Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
•
Διεξοδική μελέτη της γραμματικής, του συντακτικού και του λεξιλογίου
•
Έμφαση στην κατάκτηση των ορθών γραμματικών τύπων
•
Έμφαση στην κατάκτηση της μεταγλώσσας
•
Έμφαση στην κατά γράμμα μετάφραση
Δομολειτουργική προσέγγιση
•
Εκμάθηση βασικών μόνο παραμέτρων της γραμματικής και του συντακτικού,
οι οποίες είναι απαραίτητες για να γίνει κατανοητή η παρουσία ενός οργανωμένου
δικτύου σχέσεων στον λόγο.
•
Διερεύνηση της λειτουργίας των γλωσσικών στοιχείων για την κατασκευή του
κειμένου. Οι μορφολογικές και συντακτικές δομές αποκτούν νόημα στο πλαίσιο της
φράσης και γίνονται κλειδιά για την ανάγνωση του κειμένου.
Εθνοκεντρική προσέγγιση
•
Εστίαση στο περιεχόμενο των κειμένων ως μέσο αγωγής με εθνικό και
φρονηματιστικό χαρακτήρα
•
Αντιμετώπιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με αξιολογικές προθέσεις (η
πολιτισμική ανωτερότητα της αρχαιότητας)
•
Εστίαση στη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας των μαθητών (με την
παραδοσιακή έννοια)
Ουμανιστική προσέγγιση (με παραδοσιακό περιεχόμενο)
•
Εστίαση στο ανθρωποκεντρικό περιεχόμενο των κειμένων ως μέσο αγωγής
Αντιμετώπιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με αξιολογικές προθέσεις (πρότυπο
αξιών και μοντέλων συμπεριφοράς)
•
Εστίαση στην παραδειγματική λειτουργία της αρχαίας γραμματείας
Μια αποτίμηση της παραδοσιακής προσέγγισης στη διδακτική των αρχαίων
ελληνικών είναι και η παρακάτω διαπίστωση του Λ. Πόλκα:
Mε την υπαγωγή του μαθήματος στην εξυπηρέτηση γενικόλογα
ανθρωπιστικών
και
υπεραπλουστευμένων
εθνικών
στόχων
ο
αρχαιοελληνικός κόσμος (γλωσσικός και γραμματειακός), αντί να αποτελεί
αντικείμενο κριτικής διερεύνησης, ώστε να αναδειχθεί η πολυπλοκότητά του
και η σχέση του με το νεοελληνικό και ευρωπαϊκό παρόν, περιχαρακώθηκε
σε έναν υπερβατικό χώρο, κατεξοχήν, αντιιστορικό και αντικοινωνικό. [Λ.
Πόλκας, «H διδασκαλία του μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και
γραμματείας στο γυμνάσιο και το λύκειο», Εγκυκλοπαιδικός Οδηγός για τη
γλώσσα, Θεσσαλονίκη: ΚΕΓ (