ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 | TRAFFICKING ΓΥΝΑΙΚΏΝ
φέρθηκε στην περιφέρεια ξεπέρασε τα 845 δισ. δρχ.( 2,48 δισ. ευρώ). Αντίστοιχα στην πόλη, τα έσοδα της πορνείας ξεπέρασαν το 1,6 τρισ. δρχ.( 4,7 δισ. ευρώ)( Λάζος, 2002: 277).
Η έκρηξη των εσόδων της πορνείας όμως δεν αφορούσε κατά κύριο λόγο την εκδιδόμενη, η « οποία δουλεύει για λογαριασμό άλλων […] Άλλοι της παίρνουν το χρήμα με τη βία, παρασιτώντας στη ζωή της ». Σχετικά με το προφίλ του πελάτη πορνικών υπηρεσιών, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι « η εξαναγκαστική πορνεία της περιόδου 1990-2000 αποτελούσε κυρίως πορνεία των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων της πόλης στην Ελλάδα […] η πορνεία δεν αφορά τον σεξουαλικά διεστραμμένο άνδρα αλλά τον κύριο κανονικό »( Λάζος, 2002: 196).
β. Πολιτικές και Νομικές Ρυθμίσεις για την Αντιμετώπιση του Φαινομένου
Ο ρόλος των νομικών ρυθμίσεων αναδεικνύεται σημαντικός στην αντιμετώπιση του φαινομένου αλλά και στις δυνατότητες που οι ίδιες οι εγκλωβισμένες γυναίκες έχουν για να ξεφύγουν από το φαύλο κύκλο του οικονομικού και ψυχολογικού εκβιασμού που δέχονται με σοβαρές επιπτώσεις ακόμα και στην ίδια τη ζωή τους. Η Ελλάδα έχει ειδικό νομικό πλαίσιο για την εμπορία ανθρώπων. Το 2002, μάλιστα, ψηφίσθηκε και ο ειδικός Ν. 3064 που προέβλεψε πιο αυστηρές διατάξεις για τα σχετικά αδικήματα 11.
Παρόλα αυτά, το φαινόμενο όχι μόνο συνεχίσθηκε αλλά από το 2000 και μετά, με τη σταδιακή, δηλαδή, ένταξη των πρώην Ανατολικών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρουσιάζεται νέα έξαρση με τις Αφρικανές γυναίκες, κυρίως από τη Νιγηρία, να γίνονται σε αυτή τη νέα φάση αντικείμενα εκμετάλλευσης. Πρόσφατα η χώρα μας επικύρωσε με την ψήφιση νόμου( N. 3875 / 2010, ΦΕΚ αρ. 158 Α) τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος και τα τρία συνοδευτικά Πρωτόκολλα. Η σοβαρότερη από τις επιπτώσεις της εφαρμογής του νομικού αυτού πλέγματος περιλαμβάνεται στο άρθρο 6 του δεύτερου Πρωτοκόλλου και αφορά την αρωγή και προστασία των θυμάτων της παράνομης διακίνησης. Είναι προφανές ότι η εφαρμογή του νόμου είναι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου κάποιες από αυτές τις γυναίκες να βρουν τη δύναμη και το θάρρος να καταγγείλουν τους διακινητές τους και να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο που βρίσκονται παγιδευμένες. Ωστόσο, κοινωνικές ανισότητες-φυλετικές και ταξικές- λειτουργούν ανασταλτικά στη δράση των μηχανισμών ελέγχου του φαινομένου.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Patsy Sorensen, πρώην ευρωβουλευτού και προέδρου ΜΚΟ για την αντιμετώπιση του trafficking, τα κέρδη της παράνομης επιχείρησης διακίνησης γυναικών είναι τόσο μεγάλα, ώστε είναι πολύ πιθανότερο να καταλήξουν στην απέλαση ή στη φυλακή τα θύματα που θα καταγγείλουν τα κυκλώματα που εμπλέκονται παρά τα μέλη αυτών των κυκλωμάτων – παράνομοι διακινητές και σωματέμποροι, προαγωγοί κ. λπ. Μεταφέροντας την εμπειρία του Βελγίου, υπογράμμισε τη στάση της Αστυνομίας « καθώς συνελάμβαναν πάντοτε τα κορίτσια και όχι τους σωματέμπορους ή τους προαγωγούς. Έπιαναν πάντοτε τα κορίτσια τα οποία δεν είχαν νόμιμα έγγραφα και αυτά κατέληγαν στη φυλακή »( Sorensen, 2008: 30-37). Ανέφερε μάλιστα ότι η αστυνομία προσπάθησε να συλλάβει και την ίδια και να την οδηγήσει στη φυλακή, διότι βοηθούσε θύματα διεθνικής σωματεμπορίας. 12 Το κρίσιμο ζήτημα
11. Βλ. εκτενή αναφορά για το διεθνές και ελληνικό νομικό πλαίσιο στο: Συμεωνίδου-Καστανίδου, 2003: 15-50.
12. Βλ. Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας( ΚΕΘΙ)( 2008) / Δράσεις και Πολιτικές για την Αντιμετώπιση της Διεθνικής Σωματεμπορίας, Πρακτικά Ευρωπαϊκού Συνεδρίου, Αθήνα, σελ. 30-37. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι εκτενείς αναφορές και στοιχεία πού αποτυπώνουν την εγχώρια και διεθνή πολιτική
63