Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
μάθησης, να προωθήσει την ανακαλυπτική-ερευνητική μάθηση, να συμβάλει στην
ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της δημιουργικότητας, να παίξει σημαντικό ρόλο
στην ανθρωποποίηση της ιστορίας, ιδιαίτερα με την εξέταση π.χ. ψυχογραφικών
χαρακτηριστικών, κινήτρων δράσης, ηθικών διλημμάτων, αποφάσεων κτλ. (Lebow
2007).
5.3.2. Διδασκαλία με την αξιοποίηση των ΤΠΕ και σκοπό την ιστορική κατανόηση.
Στρατηγικές χρήσης των πηγών.
Η έννοια της «κατανόησης» αναφέρεται στην ικανότητα να σκέφτεται και να ενεργεί
κάποιος με ευελιξία και με βάση, βέβαια, όσα γνωρίζει. Αυτό σημαίνει ότι ο
σχεδιασμός της διδασκαλίας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του την προηγούμενη
γνώση των μαθητών, να στηρίζεται σε βασικά θέματα, να θέτει στόχους που να
καλύπτουν βασικές έννοιες-κλειδιά, να προβλέπει την ενεργό συμμετοχή των
μαθητών και τον απαραίτητο χρόνο γι’ αυτό, και να δίνει ευκαιρίες για συνεχή
ανατροφοδότηση και αξιολόγηση (Unger [1997] 2002). Σε σχέση με τη διδασκαλία
της ιστορίας, προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδιασμού στην πράξη
είναι η γεγονοτολογική γνώση, η ένταξη των γεγονότων, των προσώπων και των
ιδεών στο ιστορικό-εννοιολογικό πλαίσιό τους και η οργάνωση των γνώσεων με
τρόπους που να διευκολύνονται η ανάκληση και η εφαρμογή τους (Donovan &
Bransford 2005).
Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται απαραίτητο οι μαθητές να κατακτήσουν τις
παρακάτω ικανότητες, που είναι αλληλένδετες μεταξύ τους, αλλά με σειρά ιεραρχική
(Brown 2004· McTighe & Wiggins 1998):
1) εξήγηση (explanation): οι μαθητές αναζητούν και εξασφαλίζουν
τεκμήρια, για να υποστηρίξουν τις θέσεις και τις κρίσεις τους·
2) ερμηνεία (interpretation): μπορεί να αναφέρεται στην αφήγηση
ιστοριών, την ιστορική διάσταση ιδεών και γεγονότων, τη μεταφορά
στοιχείων από