ΕΣΥ τ.71 | ΙΑΝ.-ΜΑΡΤ. 2012 | страница 26

26 Από την Ελευθερία   Αυτή η Άννα, πολύ ιδιαίτερο κορίτσι. Τι κορίτσι δηλαδή, 26 χρονών γυναίκα είναι, αλλά για μένα τον εργοδότη της που πενηνταπενταρίζω (μεταξύ μας αυτό…) έχει την ηλικία της κόρης μου. Από την αρχή, όταν ήρθε για τη συνέντευξη, την συμπάθησα. Οι άλλοι υποψήφιοι έμπαιναν μες στο γραφείο μου με έναν αέρα σχεδόν αλαζονικό που ήταν και ψεύτικος. Από πού το καταλάβαινα; Από την ιδρωμένη τους παλάμη βέβαια! Π ίσω στην Άννα τώρα. Αυτή, θυμάμαι, μπήκε μέσα ήρεμη και χαμογελαστή, συνεσταλμένη και παράλληλα έχοντας μια σεμνή σιγουριά για τις δυνάμεις της. Ωραίος τύπος, εξίσου ωραίο βιογραφικό, την προσέλαβα. Ήμουν πολύ ευχαριστημένος από τη δουλειά και την συμπεριφορά της, όταν άρχισα να παρατηρώ κάποια πράγματα ασυνήθιστα. Αποφασίσαμε, ας πούμε, να βγούμε ένα Σάββατο όλα τα παιδιά από το γραφείο για ποτό. Όλοι είχαμε φτάσει στο δεύτερο και στο τρίτο ποτό όταν συνειδητοποίησα πως εκείνη έπινε ακόμα, αργά αλλά όχι και σταθερά, το ίδιο ποτήρι κρασί που ξεκίνησε απ’ την ώρα που φτάσαμε στο μαγαζί. Και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγο μετά τις 12 σηκώθηκε και είπε «Εμένα με συγχωρείτε, αλλά πρέπει να φύγω. Ευχαριστώ για την παρέα». Όλοι επιμείναμε να καθίσει κι άλλο μαζί μας αλλά εκείνη απέκρουσε ευγενικά τις προτάσεις μας, πλήρωσε κι έφυγε. Εγώ κι η γυναίκα μου κοιταχτήκαμε. «Τόσο νωρίς;» μου είπε όταν πήγαμε σπίτι. «Μήπως δεν πέρασε καλά; Σάββατο βράδυ είναι, λες κι έχει να κάνει τίποτα αύριο…». Λίγες μέρες μετά, σ’ένα διάλειμμα κατεβήκαμε με την Άννα για πρώτη φορά μαζί στο κυλικείο. Θυμάμαι πως ήταν Παρασκευή, γιατί τις Παρα- Νηστεύω γιατί πρέπει;;; σκευές τρώω ελαφρά, αφού το βράδυ κάνουμε το τραπέζι στην κόρη μου και το αγόρι της που συζούν στην απέναντι πολυκατοικία. Εγώ αγόρασα το γνωστό περιποιημένο σαντουιτσάκι μου με το σαλάμι (κι ας φωνάζει η γυναίκα μου για τη χοληστερίνη). Πλήρωνα, ενώ η Άννα κοιτούσε ακόμα τη βιτρίνα με τα φαγώσιμα και τελικά ζήτησε μόνο «έναν ελληνικό καφέ διπλό κι ένα κουλούρι με σουσάμι, σας παρακαλώ». -Κορίτσι μου, πάρε κάτι ακόμα να σε πιάσει. Μ’ ένα κουλούρι θα τη βγάλεις ως το μεσημέ