να εντοπίσουν και να
παρατηρήσουν τους αστεροειδείς οι οποίοι διαφεύγουν του εντοπισμού
τους. "Αν υπάρχει κάτι εκεί πέρα, θα πρέπει να το βρούμε", δήλωσε ο
Pokorny. Η ύπαρξή τους θα μπορούσε να επαληθευτεί με τη χρήση
διαστημικών τηλεσκοπίων όπως το Χάμπλ ή, ενδεχομένως, με
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/
45