Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
•
•
•
•
•
Έμφαση στη διδασκαλία και μάθηση του αρχαίου «κειμένου» στο σύνολό του, στη
βαθύτερη κατανόησή του από διδάσκοντες και διδασκομένους σε όλα τα επίπεδα
(λεξιλογικό, σημασιολογικό, συντακτικό, υφολογικό, ιδεολογικό).
Μετακίνηση του ενδιαφέροντος από τη μεμονωμένη λέξη ή και φράση, στον ρόλο
που αυτές διαδραματίζουν στη συνοχή του «κειμένου».
Στόχος η εξοικείωση με γλωσσικά φαινόμενα και συντακτικές δομές στο πλαίσιο
κειμένων, όπου γίνεται κατανοητή η λειτουργία τους, χωρίς να απαιτείται γνώση της
σχετικής ορολογίας
Έμφαση στους τρόπους συγκρότησης του νοήματος των κειμένων.
Έμφαση στη διάγνωση της τυπολογικής ταυτότητας του κειμένου, σύμφωνα με το
γραμματολογικό είδος και γένος στα οποία ανήκει και στη συνάρτηση της
τυπολογικής ταυτότητας με τη λειτουργία των κειμένων εντός ενός ευρύτερου
πλαισίου επικοινωνίας του δημιουργού με τους αναγνώστες/ακροατές.
Οι διδακτικές πρακτικές μπορούν να κωδικοποιηθούν ως εξής:
▪Δε μαθαίνουμε γλωσσικούς τύπους, αλλά προσπαθούμε να κατανοήσουμε
βαθύτερα το κείμενο στο οποίο εντάσσονται (λεξιλογικά και σημασιολογικά,
συντακτικά, υφολογικά και ιδεολογικά), έτσι ώστε να αναδειχθεί η τυπολογία
του κειμένου, οι θεματικοί και εκφραστικοί κώδικες (λ.χ. συντακτική δομή,
βασικό λεξιλόγιο, σχήματα λόγου) του γραμματολογικού γένους και είδους
στα οποία ανήκει.
▪ Δε μελετούμε κείμενα ερήμην των γραμματολογικών συμφραζομένων τους,
αλλά ενταγμένα στο ιστορικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πλαίσιο παραγωγής
και πρόσληψής τους. Το κάθε κείμενο λειτουργεί διαφορετικά σε διαφορετικά
ιστορικά-πολιτισμικά πλαίσια και εμπεριέχει τη δυνατότητα πολλαπλών
νοηματοδοτήσεων, οι οποίες βρίσκονται σε συνάρτηση με την εποχή, το
κοινωνικό πλαίσιο και τις προσωπικές εμπειρίες του αναγνώστη.
Γ. Κριτικές προσεγγίσεις
• Κριτική ανάγνωση του παρελθόντος.
Το κείμενο αντιμετωπίζεται ως φορέας, ως παράγωγο αλλά και ως παράγοντας
μετασχηματισμού ιδεών της κοινωνίας στην οποία εντάσσεται· λ.χ.
ανιχνεύονται οι ιδεολογικές και πολιτικές αντιλήψεις με τις οποίες ο
συγγραφέας διαλέγεται, οι αξίες και οι ιδέες που αποδέχεται και προβάλλει ή
αμφισβητεί και επιδιώκει να ανατρέψει κ.ο.κ..
• Κριτική στάση απέναντι
α) στο αξιολογικό προβάδισμα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας έναντι της
νεότερης ελληνικής, αλλά και των υπολοίπων ευρωπαϊκών γλωσσών
β) στον παραδειγματικό χαρακτήρα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας,
γενικότερα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, για την εξέλιξη του νεότερου,
ελληνικού κ