Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
του Web 2.0 είναι δυνατόν να επηρεάζει και την εμπλοκή τους στις σχολικές πρακτικές γραμματισμού.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αυξάνονται
όλο και περισσότερο οι επιστημονικές συζητήσεις που σχετίζονται με τη διδακτική
αξιοποίηση των νέων αυτών περιβαλλόντων. Αυτό όμως που διακρίνει κανείς από την
ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας (Fahser- Herro & Steinkuehler 2009∙ Kárpáti
2009∙ Sykes, Oskoz & Thorne 2008∙ Warschauer & Douglas 2007) είναι ότι συχνά
παρουσιάζονται οι υπηρεσίες της δεύτερης διαδικτυακής γενιάς ως καταλύτες εξέλιξης στην εκπαίδευση, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνεται λόγος για Σχολείο 2.0
και Εκπαίδευση 2.0. Οι παράγοντες στους οποίους εστιάζουν οι περισσότερες προσεγγίσεις αυτής της λογικής είναι η συμμετοχικότητα, η διαδραστικότητα και η συλλογικότητα που διακρίνουν τη χρήση των εφαρμογών του Δεύτερου Ιστού (Web 2.0). Δεδομένου ότι οι παράγοντες αυτοί συνάδουν με σύγχρονες κοινωνικοπολιτισμικές θεωρήσεις μάθησης (βλ. Γενικό Μέρος, Ενότητα 2.1), οι ερευνητές συχνά καταλήγουν
ότι τα περιβάλλοντα αυτά είναι τα καταλληλότερα, προκειμένου να ανατραπούν οι
παραδοσιακές προσεγγίσεις στη μαθησιακή διαδικασία που καθιστούν τον μαθητή
παθητικό αποδέκτη της γνώσης.
Προσεγγίσεις τέτοιου είδους όμως φαίνεται να αγνοούν δύο πολύ σημαντικά
στοιχεία. Το πρώτο από αυτά είναι ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Web 2.0 –
μεταξύ των οποίων προκρίνεται ο παράγοντας της συμμετοχής στη διαμόρφωση των
διαδικτυακών περιβαλλόντων– δεν πρέπει να λαμβάνονται ως δεδομένα εξ ορισμού.
Αναφορικά με τη χρήση των ιστολογίων, για παράδειγμα, έχει επισημανθεί ότι όσο
περισσότερους αναγνώστες έχει ένα ιστολόγιο, τόσο λιγότερες ευκαιρίες συμμετοχής
έχει ο χρήστης του, καθώς δεν προλαβαίνει να διαβάζει άλλα ιστολόγια, να δημιουργεί συνδέσμους σε αυτά και να απαντάει στα σχόλια των αναγνωστών του. Ένας τέτοιος χρήστης «μεταδίδει πόρους, διανέμοντας υλικό χωρίς να συμμετέχει στις συζητήσεις γι’ αυτό» (Shirky 2003: 80).
Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι συχνά δίνεται ιδιαίτερη προσοχή
και βαρύτητα στα ίδια τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά των περιβαλλόντων του Web
2.0 και όχι στον τρόπο χρήσης τους. Πολύ συχνά όμως συμβαίνει να χρησιμοποιούνται ακόμα και τα πιο σύγχρονα μέσα με τις πιο παραδοσιακές προσεγγίσεις, οδηγώντας σε αυτό που οι Lankshear & Knobel (2003) αποκαλούν ως ψεύτικα νέο (Faux
New).
Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών για την Αξιοποίηση και Εφαρμογή των ΤΠΕ στη Διδακτική Πράξη
ΙΤΥΕ Διόφαντος - Διεύθυνση Επιμόρφωσης και Πιστοποίησης
240