Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
Σύμφωνα με αυτό το θεωρητικό πλαίσιο, η τεχνολογία, το κάθε μέσο, παλαιό
ή νέο, δεν είναι ποτέ ιδεολογικά ουδέτερο. Η τεχνολογία της γραφής εν προκειμένω,
νοείται σε συνάρτηση προς τα κοινωνικά, πολιτισμικά, πολιτικά και ιδεολογικά συμφραζόμενα στα οποία βρίσκεται ενταγμένη. Παράλληλα η ίδια η έννοια της τεχνολογίας, όπως άλλωστε και της λογοτεχνίας, ιστορικοποιείται. Τόσο τα τεχνολογικά μέσα
όσο και τα λογοτεχνικά κείμενα (με τον όρο αυτόν εννοείται κάθε λογοτεχνικό σημειωτικό συμβάν, π.χ. κινηματογραφικές ταινίες, βλ. και Χοντολίδου 2002· Walsh
2006) δεν αντιμετωπίζονται ως άχρονες, διαφανείς και σταθερές οντότητες αλλά ως
βαθιά ιστορικοί φορείς αξιών. Η ερμηνευτική, επομένως, της υποψίας αξιολογεί παραμέτρους που συμπεριλαμβάνουν και το μέσο, την υλική τεχνολογία του κειμένου
(Walsh 2006· Hayles 2004).
Με αυτά τα δεδομένα θα μπορούσαμε να επαναδιατυπώσουμε την τελευταία
από τις τρεις διδακτικές εκδοχές που σημειώσαμε παραπάνω ως εξής:
Αξιοποίηση των ΤΠΕ στο μάθημα της λογοτεχνίας με έμφαση στους διαφορετικούς σημειωτικούς τρόπους οργάνωσης του κειμένου και στο διαμεσολαβητικό ρόλο της τεχνολογίας
της γραφής (είτε αυτή είναι το έντυπο, το ψηφιακό μέσο κτλ.), αλλά και την ανάλυση των
ευρύτερων λόγων (discourses) που δομούν, ρητά ή άρρητα, το κείμενο.
Μια τέτοια διδακτική πρακτική αποφεύγει την τεχνο