Ειδικό Μέρος | Seite 187

Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση κού χάρτη (πορεία σκέψης), η εφαρμογή κριτηρίων στην προσέγγιση της πραγματικότητας και η άσκηση στις δεξιότητες που απορρέουν από αυτά (Ess 1987· Fisher 2001· Fisher & Scriven 1997· Haskins 2003· Paul & Elder 2000· Potts 1994). Η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης συνδυάζεται κυρίως με τις γνωστικές θεωρίες για τη μάθηση, αν και δε λείπουν και προτάσεις για συσχέτισή της με την ταξινομία του Bloom.64 Ως προσφορότερα διδακτικά μοντέλα για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης θεωρούνται όσα στηρίζονται στην επίλυση προβλημάτων, την ερευνητικήανακαλυπτική διαδικασία και τη μάθηση μέσα σε αυθεντικό περιβάλλον (Fisher 2001· Paul & Elder 2000· Potts 1994). Διαφωνία υπάρχει μόνον ως προς το αν η δημιουργικότητα περιλαμβάνεται ή όχι στην κριτική σκέψη, με κάποιους να το αποκλείουν, αλλά τους περισσότερους να το θεωρούν αυτονόητο. Ωστόσο, η διαφωνία μάλλον οφείλεται σε διαφορετική εννοιολογική χρήση του όρου, γιατί, για όσους αρνούνται τη σχέση, η δημιουργικότητα αναφέρεται στην καλλιτεχνική έκφραση, ενώ για τους άλλους πρέπει να αποτελεί το επιστέγασμα της όλης διδακτικής διαδικασίας. Στη διδακτική πράξη όλα τα παραπάνω πρέπει να μεταφραστούν σε συγκεκριμένα βήματα, τα οποία σε σχέση, ειδικότερα, με την αξιοποίηση των ιστορικών πηγών θα μπορούσε να είναι τα ακόλουθα (Bowell & Kemp 2002· Haskins 2003· Paul & Elder 2000· Potts 1994):  αναγνώριση θεμάτων, ερμηνειών και συμπερασμάτων  αξιολόγηση των πηγών:   εντιμότητα  εγκυρότητα  αξιοπιστία  ιδεολογία -προκαταλήψεις 