ΕΘΝΙΚΈΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΈΣ ΠΟΛΙΤΙΚΈΣ
σε καθεστώς ελέγχου οι γυναίκες από τη Νιγηρία, που ανήκουν στο πλέον πρόσφατο κύμα trafficking στη χώρα μας, μετά το 2000. 9
Να σημειωθεί ότι βουντού, αλλά και άλλοι πρωτόγονοι τρόποι χειραγώγησης, χρησιμοποιούνται για τον εξαναγκασμό στην παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών των εκδιδόμενων. Τα δίκτυα κινούνται από δίδυμα γυναικών, τις λεγόμενες « Μαμάν » ή « Μάμαν Λόα ». 10
Οι συνθήκες που περιγράφονται παραπάνω, αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αυτονομίας στις εκδιδόμενες γυναίκες στο πλαίσιο του trafficking. Μόνο μία βαθιά αλλαγή της προσωπικότητάς τους τις βοηθάει να αντιμετωπίσουν αυτόν τον τρόπο ζωής. Ενδεικτικά, το 2001 είχαν μετακινηθεί από χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης 500.000 γυναίκες με σκοπό την εκπόρνευσή τους( Σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης, Ιανουάριος 2002).
Η πιο σοβαρή και τεκμηριωμένη μελέτη που έχουμε στη διάθεσή μας για τα συνολικά μεγέθη που χαρακτήρισαν την πορνεία στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1990-2000 είναι εκείνη που πραγματοποίησε ο Γ. Λάζος. Συνδέοντας τις επί μέρους διαστάσεις του φαινομένου, ο Λάζος εστίασε στα δύο κεντρικά πρόσωπα της βιομηχανίας του trafficking, την εκδιδόμενη( γυναίκα) και τον( άνδρα) πελάτη υπηρεσιών εκπόρνευσης( ο ερευνητής επιλέγει τη χρήση του όρου πορνοπελάτης, προκειμένου να δώσει έμφαση στην απαξίωση της συγκεκριμένης συμπεριφοράς). Μελετώντας την ανάπτυξη και τη δυναμική του φαινομένου στη δεκαετία 1990-2000, ο Λάζος εντόπισε την πρωτοφανή διεύρυνσή του στη χώρα μας κατά την περίοδο αυτή.
[…] ο πληθυσμός των εκδιδομένων γυναικών, ο πληθυσμός της πελατείας, ο αριθμός των μισθώσεων και το χρήμα που απαιτήθηκε, γνώρισαν ευρύτατη αύξηση κατά την ενδεκαετία 1990-2000. Αύξηση που, όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της πορνείας στην Ελλάδα( Λάζος, 2002: 224).
Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι η πορνικά ικανοποιήσιμη επιθυμία, αυτή που για να πληρωθεί έχει ανάγκη την υποστήριξη του χρήματος, αντιπροσωπεύθηκε από μια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση υπηρεσιών, η οποία μάλιστα από το 1996 εξαπλώνεται και στην ελληνική περιφέρεια( Λάζος, 2002: 225). Οι εκτιμήσεις της έρευνας καταλήγουν ότι το 1996 οι μη εξαναγκαστικά εκδιδόμενες αποτελούσαν μόλις το ένα δέκατο των εκδιδόμενων, ενώ τα 9 / 10 ήταν πλέον αλλοδαπές και εξαναγκαστικά εκδιδόμενες( Λάζος, 2002: 277). Επισημαίνεται ακόμη ότι η πορνική εκμετάλλευση της εξαναγκαστικά εκδιδόμενης γυναίκας στην περιφέρεια ήταν πιο εντατική σε σύγκριση με τη μεγάλη πόλη, φθάνοντας μέχρι και το επίπεδο του χωριού. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ενδεκαετίας, το σύνολο των χρημάτων που μετα-
9. Βλ. « Oι διαδρομές από τη Δυτική Αφρική: η Νιγηρία » στο: Monzini, 2007: 140. Βλ. επίσης πρόσθετες πληροφορίες στο: « Middle East Intelligence Wire », Africa News Service, τεύχ. 17, Μάιος 2000
10. Όπως μας πληροφορεί η μελέτη της Monzini, « οι οργανώσεις στις οποίες αποφασίζουν να επενδύσουν τα χρήματά τους οι πλούσιοι Νιγηριανοί“ σπόνσορες” αποτελούνται από ζευγάρια γυναικών επιχειρηματιών, τις λεγόμενες“ Μαμάν” ή“ Μάμαν Λόα”, που δουλεύουν συνήθως μαζί. Η μία από αυτές μένει μόνιμα στη Νιγηρία, αναλαμβάνοντας την ευθύνη να προσελκύσει τις υποψήφιες μετανάστριες, ενώ η άλλη ζει στην Ιταλία, όπου διευθύνει τη δουλειά των κοριτσιών »( 2007: 144 κ. ε.). Για τα θέματα αυτά έγιναν εκτενείς αναφορές και στο Διεθνές Ευρωπαϊκό Συνέδριο που διοργανώθηκε από το ΚΕΘΙ το 2008 με θέμα: « Δράσεις και Πολιτικές για την αντιμετώπιση της Διεθνικής Σωματεμπορίας », βλ. Πρακτικά Ευρωπαϊκού Συνεδρίου, Αθήνα, 2008.
62